Απόψεις

«Πατήστε το κουμπί της αποσυμπίεσης τώρα!»

Άρθρο της Ειρήνης Ζαχαριαδάκη

Η εποχή που διανύουμε είναι αδιαμφισβήτητα πάρα πολύ δύσκολη και, επειδή αποτελεί συνέχεια μίας διαρκούς θυσίας, στερήσεων και απανωτών εγκλεισμών, μας έχει τσακίσει, μας έχει καταρρακώσει και μας έχει φτάσει στα όριά μας. Σφίξαμε και σφίγγουμε τα δόντια και περιμένουμε να έρθει επιτέλους το τέλος της πανδημίας, που τόσο καιρό μας υπόσχονται ότι όπου να 'ναι καταφτάνει. Η οικονομία, όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά ολόκληρου του κόσμου παραπαίει, φλερτάρει με καταστάσεις «δυστυχώς επτωχεύσαμεν...», την πολύ γνωστή ατάκα του Τρικούπη, αλλοτινών πιο εύκολων και πιο ευχάριστων εποχών.

Πάντα το ανθρώπινο είδος διανύει και δυστυχώς θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει καταστάσεις δύσκολες, ανυπέρβλητες και ψυχοφθόρες. Σε τέτοιες καταστάσεις επενδύουν οι κυβερνήσεις όλων των χωρών, προκειμένου να αποσυντονίσουν και να στρέψουν την κάθε μία κοινωνική τάξη απέναντι στις άλλες, κατά την τεχνική "διαίρει και βασίλευε". Ο καθένας μας, ως ανθρωπόμορφο τέρας, καταβροχθίζει τον άλλον, θέλοντας να τον καταποντίσει από τη θέση του, αντί να προσπαθήσει να τον φτάσει και να ανέλθει ο ίδιος. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι φαινόμενα φθόνου και χαιρεκακίας εμφανίζονται καθημερινά σε πολλές εστίες στην κοινωνία μας σήμερα. Η αδιαφορία για τον συνάνθρωπο, η κυριαρχία της νοοτροπίας "να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα", όχι απλά θυμίζει δημοκρατία, αλλά επιβεβαιώνει, δυστυχώς, ότι ζούμε σε μία προβληματική κοινωνία, που γιγαντώνεται με αριθμητική πρόοδο. Αυτή η υπέρμετρη αδιαφορία εξαπλώνεται γρηγορότερα από τον COVID, ως μία νέα πανδημία σε κάθε έμβιο ον του πλανήτη και κατ' επέκταση σε όλο τον πλανήτη, δημιουργώντας μία νέα νοοτροπία, ένα νέο status, το οποίο επικροτεί μεθόδους αυτοπροστασίας και προφύλαξης του "εγώ" μας, προκειμένου να παραμείνουμε ζωντανοί και κυρίαρχοι με οποιοδήποτε κόστος, πατώντας ακόμα και επί πτωμάτων.


Η πανδημία είναι η κυριότερη αφορμή για τη νέα τάξη πραγμάτων που έχει δημιουργηθεί, αφορμή που συνεπικουρούν πολλές άλλες αιτίες που προέρχονται σε μεγαλύτερο βαθμό από τα πολιτικά κόμματα της κάθε χώρας. Εν προκειμένω για τα δικά μας δεδομένα, μιλάμε για μία κυβέρνηση που έχει πάρει πολλές λανθασμένες αποφάσεις και μέτρα για την προστασία μας από τον COVID, προσπαθώντας και εμάς να σώσει και την οικονομία της χώρας μας, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι και τα δύο μαζί δε γίνονται και έχοντας ξεχάσει ότι προτεραιότητα όλων είναι η υγεία του ανθρώπου. Η λήψη μέτρων με τη μορφή ακορντεόν δεν έχει κατευνάσει την οργή των πολιτών, τουναντίον θυμίζει τη μέθοδο του καρότου και του μαστιγίου, που ωθεί σε συναισθήματα απογοήτευσης και αγανάκτησης.


Τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ανεξαρτήτως χρώματος, χροιάς και νοοτροπίας, δεν είναι ενωμένα, ως όφειλαν, με το κυβερνών κόμμα και προσπαθούν να ακυρώσουν τις ενέργειες της κυβέρνησης, προπαγανδίζουν με τον τρόπο τους τις καταστάσεις ωθώντας τους ψηφοφόρους τους σε διαμαρτυρίες και συλλαλητήρια, δημιουργώντας δηλαδή ωρολογιακές βόμβες - εστίες μετάδοσης του ιού σε περιόδους που ήδη ο αριθμός των κρουσμάτων είναι στο "πικ". Θα μου πείτε ότι αυτή είναι η δουλειά της αντιπολίτευσης. Θα συμφωνήσω εν μέρει, αλλά παράλληλα θα πω ότι σε περιόδους πολέμου και έκτακτων αναγκών, που ελλοχεύει ο κίνδυνος αποδεκατισμού ανθρώπινων ζωών με εκθετική πρόοδο, θα έπρεπε η αντιπολίτευση να συστρατευτεί με το κυβερνών κόμμα εναντίον του ενός και μοναδικού εχθρού, του ιού.


Δεν είναι ο εχθρός μας ο άνθρωπος και δεν είναι εποχή για παιχνίδια και πειράματα με σκοπό την ανάδειξη του καλύτερου πολιτικού κόμματος και του δημοφιλέστερου πολιτικού αρχηγού. Ο ιός δεν κάνει πολιτικές διακρίσεις και η περαιτέρω εξάπλωσή του δε θα ωφελήσει κανέναν, ειδικά αυτούς που το όνομά τους θα γραφτεί με μελανά γράμματα στην ιστορία.
Εύχομαι και ελπίζω οι παρενέργειες του εμβολίου της AstraZeneca να μην ανακοινώνονται για πολιτικούς ή οικονομικούς λόγους και να μη δημιουργηθούν τεχνηέντως και άλλα εμπόδια στο εμβολιαστικό πρόγραμμα, που ήδη έχει στο ιστορικό του πολλές καθυστερήσεις, λάθη και ασάφειες. Βγάζοντας, για παράδειγμα, ένα εμβόλιο ακατάλληλο λόγω επικίνδυνων παρενεργειών, παρόλο που ο ΠΟΥ δεν το ενστερνίζεται αυτό και οι μέχρι σήμερα μελέτες δεν το αποδεικνύουν, είναι μία πολύ βολική μέθοδος αποποίησης ευθυνών των πολιτικών γενικά και ένας τρόπος πρόκρισης άλλου εμβολίου με όποιο οικονομικό όφελος αποφέρει αυτό.


Τα αποτελέσματα όλων των πολιτικών λαθών και των παραλείψεων αντικατοπτρίζονται στις τοπικές κοινωνίες. Κοινωνίες όλου του πλανήτη, οι οποίες βρίσκονται σε ένα καζάνι που βράζει, σε ένα δοχείο υπό πίεση με τη φλόγα να το περικυκλώνει απειλητικά. Το "μπαμ" είναι πολύ κοντά και τα σκάγια θα βρουν πολλούς, ενώ οι απώλειες θα είναι τεράστιες. Οι ανοχές και οι αντοχές είναι μηδαμινές, η υπομονή έχει εξαντληθεί προ πολλού και ο ψυχολογικός κάματος έχει ήδη επηρεάσει αρνητικά τους ανθρώπους, με ανυπέρβλητες βλάβες και πληγές που θα συνεχίσουν να αιμορραγούν και μετά το τέλος της πανδημίας.


Πολιτικοί και ηγέτες πατήστε το κουμπί της αποσυμπίεσης τώρα. Ο χρόνος τελείωσε. Ενώστε με τις πράξεις σας και τα λόγια σας τους ανθρώπους και όλοι μαζί ενωμένοι να τελειώνουμε την πανδημία μια ώρα αρχύτερα. Πατήστε επιτέλους το κουμπί και λυτρώστε μας από το μαρτύριο, πριν να είναι πολύ αργά. Αντιδράστε γρήγορα, επειδή αν συνεχιστούν οι καθυστερήσεις και τα λάθη, τότε σίγουρα κάποια στιγμή θα έχουμε νικήσει τον ιό, αλλά θα έχουμε χάσει τον άνθρωπο και τις όποιες ανθρώπινες αξίες έχουν απομείνει.

* Η Ειρήνη Ζαχαριαδάκη είναι αρχιτέκτονας μηχανικός, MSc, ΜΒΑ, προϊσταμένη Τμήματος Κτηριακών Έργων Δήμου Μαλεβιζίου.

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr ΣΤΟ Google News

Τα δημοφιλέστερα του 24ώρου

Σχόλια