Απόψεις

Εκλογές εντός του 2022 και το «δίλημμα Μητσοτάκη»

Κείμενο του Πέτρου Μηλιαράκη*

Σε κείμενο του γράφοντος, με τίτλο: «το “δίλημμα” του πατρός Μητσοτάκη και ο υιός», που αφορούσε στο ενδεχόμενο εκλογών εντός του Ιουλίου -το πολύ- του έτους 2021, μεταξύ των άλλων επισημειώνονταν και τα εξής: «...φιλολογείται στους πολιτικούς κύκλους κατ’ ιδίαν, αλλά και στα ΜΜΕ δημοσίως, το ενδεχόμενο αιφνίδιων εκλογών». Με βάση την εκδοχή αυτή, καταγραφόταν η εκτίμηση ότι: «αδιστάκτως προκύπτει ότι τον κ. πρωθυπουργό κατατρέχει το «δίλημμα» να αξιοποιήσει (ή όχι) τις συνταγματικές πρόνοιες, ώστε να οδηγήσει το εκλογικό σώμα στις κάλπες». Παραλλήλως δε, ετίθετο και ένα ερώτημα ως εξής: «Αυτό το «δίλημμα» εάν δεν επιλυθεί, μπορεί να είναι καίριο και κρίσιμο για την περαιτέρω πολιτική σταδιοδρομία του κ.πρωθυπουργού. Αντίστοιχο «δίλημμα» αντιμετώπισε και ο πατέρας του Κωνσταντίνος Μητσοτάκης».

Για το «δίλημμα του πατρός Μητσοτάκη»

Για το δίλημμα αυτό του πατρός Μητσοτάκη, στο προαναφερόμενο κείμενο είχαν καταγραφεί και τα εξής:

«Όταν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ορκίστηκε πρωθυπουργός... ελάχιστοι αμφέβαλλαν για την μακροχρόνια παραμονή του στην εξουσία. Ωστόσο, πέραν των λοιπών σφαλμάτων στις πολιτικές του και των αρνητικών επιλογών του, ιδίως ως προς τα κοινωνικά δικαιώματα των πολιτών, του προέκυψε αιφνιδίως(!) ένας ιδιότυπος «πολιτικός ιός», που προκαλούσε «μόλυνση» στην πολιτική ζωή του τόπου, ήτοι το λεγόμενο «Μακεδονικό». Το «Μακεδονικό» δεν μπορούσε να προβλεφθεί προεκλογικά στην περίοδο 1989-1990, ούτε να συνεκτιμηθεί ως «αντικείμενο» που θα επιβάρυνε την πολιτική ζωή υπό τις συνθήκες που ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης θα κυβερνούσε τη χώρα...

Οι συνθήκες, υπό τις οποίες ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης απώλεσε την πρωθυπουργία, αλλά και την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, αφορούν γνωστά γεγονότα. Εκείνο, όμως, που αποκάλυψε με απόλυτα σαφή λόγο ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης (εάν δεν με απατά η μνήμη μου), στο δημοσιογράφο Νίκο Χατζηνικολάου δύο ημέρες πριν τις εκλογές του 1993, ήταν η απάντησή του στο ερώτημα «εάν έχετε σε κάτι μετανιώσει(;) εάν έχετε κάνει κάποιο λάθος

Επ’ αυτού, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης απάντησε (εάν και πάλι δεν με απατά η μνήμη μου), συνομολογώντας ήδη την ήττα τουότι:

«μετανόησε» (sic), και «ήταν λάθος του»(sic), που «δεν προκήρυξε εκλογές αμέσως μετά το “Πακέτο Πινέιρο”»(sic). Υπ’ όψιν ότι το «Πακέτο Πινέιρο» (Μάρτιος-Απρίλιος 1992) αφορούσε μία κατ’ αρχάς και κατ’ αρχήν συμφωνία για το λεγόμενο «Μακεδονικό».»

Στο προαναφερόμενο κείμενο ετίθετο το ερώτημα: «τι θα πράξει άραγε ο υιός;». Επ’ αυτού του ερωτήματος είχε καταγραφεί ότι:

«...παρά που «η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται»...και στον υιό Μητσοτάκη «έτυχε»(!) ένα αιφνίδιο, απρόβλεπτο και μη συμπεριλαμβανόμενο στα προεκλογικά δεδομένα γεγονός, ήτοι ο ιός SARS-Cov-2 που δημιουργεί την COVID-19.». Υπ’ όψιν δε στα προαναφερόμενα ότι το κείμενο εκείνο κατέληγε ως εξής:

«Θα έχει ιστορικό ενδιαφέρον, εάν σε κάποια συνέντευξή του στο εγγύς (ή απώτερο) μέλλον(!), ο σημερινός πρωθυπουργός επαναλάβει τα του «διλήμματος» και τα του «σφάλματος» του πατρός είτε ότι δεν το τόλμησε και μετανόησε είτε ότι το τόλμησε και μετανόησε! Τα «διλήμματα» έχουν τα κόστη τους! Η ιστορία θα δείξει!»

Η παρούσα συγκυρία – Οι «δεύτερες εκλογές»

Τα όσα τότε ο γράφων επισημείωνε στο κείμενο αυτό, προέκυπταν από το «πολίτικο κλίμα» της περιόδου, που αφορούσε στις αρχές του έτους 2021 μέχρι και τον Ιούνιο. Υπ’ όψιν δε ότι από τις αρχές του 2021 δεν λειτουργούσαν τα «δεσμευμένα ψηφοδέλτια» (λίστα), που στην πράξη καταργούν όλο το μηχανισμό της παραδοσιακής δεξιάς να διεξάγει επιτυχώς εκλογές. Λογική, συνεπώς, ήταν η εκτίμηση ότι ο κ.πρωθυπουργός θα μπορούσε να οδηγήσει το εκλογικό σώμα στις κάλπες. Αυτό, όμως, ο κ.Κυριάκος Μητσοτάκης δεν το έπραξε για λόγους που (ίσως) μόνο εκείνος γνωρίζει. Άλλωστε, οι εκδοχές και οι εικασίες είναι πολλές. Ωστόσο, τέτοιο πολιτικό κλίμα, ευνοϊκό για τον κ.πρωθυπουργό, όπως εκείνο της περιόδου του Ιουνίου-Ιουλίου 2021, είναι αδιστάκτως βέβαιο ότι δεν θα προκύψει από τούδε και στο εξής, ακόμα και αν η παρούσα κυβέρνηση εξαντλήσει όλη την εκ του Συντάγματος περίοδο διακυβέρνησης.

Η ευκαιρία που είχε δοθεί την περίοδο εκείνη στον κ.πρωθυπουργό, ώστε να είναι ο επικρατέστερος των πολιτικών διαδικασιών-εξελίξεων έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί -κατά τη γνώμη του γράφοντος φυσικά. Ο ισχυρισμός δε του κ.πρωθυπουργού ότι, εάν δεν λάβει την απαιτούμενη πλειοψηφία για να σχηματίσει «αυτοδύναμη κυβέρνηση», τότε «θα κάνει (προκηρύξει) δεύτερες εκλογές», αφορά εκδοχή έξω από τις συνταγματικές πρόνοιες, καθόσον τέτοια ρυθμιστική αρμοδιότητα δεν παρέχεται από τη συνταγματική τάξη σε ουδένα άλλο Όργανο του κράτους, καθόσον αυτή η ρυθμιστική αρμοδιότητα του πολιτεύματος αφορά αποκλειστική προνομία του/της ΠτΔ. Και τούτο διότι, εφόσον προκύπτει δεδηλωμένη υπέρ άλλου σχηματισμού, δεν μπορούν να προκηρυχτούν δεύτερες εκλογές. 

Τα πιθανά ενδεχόμενα

Τούτων δοθέντων και εν όψει του έτους 2022 άξια ρητών επισημειώσεων είναι τα εξής:

1) Ο κ.πρωθυπουργός, αφότου αναδείχθηκε νικητής των εκλογών του Ιουλίου 2019, από την ημέρα των εκλογών και όχι από την επομένη, στόχευε στην αυτοδυναμία της κυβέρνησής του, εισάγοντας μία πρωτοφανή για τη μεταπολιτευτική ιστορία μακρά προεκλογική περίοδο, με στόχο «πώς» θα αποκτήσει πράγματι πολιτική (και όχι δημοσκοπική) ηγεμονία και «πώς»θα αντιμετωπίσει το πρόβλημα της απλής αναλογικής για να επιτευχθεί η ηγεμονία αυτή.

2) Η ευνοϊκή για τον κ.πρωθυπουργό συγκυρία του Καλοκαιριού του 2021 έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί.

3) Στο εκλογικό σώμα μεταβολίζεται ήδη η άρνηση της ανάδειξης πολιτικών ηγεμόνων. Είναι κατάκτηση της κοινής πείρας ότι η κοινή γνώμη στη συντριπτική της πλειοψηφία αποδοκιμάζει τους αυταρχισμούς, εν όψει μάλιστα των προβλημάτων που ταλανίζουν την κοινωνία και την πατρίδα. Η χώρα δεν έχει ανάγκη από ηγεμόνες, όσο και αν επιχειρείται να «κατασκευαστούν». Η παρούσα συγκυρία απαιτεί συναντιλήψεις και συγκλίσεις για την υπεράσπιση του δημοσίου συμφέροντος και της κοινωνικής συνοχής και όχι την «κατασκευή ηγεμονιών».

4) Μιας και γίνεται συζήτηση για σύγκλυση θέσεων, είναι αδιανόητο να επιχειρείται συγκρότηση δυνάμεων της προόδου και της αριστεράς στο όνομα του δόγματος Τ.Ι.Ν.Α. (There Is NoAlternative), για την εφαρμογή νεοφιλελεύθερων πολιτικών. Στη βάση αυτή του ιδεολογικού υπόβαθρου και της εξυπηρέτησης του δημοσίου συμφέροντος και όχι των συμφερόντων της «οικονομικής ελίτ», θα κριθεί το ζήτημα της σύγκλισης των δυνάμεων της αριστεράς και της προόδου.

Τα παραπάνω καίρια σημεία θα απασχολήσουν την πολιτική ζωή του τόπου το έτος του 2022, για το οποίο ο γράφων εκτιμά ότι θα είναι οπωσδήποτε έτος εκλογών.

*Ο Πέτρος Μηλιαράκης δικηγορεί στα Ανώτατα Ακυρωτικά Δικαστήρια της Ελλάδας και στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια του Στρασβούργου και του Λουξεμβούργου (ECHR και GC – EU).

 

 

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr ΣΤΟ Google News

Τα δημοφιλέστερα του 24ώρου

Σχόλια