Ανδριανή Αγγελιδάκη

#Λίγη ζωή στο άγχος μου

Να το ρίξουμε λίγο στη φιλοσοφία σήμερα, μήπως και ανοίξει ο νους μας, η αντίληψη μας και δούμε τη ζωή με μια άλλη ματιά. Πέφτει το μάτι μου τυχαία σε ένα hashtag «Λίγη ζωή στο άγχος μου». Το άρθρο που συνόδευε δεν το διάβασα, το μάτι που έμεινε κολλημένο εκεί. Καμπανάκια από παντού. Πόσο μα πόσο εύστοχο! Τι κάναμε βρε παιδί μου; Πως τα καταφέραμε και κάναμε τη ζωή μας πίστα στο παιχνίδι, ο πιο αγχωμένος κερδίζει; Και τι κερδίζει παρακαλώ; Κάτι ψυχοσωματικά, μερικά νεύρα, μπόλικες διαλυμένες σχέσεις και πολύ γκρίνια. Και αυτά για τα οποία αγχωνόμαστε τα θυμόμαστε στο τέλος της ημέρας; Έχουμε ξεκάθαρη εικόνα τι μπαίνει σαν πρώτη προτεραιότητα και με τόση μεγάλη βαρύτητα που ισοπεδώνει κάθε άλλη επιθυμία; Μπα. Και αυτό το χάνουμε στην πορεία. Παλεύουμε, παλεύουμε και το μόνο που μας μένει είναι η αγωνία της μάχης. Που το πάω; Ότι έχουμε παρασυρθεί όλοι στο ρυθμό του τρέχα. Τρέχα να προλάβεις. Τρέχα να γίνεις καλός, τρέχα να γίνεις καλύτερος. Τρέχα να προλάβεις εσύ να γίνεις πρώτος ο καλύτερος. Και μα το Θεό δεν ξέρουμε που θέλουμε να φτάσουμε. Συνειδητότητα μηδέν, τι επιθυμούμε, τι μας πάει, τι μας εκφράζει. Σαν να μπήκαμε στο ποτάμι και κολυμπάμε μαζί με όλους τους άλλους. Ανεξάρτητα αν μας αρέσει το κολύμπι, αν μας αρέσει το νερό, αν μας αρέσει ο προορισμός. Το κάνουμε γιατί το κάνουν και όλοι οι άλλοι…..

Στοπ! Στάσου βρε άνθρωπε μου και σκέψου, εσύ τα θέλεις όλα αυτά; Τη δουλειά που κάνεις και σου απορροφά όλο σου το είναι , την θέλεις πραγματικά; Την έκθεση σου στα social , να φανείς, να δείξεις που πήγες και με ποιους την θέλεις; Σε εκφράζει; Σε πάει παρακάτω; Η απεργία που κάνεις τι λέει για σένα; Είναι κομμάτι των απόψεων σου; Η ταινία που είδες εκφράζει την αισθητική σου; Το σίριαλ που βλέπεις σου πάει, σε ψυχαγωγεί ή σε διασκεδάζει πραγματικά; Το βιβλίο που διάβασες; Η μουσική που άκουσες; Το café που συναντήθηκες με τους φίλους ; Οι βόλτες που κάνεις είναι σε μέρη που σε γεμίζουν; Ο τρόπος που ζεις σε εκφράζει στα αληθινά;

Υπάρχει μια περίπτωση κάτι από όλα αυτά, να επιθυμούσες να τα ζήσεις με κάποιο άλλο τρόπο; Μάλλον ναι. Ε κάντο! Μη μου βολεύεσαι στη συνήθεια και στην ασφάλεια των πολλών. Αν εσύ θες τις Κυριακές σου να πηγαίνεις βόλτες στα βουνά και όχι για καφέ στο κέντρο, κάντο! Αν εσύ θέλεις να διαβάζεις εφημερίδα και όχι να ενημερώνεσαι από τα social κάντο! Αν εσύ θέλεις να διαβάσεις αρχαία τραγωδία και όχι Έκο, κάντο! Αν δεν σου αρέσεις όπως εξελίχθηκες, μην κατηγορείς τη ζωή σου, πως μεγάλωσες, τους γονείς σου. Εσύ είσαι ο γονιός του εαυτού σου. Εσύ είσαι η μάνα σου και μπορείς να σε ξαναγεννήσεις. Δική σου ευθύνη είναι να γεννηθείς από μόνος σου. Να σε αναλάβεις και να σε κάνεις αυτό που θες. Να σε μεγαλώσεις όπως εσύ νοιώθεις, τόσο κοντά στην ουσία σου, που τίποτα ποια δεν θα είναι περιττό και ανούσιο. Όλα δικά σου θα είναι, κομμάτια σου διαλεγμένα.

Κάν΄το!

 

 

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr ΣΤΟ Google News

Τα δημοφιλέστερα του 24ώρου

Σχόλια