Απόψεις

Πετάμε στους νέους το μπαλάκι για τη βελτίωση του κόσμου;

"Τι να κάνω λοιπόν, ώστε να μη με βρει ξαρμάτωτο η νέα κοινωνική καταιγίδα;"

Γράφει ο Βασίλης Ορφανός*

«Συμμετέχω στις Πανελλαδικές εξετάσεις, που άρχισαν σήμερα, έχω ρίξει τρελό διάβασμα, και πιστεύω ότι θα τα πάω καλά. Ονειρεύομαι ήδη τον εαυτό μου φοιτητή και να έχω αφοσιωθεί στις σπουδές μου, ώστε σε τέσσερα χρόνια να έχω πάρει πτυχίο και να μπορώ να βγω στον κόσμο της εργασίας, να βγω στον κόσμο γενικότερα. Αλλά πώς θα είναι άραγε αυτός ο κόσμος;

Κάποιοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι το 2025 ο κόσμος μας θα είναι ένας καινούριος Μεσαίωνας, με όλα τα δεινά του παλιού, που θα τα κάνει ακόμη πιο ανυπόφορα η δύναμη της τεχνολογίας. Αν επαληθευτούν οι δυσοίωνες προβλέψεις τους, θα πρέπει να έχω έτοιμα τα κατάλληλα εφόδια για να επιβιώσω.

Όμως, εγώ θα έχω τις σπουδές μου, και σ’ αυτές θα πρέπει να αφιερώσω όλες μου τις δυνάμεις. Προφανώς δεν θα προλάβω να αποκτήσω άλλα εφόδια. Τι να κάνω λοιπόν, ώστε να μη με βρει ξαρμάτωτο η νέα κοινωνική καταιγίδα;

Σκέφτομαι: Τι κάνουν οι άνθρωποι στα δύσκολα; Ή επινοούν νέες λύσεις ή αξιοποιούν την εμπειρία των παλαιοτέρων. Εγώ δεν έχω καινοτόμο μυαλό, γι’ αυτό θα μιμηθώ αυτούς που σε περασμένες εποχές επέπλευσαν στις τρικυμίες της ιστορίας χωρίς ούτε μία γρατζουνιά. Ποια ήταν τα εφόδιά τους; Αυτά που τα ξέρουμε όλοι, αλλά τα έχουμε ως κοινό μυστικό. Μερικοί, μάλιστα, με αυτά τα εφόδια μέχρι και υπουργοί έγιναν, επί Όθωνος· μη μιλήσω για τα νεότερα χρόνια. Κι ας κάθεται ο Κολοκοτρώνης να καμαρώνει το άγαλμά του στη Σταδίου και ο χαμένος ανθυπολοχαγός της Αλβανίας να δακρύζει με το ποίημα που του έγραψε ο Ελύτης.

Βέβαια, το θέμα δεν είναι πώς «να τη γαζώσουμε» στα δύσκολα, αλλά πώς να κάνουμε τον κόσμο μας καλύτερο. Όμως αυτό δεν εξαρτάται από τις δράσεις των νέων, αλλά από τις αποφάσεις των μεγάλων. Αν, λοιπόν, οι μεγάλοι θέλουν να γίνει ο κόσμος καλύτερος, ας πάρουν τις ανάλογες αποφάσεις.

Εγώ έχω τις ιδέες μου για έναν καλύτερο κόσμο, αλλά δεν θα τις πω, γιατί ξέρω ότι θα ακούσω ένα «μπράβο, νέε μου», και μετά οι ιδέες μου θα πάνε στον κάλαθο των αχρήστων. Θα τις κάνω πάντως πράξη στη ζωή μου, έτσι ώστε, στο ποσοστό που μου αναλογεί, να βοηθήσω ν’ αρχίσει ο κόσμος μας να γίνεται  καλύτερος.

Υστερόγραφο. Για να μην κατηγορηθώ  ότι ξεπέφτω στον στείρο αρνητισμό, κάνω μια  πρόταση: Αν θέλουν πράγματι οι μεγάλοι να δώσουν στους νέους την ευκαιρία να συμβάλουν στη βελτίωση του κόσμου, ας αναθέσουν ένα μέρος του νομοθετικού έργου στη Βουλή των Εφήβων, αλλά με την ισχύ και το κύρος που έχει και το κανονικό Κοινοβούλιο.»

Το παραπάνω κείμενο (424 λέξεων) είναι μια απάντηση που θα μπορούσε να είχε δοθεί σήμερα στις Πανελλαδικές εξετάσεις, στο μάθημα «Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία», στο 4ο Θέμα, το οποίο ζητούσε  από τους υποψηφίους το εξής:

«Σε μια νεανική ιστοσελίδα δημοσιεύονται τα Κείμενα 1 και 2 (δείτε εδώ τα Θέματα) και καλείσαι, αφού τα μελετήσεις, να απαντήσεις με ένα άρθρο (350-400 λέξεις), στην ίδια ιστοσελίδα, στα παρακάτω ερωτήματα: α) Με ποια εφόδια πιστεύεις ότι θα μπορέσεις να αντιμετωπίσεις τον κόσμο στην περίπτωση που επιβεβαιωθούν οι ανησυχίες που περιγράφονται στην παράγραφο 2 του Κειμένου 1; β) Με ποιες συγκεκριμένες δράσεις, κατά τη γνώμη σου, θα μπορούσατε εσείς οι νέοι να βελτιώσετε τον κόσμο;»

Η εν λόγω παράγραφος 2 του Κειμένου 1 λέει:

«Σε έρευνα του Pew Research Center, περίπου χίλιοι ειδικοί, πρωτοπόροι στην έρευνα και στην καινοτομία, ηγετικές φυσιογνωμίες στην πολιτική και στην οικονομία, ακτιβιστές, σκιαγράφησαν την κανονικότητα του 2025, συμφωνώντας ότι θα είναι περισσότερο τεχνολογική. Το 47% δήλωσε ότι η ζωή θα είναι χειρότερη για τους περισσότερους ανθρώπους. Δίνοντας στο μέλλον το βάρος της σημερινής πραγματικότητας, προέβλεψαν ότι θα έχουν αυξηθεί οι κοινωνικές και φυλετικές ανισότητες, η μαζική επιτήρηση για λόγους ασφαλείας, οι ανελευθερίες, ο αυταρχισμός, αλλά και το ψηφιακό έγκλημα, η ανεξέλεγκτη παραπληροφόρηση, η ψηφιακή προπαγάνδα, η κοινωνική πόλωση, η ρητορική μίσους, οι διενέξεις κρατών. Θα έχει περιοριστεί η δυνατότητα ορθολογικής συζήτησης και χάραξης πολιτικής βάσει τεκμηρίων. Θα έχουν χαθεί θέσεις εργασίας λόγω αυτοματισμού, και μαζί μέρος της ψυχικής υγείας και της κοινωνικής συνοχής.»

Άραγε, τι βαθμό θα έπαιρνε μια τέτοια απάντηση στο θέμα Δ;

Λίγα λόγια για τον Βασίλη Ορφανό

Ο Βασίλης Ορφανός είναι εκπαιδευτικός – ψυχολόγος

Με σπουδές στην Παιδαγωγική Ακαδημία Ηρακλείου, στο Πανεπιστήμιο Paris V- Rene Descartes (maitrise και D.E.A. Ψυχολογίας) και στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (πτυχίο Βυζαντινού και Νεοελληνικού Τμήματος της Φιλοσοφικής Σχολής). Υπηρέτησε στην εκπαίδευση ως δάσκαλος Δημοτικού, ως καθηγητής γαλλικής και ως καθηγητής ψυχολογικών και παιδαγωγικών μαθημάτων σε σχολές επιμόρφωσης δασκάλων και νηπιαγωγών. Έχουν δημοσιευθεί άρθρα του για παιδαγωγικά, ψυχολογικά και φιλολογικά θέματα.

Έχει ασχοληθεί συστηματικά με την Ψυχανάλυση λακανικής κατεύθυνσης. Το 2014 εκδόθηκε από τη Βικελαία Βιβλιοθήκη το βιβλίο του"Λέξεις τουρκικής προέλευσης στο κρητικό ιδίωμα".

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr ΣΤΟ Google News

Τα δημοφιλέστερα του 24ώρου

Σχόλια