Απόψεις

Αγία Σοφία: «Από θρίαμβος της τέχνης κύκνειο άσμα του σύγχρονου πολιτισμού»

«Η απόφαση για την Αγία Σοφία αποτελεί ισχυρό μήνυμα πλήρους αποστασιοποίησης της Τουρκίας από την Δύση»

Η απόφαση του Τούρκου Προέδρου να μεταβάλει την Αγία Σοφία από μουσείο, ανοικτό και προσιτό σε ολόκληρη την ανθρωπότητα σε μουσουλμανικό τέμενος έχει προκαλέσει οργή στο Χριστιανικό κόσμο, αγανάκτηση στους Έλληνες , Θλίψη δε και απορία αλλά δυστυχώς (μέχρι στιγμής) μόνο αμηχανία στους πολιτισμένους λαούς.

*Γράφει ο Ανδρέας Λιανέρης

Η ενέργεια αυτή αποτελεί ισχυρό μήνυμα πλήρους αποστασιοποίησης της Τουρκίας από την Δύση, ακύρωση της όποιας δειλής προσπάθειας πολιτισμικής προσέγγισής της με τον δυτικό τρόπο ζωής και εν τέλει ευθεία σύγκρουση πολιτισμών.

Διότι η Αγία Σοφία είναι ένα έργο τέχνης που έχει ισχυρές επιρροές από τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό, έντονα στοιχεία του Βυζαντινού πολιτισμού και αποτελεί μια πρώτη γέφυρα (πολιτισμού) μεταξύ του αρχαίου πνεύματος και της Ευρωπαϊκής Αναγέννησης που ακολούθησε αρκετούς αιώνες μετά την κατασκευή της.

Πιο συγκεκριμένα το αρχιτεκτόνημα αυτό κατασκευάστηκε από δυο αρχιτέκτονες, τον Ανθέμιο και τον Ισίδωρο , που αμφότεροι είχαν μαθητεύσει στην φιλοσοφική σχολή της Αλεξανδρείας (μόνης εναπομείνασας Αρχαιοελληνικής σχολής μετά την απαγόρευση λειτουργίας της αντίστοιχης των Αθηνών το έτος 529 μ.Χ. από τον Ιουστινιανό) που ήταν το κέντρο της Ελληνικής γνώσης για την ακουστική και την μηχανική.

Οι αρχιτέκτονες αυτοί ανήκαν στον κύκλο των νεοπλατωνιστών που συνέδεαν σε ενιαία φιλοσοφία τις διδαχές του Πυθαγόρα του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη.

Έτσι η Αγία Σοφία αποτελεί συνδυασμό Πυθαγορείων μαθηματικών και Αριστολείου φιλοσοφίας.

Στα πλαίσια της αντίληψης αυτής οι εν λόγω αρχιτέκτονες συνεδύασαν κατά την κατασκευή της τους κανόνες των ανωτέρων μαθηματικών και της γεωμετρίας με τις ιδιότητες του ήχου και του φωτός.

Αξιοποιώντας με τον καλύτερο τρόπο τα δυο αυτά στοιχεία, επέτυχαν την «σύζευξη» των Βυζαντινών ψαλμών με την μοναδική ακουστική της Αγίας Σοφίας. Μια ακουστική με αντήχηση διαρκούσα 11-12 δευτερόλεπτα (όταν σε όλους τους θολωτούς χώρους ανά τον κόσμο διαρκεί 2-4 δευτερόλεπτα!) με αποτέλεσμα κατά την ψαλμωδία να δημιουργείται μια «πλημμυρίδα» μελωδίας και μια υπερκόσμια ατμόσφαιρα.

Αξιοποιώντας επίσης τις ιδιότητες του φωτός και φωσφοριζόντων υλικών επέτυχαν να εμφανίζονται οι εισβάλουσες από τα ανοίγματα του τρούλου ηλιακές ακτίνες σαν στήλες φωτός , ενώ οι πραγματικές μαρμάρινες κολώνες εξαϋλώνονται στη σκιά.

Αυτό το απαράμιλλο έργο τέχνης που θεωρείται θαύμα αρχιτεκτονικής, αισθητικής ακουστικής και στατικής και έχει κηρυχθεί από την UNESCO μνημείο παγκόσμιας πολιτισμικής κληρονομιάς, ηθέλησε ο επηρμένος και παραληρηματικός ισλαμιστής ηγέτης της γείτονος χώρας να χρησιμοποιήσει ως μέσον φθηνής προπαγάνδας προκειμένου να περισώσει την καταρρέουσα  δημοτικότητά του.

Επιχειρεί με την ενέργειά του αυτή, χαϊδεύοντας τα πιο ταπεινά ένστικτα των ψηφοφόρων της χώρας του, να αποδείξει ότι είναι δήθεν μεγάλος ηγέτης που έχει τη δύναμη να ταπεινώνει ακόμη και ένα τόσο ισχυρό σύμβολο του χριστιανισμού, του Ελληνισμού του δυτικού (δυτικότροπου ) πολιτισμού και εν τέλει της ανθρωπότητας .

Η ταπείνωση βεβαίως που επιχειρεί δεν αγγίζει σε καμιά περίπτωση την αξία του ανυπέρβλητου μνημείου. Χαρακτηρίζει όμως τον επιχειρούντα ως έναν ασήμαντο ,φθηνό και μικρόψυχο ηγετίσκο ανίκανο να αντιληφθεί ή έστω να υποψιαστεί την αξία του βεβηλούμενου μνημείου και την βαρύτητα της ενέργειας του, αλλά και ανίκανο να διαγνώσει τις ολέθριες συνέπιες που θα  έχει για την πατρίδα του η πρωτοφανώς υβριστική, απαξιωτική δε και μειωτική για τον πολιτισμό συμπεριφορά του.

Αλήθεια δεν υποψιάζεται καν ο λαλίστατος αυτός ψευδοσουλτάνος ότι η αποξένωση ενός τέτοιου μνημείου από την ανθρωπότητα και η αφιέρωσή του στους μουσουλμάνος αυτοαπομονώνει και ευτελίζει τη χώρα του καταδεικνύοντας ότι, ούσα ανίκανη να παραγάγει πολιτισμό, επιθυμεί να υποβαθμίσει και απαξιώσει τον υπάρχοντα; Δεν αντιλαμβάνεται ότι με την επιλογή του αυτή ικανοποιεί τους φανατικούς μουσουλμάνους αλλά δυσαρεστεί όλους τους υπόλοιπους λαούς των οποίων την αντίδραση θα εύρει κάποτε μπροστά του;

Δεν καταλαβαίνει ότι η μεγαλύτερη δύναμη που διαθέτουν οι λαοί είναι η τέχνη και ο πολιτισμός και ότι η προσπάθεια απαξίωσής τους είναι όχι μόνον αναποτελεσματική αλλά συγχρόνως ενδεικτική του πολιτισμικού και πνευματικού επιπέδου εκείνου που την επιχειρεί;

Ότι εν τέλει τέτοιου είδους μνημεία ουδέποτε ταπεινώνονται αλλά αντιθέτως ταπεινώνουν τον υβριστή τους, αφού αποτελεί αναντίρρητη αλήθεια ότι, ως στοιχεία πολιτισμού παράγονται με τη δύναμη του πνεύματος και αντιμετωπίζονται με τη δύναμη του πνεύματος και όχι βεβαίως με τη δύναμη των όπλων;

Είμαι βέβαιος ότι ο συγκεκριμένος «ηγέτης» και αν ακόμη κάποτε το αντιληφθεί θα είναι πολύ αργά και για τον ίδιο και για τη χώρα του…

*Ο Ανδρέας Λιανέρης είναι Συνταξιούχος Δικηγόρος

 

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr ΣΤΟ Google News

Τα δημοφιλέστερα του 24ώρου

Σχόλια