Απόψεις

Ο “βασιλιάς Ληρ” στην Ελλάδα

Σκέψεις, συνειρμοί σε μια διαφορετική οπτική πάνω στη συζήτηση για τον έκπτωτο βασιλιά, Κωνσταντίνο Γλύξμπουργκ

Στη δεύτερη πράξη, σκηνή 2, ο Σαίξπηρ στο έργο του “Βασιλιάς Ληρ” έχει τον παρακάτω διάλογο [μετάφραση του Διονύση Καψάλη]:

*Γράφει ο Απόστολος Λουλουδάκης.

ΟΣΒΑΛΝΤ: «Τι τρόπος είναι αυτός; Δε σε γνωρίζω».

ΚΕΝΤ: «Σε γνωρίζω εγώ, φίλε».

ΟΣΒΑΛΝΤ: «Και ποιος γνωρίζεις ότι είμαι;».

ΚΕΝΤ: «Ένα κάθαρμα, ένα κοπρόσκυλο, ένας τσανακογλείφτης, ένας χυδαίος, χαμερπής, ρηχός λεχρίτης, ένα τσόλι με λιβρέα και εισόδημα, ένας ψοφοδεής, δικομανής, πορνογενής, γλοιώδης γλείφτης, που ξεροσταλιάζει στον καθρέφτη, ένας ελεεινός δούλος που θα ’κανε τον μαστροπό για να πουλήσει εκδούλευση, και δεν είσαι τίποτε άλλο παρά ένα σιχαμερό μείγμα από κάθαρμα, ζητιάνο, χέστη, νταβατζή, μιας σκρόφας γέννημα και κοπροκληρονόμος, ένας που θα τον κάνω να τσιρίζει από το ξύλο, αν αρνηθείς έστω και μια συλλαβή από τα προσόντα σου.

Μπορεί στο άρθρο 4 του Ελληνικού Συντάγματος να αναφέρεται: «(Ισότητα των Ελλήνων)

  1. Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου.
  2. Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις.
  3. Έλληνες πολίτες είναι όσοι έχουν τα προσόντα που ορίζει ο νόμος. Επιτρέπεται να αφαιρεθεί η ελληνική ιθαγένεια μόνο σε περίπτωση που κάποιος απέκτησε εκούσια άλλη ιθαγένεια ή που ανέλαβε σε ξένη χώρα υπηρεσία αντίθετη προς τα εθνικά συμφέροντα, με τις προϋποθέσεις και τη διαδικασία που προβλέπει ειδικότερα ο νόμος.
  4. Μόνο Έλληνες πολίτες είναι δεκτοί σε όλες τις δημόσιες λειτουργίες, εκτός από τις εξαιρέσεις που εισάγονται με ειδικούς νόμους.
  5. Οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους.
  6. Κάθε Έλληνας που μπορεί να φέρει όπλα είναι υποχρεωμένος να συντελεί στην άμυνα της πατρίδας, σύμφωνα με τους ορισμούς των νόμων.
  7. Τίτλοι ευγένειας ή διάκρισης ούτε απονέμονται ούτε αναγνωρίζονται σε Έλληνες πολίτες».

Γι’ αυτό ο έκπτωτος δε δέχτηκε να γίνει Έλληνας πολίτης βάσει του Νόμου 2215/1994 της κυβέρνησης Παπανδρέου, όπου αποκαλούσε τον τέως βασιλιά, Κωνσταντίνο Γλύξμπουργκ, και ζητούσε από τα μέλη της οικογένειας να δηλώσουν ένα επίθετο στα ληξιαρχεία ως όρο για την επανάκτηση της ελληνικής ιθαγένειας. Για την ιστορία και μόνο, όσο υπήρχε το καθεστώς της Βασιλευομένης Δημοκρατίας, ο εκάστοτε πρόεδρος της Βουλής ήταν ο ληξίαρχος της βασιλικής οικογένειας.

Έτσι ο έκπτωτος δήλωσε ότι πάντα η οικογένειά του ήταν ξένο σώμα στην πολιτική ζωή της χώρας. Γιατί αυτό απέδειξε το Παλάτι ότι με κανένα πρωθυπουργό δεν τα πήγαινε καλά. Αυτό έδειξε με τη διακυβέρνηση Καραμανλή επί Παύλου όσο και με τον Γεώργιο Παπανδρέου επί Κωνσταντίνου Β’, για να μην επεκταθούμε για γνωστά γεγονότα. Όταν το πολίτευμα άλλαξε το 1974, ο έκπτωτος Κωνσταντίνος βρέθηκε να μη διαθέτει την ελληνική υπηκοότητα, πέρα από ένα διαβατήριο χρονολογίας του 1983, που εκδόθηκε από τη Δανία, που είναι η χώρα της συζύγου του και ταξίδευε ως “Constantine de Grecia”. Επίσης με τα χρήματα που πήρε από την Ελλάδα, ως αποζημίωση για τη λεγόμενη βασιλική περιουσία, ίδρυσε με έδρα το Λιχτενστάιν το Ίδρυμα “Άννα Μαρία”.

Επειδή, όπως λέει το site στο διαδίκτυο του Ιδρύματος, «πώς μπορώ να υποβάλω αίτηση για αρωγή από το Ίδρυμα;

Σκοπός του Ιδρύματος είναι η παροχή βοήθειας σε ομάδες ανθρώπων ή περιοχές που έχουν πληγεί από φυσικές καταστροφές στην Ελλάδα. Για να μας ενημερώσετε για το πρόβλημά σας, παρακαλούμε χρησιμοποιήστε το ακόλουθο email ή την ταχυδρομική διεύθυνση:

email: info@amhf.gr, Τ.Θ. 51577, T.K. 14.503, Αθήνα», νομίζουμε ότι οι πληγέντες στην καταστροφική πυρκαγιά στο Μάτι πρέπει να προσφύγουν για να δούμε την ανταπόκρισή τους στην εκπλήρωση του σκοπού ίδρυσής του.

 

 

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr ΣΤΟ Google News

Τα δημοφιλέστερα του 24ώρου

Σχόλια