Απόψεις

Περί του «εκλογικού αιφνιδιασμού»

Η πανδημία αχρηστεύει κάθε πρωτοβουλία του κυρίου πρωθυπουργού

Του Πέτρου Μηλιαράκη

Για τη λογική και τις εκτιμήσεις του παρόντος κειμένου, θα πρέπει καταρχάς να παραθέσουμε τις παραδοχές ότι:

1) Από τη μεταπολίτευση και μετά, όποια κυβέρνηση εξάντλησε την τετραετία ηττήθηκε πανηγυρικά στις εκλογές. Αναφέρομαι στο 1981, το 1989, το 2004 και το 2019. Υπ’ όψιν ότι, λόγω της συνεχούς παραμονής του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία πέραν των τεσσάρων ετών, συμπεριλαμβάνεται και το 2019, και ότι:

2) Η παρέλευση δύο ετών, μιας τετραετούς περιόδου κυβερνητικής θητείας, είναι το απώτατο όριο ανοχής της κυβερνητικής πολιτικής, όσον αφορά στις αστοχίες ή στις παραλείψεις. Και αυτό χαρακτηρίζει πρωτίστως το εκλογικό σώμα που ανέδειξε την κυβέρνηση που ασκεί την εξουσία.

Με αυτά ως προδιάθεση υπ’ όψιν τα εξής...

Οιονεί προεκλογική περίοδος

Η κοινή γνώμη πληροφορείται ότι ο κ. πρωθυπουργός το τελευταίο διάστημα δεν παραμένει και πολύ στο Μαξίμου. Περιοδεύει την Ελλάδα από τα Τρίκαλα έως την Ικαρία, σε μια «ιδιότυπη προεκλογική εκστρατεία».

Ειδικότερα στο κλίμα μιας οιονεί προεκλογικής περιόδου εντάσσεται και η πρόσφατη επίσκεψη του κ. πρωθυπουργού στην Ικαρία. Η επίσκεψη αυτή ευλόγως προκάλεσε αντιδράσεις: α) αφενός σε σχέση με τον συνωστισμό που παρατηρήθηκε αναφορικώς με τις συναντήσεις του κ. πρωθυπουργού με το κοινό του τόπου, που επιδίωξε... “αυθορμήτως” να τον συναντήσει, και ασφαλώς άνευ SMS - μη προβλεπόμενου άλλωστε SMS γι’ αυτές τις περιπτώσεις, και β) αφετέρου σε σχέση με το γεύμα που παρέθεσε στον κ. πρωθυπουργό βουλευτής του, που συμβαίνει να είναι και καθηγητής Πανεπιστημίου σε κρίσιμο γνωστικό αντικείμενο της Ιατρικής.

Στην Ικαρία το πράγμα “ξέφυγε”... και μάλιστα για δεύτερη φορά από την άποψη του “υποδείγματος” για το πώς πρέπει να συμπεριφέρεται ο καθένας, και ιδίως ο κ. πρωθυπουργός, στις επαφές του με άλλα πρόσωπα, εν μέσω επιδημίας και επιβολής σκληρής καραντίνας, όπου οι πολίτες αυτής της χώρας έχουν εγκλωβιστεί ακόμη και στα όρια όμορων νομών.

Ασφαλώς μπορεί να υπάρχει ο αντίλογος ότι δεν είναι δυνατόν ο κ. πρωθυπουργός να μην εκτελεί, όπως εκείνος το αντιλαμβάνεται, τα καθήκοντά του. Στα καθήκοντά του όμως δεν εμπίπτει ο τρόπος που γευμάτισε, καθώς και η επιτήδευση για την επιβεβαίωση της δημοφιλίας του, με το να επιτρέπεται σε “καλοθελητές” να συνωστίζονται...

Εκείνο όμως που διαφεύγει την προσοχή των ΜΜΕ είναι η “βεβαιότητα” του κ. πρωθυπουργού ότι η πανδημία βαίνει προς το τέλος της (sic).

Η πανδημία βαίνει προς «το τέλος της»!

Μετά το Νοσοκομείο της Ικαρίας, που ήταν ο πρώτος σταθμός της περιοδείας του κ. πρωθυπουργού, έλαβε χώρα μετάβασή του και στο Δημαρχείο, στον Άγιο Κήρυκο.

Εκεί ο κ. πρωθυπουργός δήλωσε μετά βεβαιότητος ότι «είμαστε πια στο τέλος, το ξέρουμε ότι είμαστε στο τέλος. Ξέρουμε ότι τα εμβόλια δουλεύουν και ξέρουμε ότι όσο αυξάνεται το ποσοστό εμβολιασμού τόσο θα πλησιάζουμε στο σημείο όπου θα αφήσουμε την περιπέτεια πίσω μας».

Τι άραγε προαναγγέλλει, και τι άραγε σχεδιάζει ο κ. πρωθυπουργός με αυτή τη βεβαιότητά του, όταν μάλιστα κορυφαίοι επιστήμονες προαναγγέλλουν και υποστηρίζουν τα αντίθετα;

Η προαναγγελία πολιτικών εξελίξεων

Με βάση τα προαναφερόμενα, μάλλον προαναγγέλλονται πολιτικές εξελίξεις. Η εκτίμηση δε μπορεί να εστιάζει στα εξής:

Ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης αντιλαμβάνεται ότι τα ποιοτικά χαρακτηριστικά που τον προωθούν έναντι των άλλων πολιτικών αρχηγών προσφάτως όλο και αμφισβητούνται. Επίσης, είναι σε θέση να γνωρίζει την ύφεση της οικονομίας, τη δεινή θέση στην οποία έχουν περιέλθει ιδιαιτέρως οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες και οι αυτοαπασχολούμενοι. Αυτός όμως ο χώρος της κοινωνίας, που είναι κυρίως ο λεγόμενος μεσαίος χώρος, είναι η μεγάλη μάζα της ενεργού κοινωνίας και των ενεργών πολιτών. Επίσης γνωρίζει ότι από τον Ιούνιο 2021 και μετά οποτεδήποτε προκαλέσει εκλογές δεν μπορεί να αιφνιδιάσει.

Εν προκειμένω, βάσιμες είναι και οι παρακάτω εκτιμήσεις:

Πιθανόν ο κ. πρωθυπουργός, με το πρόσχημα ότι οι συνθήκες της πανδημίας έχουν σχεδόν εκλείψει, να επικαλεστεί πρωτίστως εθνικά θέματα, δίνοντας έτσι στην ατζέντα “περισσότερο χώρο” στο ζήτημα των ελληνοτουρκικών σχέσεων και λιγότερο της οικονομίας, υπολογίζοντας ότι μπορεί να διεκδικήσει τη νίκη, ακόμη και με δεύτερες εκλογές, με επιστέγασμα την πολιτική του κηδεμονία.

Περαιτέρω, η πιθανότητα πρωτοβουλίας του κ. πρωθυπουργού να προκηρυχθούν εκλογές μέχρι τον Ιούνιο του 2021 να οφείλεται στην υπάρχουσα εσωκομματική αντίθεση ως προς τα εθνικά ζητήματα. Επ’ αυτού πιέζεται ασφυκτικά και από τη “μερίδα της κοινωνίας” που αφορά στους λεγόμενους “μακεδονομάχους”, αναφορικώς με το τι θα πράξει σε σχέση με τις υποχρεώσεις της χώρας απέναντι στη Βόρεια Μακεδονία...

Εν κατακλείδι, ιδιαίτερες πιέσεις θα δεχτεί από τη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας που δοκιμάζεται από λιτότητα και οικονομικό άγχος, ενώ η εξέλιξη του τουρισμού θα διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο για τη μη ή όχι περαιτέρω φτωχοποίηση επιχειρηματιών και εργαζομένων, και τούτο διότι ο τουρισμός είναι στα όρια κατάρρευσης.

Ας σημειώσουμε τις δηλώσεις του μηνός Φεβρουαρίου

Τα προαναφερόμενα καταγράφονται στον παρόντα χρόνο, γιατί προκαλεί εντύπωση πως αυτόν τον μήνα ο κ. πρωθυπουργός δημοσίως διατυπώνει τη βεβαιότητά του ότι «είμαστε πια στο τέλος - της πανδημίας - το ξέρουμε ότι είμαστε στο τέλος». Τούτο δε ελέχθη από τον κ. πρωθυπουργό, ο οποίος προδήλως γνωρίζει ότι υπό καθεστώς πανδημίας επουδενί μπορεί να προκηρύξει εκλογές, και να αιφνιδιάσει! Η πανδημία αχρηστεύει κάθε πρωτοβουλία του! Μόνο η παρέλευση της πανδημίας μπορεί να επιτρέψει εκλογές! Υπ’ όψιν δε ότι με τα σημερινά δεδομένα “τείχος προστασίας” δεν μπορεί να υπάρξει καθ’ όλο το 2021 και τα μέσα του 2022, ενώ η COVID-19 δεν είναι αυτό που εξαρχής μας γνωστοποιήθηκε, δηλαδή «μια συνήθης γριπούλα»... Ίδωμεν...

* Ο Πέτρος Μηλιαράκης δικηγορεί στα Ανώτατα Ακυρωτικά Δικαστήρια της Ελλάδας και στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια του Στρασβούργου και του Λουξεμβούργου (ECHR και GC-EU).

 Φωτογραφία: intime

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr ΣΤΟ Google News

Τα δημοφιλέστερα του 24ώρου

Σχόλια