Απόψεις

Οι πράξεις κάποιων ανθρωποειδών…

…αποτελούν θανατηφόρα πανδημία για μια κοινωνία

Φτάνουμε στο τέλος του 2021. Εκπνέει και αυτός ο χρόνος, με ό,τι και να μας χάρισε. Λύπες, χαρές, αγωνίες, ανασφάλειες, ελπίδες... Δεν μπορούμε σίγουρα να πούμε ότι το τελικό πρόσημο είναι θετικό, όμως είναι καλύτερο από το αντίστοιχο αρνητικό, εκείνο του 2020.

*Της Ειρήνης Ζαχαριαδάκη

Μαζί με το έτος εκπνέει και η υπομονή μας, οι αντοχές μας, οι ανοχές μας και οι ανάσες μας. Θεωρητικά ζούμε σε μια κοινωνία ανθρώπων, η οποία όμως με πολύ μεγάλη συχνότητα μάς αποδεικνύει δυστυχώς ότι μέσα της τρέφει και πολλά ανθρωποειδή. Ανθρωπόμορφα όντα χωρίς συνείδηση, που παρασιτούν εις βάρος των άλλων και με τον ένα ή άλλο τρόπο ντροπιάζουν τον άνθρωπο εκμηδενίζοντας τις ανθρώπινες αξίες, καταπατώντας οποιαδήποτε αξιοπρέπεια, ποδοπατώντας οποιοδήποτε υπόληψη.

Η λίστα είναι μεγάλη και πραγματικά με προβληματίζει ιδιαίτερα ποιον να πρωτοαναφέρω. Να ξεκινήσω με τους άνανδρους που ξεσπούν πάνω σε γυναίκες; Δεκαεννιά γυναικοκοκτονίες μετράμε μέσα στο 2021. Αν χρησιμοποιήσουμε τα απλά μαθηματικά, θα δούμε ότι σκοτώνονται περίπου δύο γυναίκες τον μήνα από το χέρι κάποιου αρσενικού. Ας μη μιλήσουμε για τον αριθμό των εκατοντάδων γυναικών που υπομένουν σιωπηρά πάσης φύσεως βασανιστήρια από τους συντρόφους τους. Αυτές οι δολοφονίες αφήνουν πίσω τους παιδιά ορφανά, για τα οποία το μέλλον είναι ήδη κατεστραμμένο από το παρελθόν.

Να αναφερθώ στον Στάθη Παναγιωτόπουλο, στον Πέτρο Φιλιππίδη και σε πολλούς άλλους; Το “κρύο ανέκδοτο” που μας πάγωσε τις καρδιές; Ναι, για αυτούς τους δύο γλοιώδεις και σιχαμένους επώνυμους τύπους και για τους άλλους ομοίους τους, που θεωρούν ότι οι γυναίκες δεν έχουν καρδιά, ψυχή και υπόληψη. Αποτελούν για αυτούς μια “μηχανή του σεξ”, ένα εργαλείο ικανοποίησης της οποιασδήποτε σεξουαλικής επιθυμίας που θα τους οδηγήσει χωρίς τύψεις στην απόλυτη ηδονή, σκοτώνοντας παράλληλα την ίδια τη γυναίκα και αυτή που κακοποιούν και αυτήν που τους συντροφεύει στη ζωή τους, τη γυναικά τους, τη μάνα των παιδιών τους.

Θα συνεχίσω με το παράδειγμα του Τράγκα και του κάθε ενός που αρνήθηκε να εμβολιαστεί και πλέον δε ζει. Αρνήθηκε να πάρει το δώρο που του πρόσφερε απλόχερα η επιστήμη, επειδή φοβόταν τις παρενέργειες. Το ακούσαμε και αυτό. Φοβήθηκε παραπάνω το εμβόλιο από ό,τι τον ίδιο τον ιό, δηλαδή φοβήθηκε το μαχαίρι περισσότερο από τον ίδιο τον δολοφόνο. Σκέφτηκε τον εαυτούλη του και την πάρτη του, αφήνοντας εμάς τους υπόλοιπους που εμβολιαστήκαμε να “βγάλουμε το φίδι από την τρύπα”.

Όλοι αυτοί οι αρνητές που δε ζουν πλέον προέρχονται από ένα κίνημα, εκείνο των αρνητών του εμβολιασμού και της τήρησης μέτρων προκειμένου να αναχαιτιστεί μια ώρα αρχύτερα ο COVID.

Θεωρούν ότι θα γλιτώσουν από τον εμβολιασμό και ίσως έχουν και δίκιο. Δε θα γλιτώσουν όμως, σε καμία περίπτωση, από τη νόσηση και ενδεχομένως από τον θάνατο. Η κλεψύδρα μετρά αντίστροφα και ένα φτέρνισμα ή μια μικρή απροσεξία είναι αρκετό για να “γνωριστούν” σε προσωπικό επίπεδο με τον ιό. Η σχέση αυτή, όμως, προβλέπεται να είναι αξέχαστη και αρκετές φορές και μοιραία.

Και αλήθεια, δε μας απασχολούν οι επιλογές των άλλων εφόσον αυτές βλάπτουν μόνο τους ίδιους. Μας απασχολεί ότι η λίστα εκείνων που “παίρνουν” στον λαιμό τους άλλους μεγαλώνει καθημερινά. Θεωρούνται και αυτοί έμμεσα “δολοφόνοι”, αφού σκοτώνουν άλλους, μη αφήνοντας τους να εμβολιαστούν. Πόσοι τέτοιοι άνθρωποι-θύματα των επιλογών τους θα ζούσαν τώρα; Πόσο πολύ θα είχε ανέβει το ποσοστό εμβολιασμού στη χώρα μας αν δεν υπήρχαν όλοι αυτοί οι ανεγκέφαλοι; Ίσως τώρα να ήμασταν απόλυτα προστατευμένοι λόγω της ανοσίας της αγέλης, υψώνοντας παράλληλα και ένα τεράστιο ανάχωμα στη δημιουργία οποιασδήποτε άλλης μετάλλαξης του ιού.

Φτάνουμε στο τέλος. Οι επόμενες μέρες είναι ορόσημο στο να χωρίσει η ήρα από το σιτάρι. Θα ξέρουμε πολύ σύντομα περίπου πώς θα κυλήσει το νέο έτος. Παραμένω αισιόδοξη και ευελπιστώ ότι το 2022 θα είναι μια υπέροχη χρονιά. Καλύτερη από οποιαδήποτε άλλη του παρελθόντος.

Είμαι πεπεισμένη ότι οι γυναίκες θα πάψουν να υπομένουν και θα αρχίζουν να μιλάνε, να αντιδρούν και να φωνάζουν. Είμαι πεπεισμένη ότι τα άνανδρα ανθρωποειδή που κυκλοφορούν ανάμεσά μας δε θα σηκώσουν χέρι ξανά πάνω σε γυναίκα επειδή και εμείς και η Πολιτεία θα πάρουμε σκληρά μέτρα για να προστατευτούν τα κορίτσια, οι γυναίκες, οι μάνες της χώρας μας.

Τέλος είμαι απόλυτα σίγουρη ότι οι αρνητές θα μειωθούν πάρα πολύ τις επόμενες μέρες και τους δυο-τρεις επόμενους μήνες, είτε λόγω νόσησης από τον ιό, είτε λόγω αλλαγής πλεύσης και στάσης ζωής. Οπότε η παραλλαγή “Όμικρον” θα σταματήσει εδώ. Εμείς θα βάλουμε την παύλα που χρειάζεται. Το “Ο” από το “Ω” (το τέλος) διαφέρει μόνο στην παύλα.

Εμείς θα είμαστε αυτοί που θα βάλουμε και την τελεία και την παύλα. Επειδή πάντοτε στο τέλος κερδίζουν οι καλοί, οι άνθρωποι με αξίες και ιδανικά και φυσικά η επιστήμη.

 

* Η Ειρήνη Ζαχαριαδάκη είναι αρχιτέκτονας μηχανικός, MSc, ΜΒΑ, προϊσταμένη Τμήματος Κτηριακών Έργων Δήμου Μαλεβιζίου.

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr ΣΤΟ Google News

Τα δημοφιλέστερα του 24ώρου

Σχόλια