Απόψεις

Ο «εκλογικός αιφνιδιασμός» και «ο μικρός Νίκος του κ. Τσιόδρα»

Εν μέσω πανδημίας, με κίνδυνο να πέσει σε ανυποληψία το πολιτικό σύστημα, «αναζωπυρώνονται» οι συζητήσεις περί αιφνιδιαστικών εκλογών!..

Του Πέτρου Μηλιαράκη*

Οι συζητήσεις δε, που λαμβάνουν χώρα, έχουν την αιτία τους!  Ίσως να διαρρέουν και σκοπίμως από «κάποια κέντρα», αν όχι αποφάσεων, τουλάχιστον «ειδικών ανομολόγητων προσδοκιών». Τελευταία όμως, το «πρόσχημα» για τέτοιες συζητήσεις, δόθηκε από την δημόσια τοποθέτηση του ίδιου του πρωθυπουργού, σε μήνυμα του προς τον ελληνικό Λαό για την πανδημία.

Ιδού λοιπόν «τι» είπε ο πρωθυπουργός.

Ο «ιδιότυπος» λόγος του πρωθυπουργού

Μεταξύ άλλων που αφορούν στην κρίση της πανδημίας, ό πρωθυπουργός είπε και το εξής:

«Μετά την κρίση, η κάθε εξουσία οφείλει να εγκαταλείπει το απυρόβλητο της ανάγκης, δυναμώνοντας την λογοδοσία. Γιατί καμία έκτακτη συνθήκη δεν μπορεί να αμφισβητεί τη δημοκρατική ευαισθησία».

Με αυτά τα λόγια ο πρωθυπουργός απευθύνθηκε στον ελληνικό Λαό, σε ένα «ιδιότυπο» για  την πανδημία μήνυμα. Γίνεται δε αναφορά σε «ιδιότυπο» μήνυμα, καθόσον ο λόγος αυτός, άφησε πολλά υπονοούμενα, και δυνατότητα ακόμη και αυθαίρετων ερμηνειών, για αυτά που είπε και, ίσως για αυτά που θα ήθελε να πει. Συνεπώς τίθενται  ορισμένα ζητήματα ως εξής:

1) «Τι» σημαίνει η φράση “δυναμώνοντας τη λογοδοσία” και «πώς» μεθερμηνεύεται η φράση αυτή;

2) «Τί» άραγε υπαινίσσεται ο πρωθυπουργός με τη φράση «η εγκατάλειψη του απυρόβλητου της ανάγκης»;

3) Σε «ποια» άραγε δοκιμασία θα υποβληθεί η εξουσία ,χωρίς το «απυρόβλητο των συνθηκών της ανάγκης» και «ποια» είναι η παρεχόμενη προστασία;

4) «Πώς» το «απυρόβλητο  της ανάγκης» συνδυάζεται με την «ενδυνάμωση της λογοδοσίας»;

5) Μήπως «ενδυνάμωση» σημαίνει στήριξη από τα κάτω;

6) Η «έκτακτη συνθήκη», «πως συνδέεται», μεθερμηνευόμενη με την «δημοκρατική ευαισθησία»;

7) Μήπως αυτή η «ευαισθησία» αφορά  προσφυγή στο  εκλογικό σώμα;

Και επειδή ο πρωθυπουργός μας «ξαναλέει» (η φράση δική του) ότι:

8) “Η Ελλάδα μετά την πανδημία πρέπει να είναι μία ανανεωμένη Ελλάδα”, μήπως η «φράση» «ανανεωμένη Ελλάδα» υποκρύπτει «ανανέωση λαϊκής εντολής»;

Όλα τα προαναφερόμενα, με ευθύνη πλέον του ίδιου του πρωθυπουργού, προκαλούν τα παρακάτω «νομικοπολιτικά» ζητήματα, που αφορούν στο νομικό και πολιτικό ορθολογισμό και κυρίως στη συνταγματική τάξη, σύμφωνα με τις πρόνοιες που αφορούν στη λειτουργία του πολιτεύματος κατά το Σύνταγμα (Σ).

Τα «νομικοπολιτικά» ζητήματα

1) Ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ζήτησε στις προηγούμενες εκλογές να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Ο Λαός ανταποκρίθηκε  στο αίτημα του και του έδωσε τη δυνατότητα σχηματισμού αυτοδύναμης και μάλιστα «μονοκομματικής» κυβέρνησης, ώστε να καθορίσει και να κατευθύνει την γενική πολιτική της χώρας, με όλους τους αναγκαίους χειρισμούς, σύμφωνα με το Σύνταγμα (βλ. άρθρο 82 παρ. 1  και 2 του Σ).

2) Μετά από εκλογές, η Βουλή συγκροτείται για τέσσερα συνεχή έτη που αφορούν στην «βουλευτική περίοδο» (βλ.άρθρο 53 παρ.1 του Σ).  Εξυπακούεται δε ότι η Βουλή  και η αυτοδύναμη μάλιστα κυβέρνηση, καλούνται να αντιμετωπίσουν όλες τις κρίσιμες περιστάσεις και καταστάσεις που μπορεί να ανακύψουν κατά τη διάρκεια της τετραετούς περιόδου. Μάλιστα, σε ακραία περίπτωση πολέμου η βουλευτική  περίοδος παρατείνεται (βλ. άρθρο 53 παρ.3 του Σ).

3) Για μείζονα εθνικά θέματα, με πρόταση της κυβέρνησης (για να ακριβολογούμε του πρωθυπουργού- «πρωθυπουργοκεντρικό» γαρ το πολιτικό μας σύστημα), διαλύεται η Βουλή που έχει λάβει ψήφο εμπιστοσύνης για να ανανεωθεί η λαϊκή εντολή, προκειμένου να αντιμετωπιστεί «εθνικό θέμα εξαιρετικής σημασίας». (βλ. άρθρο 41 παρ. 2 του Σ ). Αποκλείεται δε η νέα Βουλή να διαλυθεί πριν περάσει ένα έτος αφότου «άρχισε τις εργασίες της», (βλ. άρθρο 41 παρ.4  του Σ), εκτός και αν συντρέχουν οι περιπτώσεις που η συνταγματική τάξη προβλέπει. (βλ. άρθρο 37 παρ.3 και άρθρο  41  παρ.1 του Σ).

Συνεπώς, με βάση τα προεκτεθέντα, και εφόσον δεν μπορεί να προκύψουν εκλογές πριν τον προσεχή Ιούλιο, ανακύπτουν τα εξής «ειδικότερα» ζητήματα :

Τα «ειδικότερα» ζητήματα

Τα «ειδικότερα»  ζητήματα που ανακύπτουν,  επικεντρώνονται σε δύο σημεία ως εξής :

1) Μία πανδημία μπορεί να δημιουργεί προϋπόθεση «εθνικού θέματος εξαιρετικής σημασίας»;

2) «Θέμα δημόσιας υγείας» με τις όποιες επιπτώσεις του, γιατί  δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί στο πλαίσιο της γενικής εντολής του εκλογικού σώματος;

Κοντολογίς, ένα ζήτημα δημόσιας υγείας ως προς τις συνέπειες που εξ´ αυτού έχουν προκληθεί, καθιστά αναγκαία την ανάδειξη νέας κυβέρνησης για το χειρισμό των συνεπειών;

Ο πολιτικός ορθολογισμός και η τελολογική ερμηνεία του Συντάγματος κατατείνουν αδιστάκτως στο ότι οποιοδήποτε θέμα δημόσιας υγείας δεν μπορεί να αποτελεί «εθνικό θέμα εξαιρετικής σημασίας»  ικανό να διαλύει τη Βουλή για να αντιμετωπιστεί ως προς τις συνέπειες του (!) εκτός και εάν : α) παραιτηθεί η κυβέρνηση λόγω αδυναμίας της να κυβερνήσει και β) δεν μπορεί να υπάρξει κυβερνητική σταθερότητα από την υφιστάμενη Βουλή, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Συντάγματος.

Σε κάθε περίπτωση όμως στην κυβέρνηση (βλ. στον πρωθυπουργό) που έχει την εμπιστοσύνη της Βουλής, παρέχεται το δικαίωμα να ερμηνεύσει αυθεντικώς στο  «τι» αφορά «εθνικό θέμα εξαιρετικής σημασίας» και να εισηγηθεί  στον/στην-εν  προκειμένω, Πρόεδρο της Δημοκρατίας τη διάλυση της Βουλής, χωρίς ο/η-εν προκειμένω, ρυθμιστής του πολιτεύματος να μπορεί να αντιλέξει. (Βλ.άρθρο 41 παρ. 2 και 3 του Σ).

Το επικρατέστερο σενάριο: Είναι ή ήταν;

Τούτων όλων δοθέντων, εφόσον ο πρωθυπουργός, για «τους δικούς του αυστηρώς λόγους», και μόνο (!) δεν είναι διατεθειμένος να εξαντλήσει την τετραετία που ζήτησε από τον ελληνικό Λαό , η οποία του δόθηκε με αυτοδυναμία, τότε ο κατάλληλος γι’ αυτόν χρόνος, και πάντοτε με απολύτως αβέβαιο το αποτέλεσμα, εκτιμάται λογικά οτι θα είναι προς το καλοκαίρι του 2021, λόγω και της συγκυρίας των εορταστικών  εκδηλώσεων των 200 ετών της Παλιγγενεσίας μας, με το «σύνθημα»   ότι... «με τον Κυριάκο Μητσοτάκη» (!) θα αρχίσει μια «άλλη εποχή»! Αυτός «θεωρητικώς» (εξηγούμαστε) μπορεί να «είναι» ή να «ήταν» ο σχεδιασμός, που προσεγγίζεται όχι με «μεταφυσική έμπνευση», αλλά με λογικά κριτήρια συσχετισμού δημοσιευμάτων.

Ωστόσο, ενέσκηψαν τα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα του Covid-19, τα οποία πρέπει, ως οφείλει, να διαχειριστεί η κυβέρνηση. Το ερώτημα όμως που προκύπτει είναι εάν τα προβλήματα αυτά θα τα διαχειριστεί στο πλαίσιο της κυβερνητικής θητείας της, σύμφωνα με την λαϊκή εντολή της 7ης Ιουλίου ή υπό το κράτος του φόβου (!) των επερχόμενων δυσμενών οικονομικών εξελίξεων, θα επιδιώξει προσφυγή στο Λαό;

Εδώ προδήλως ισχύει η λαϊκή σοφία, του: «μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα».

Τα «προβλήματα Μητσοτάκη» ως αδιέξοδα!

Εάν υποτεθεί ότι ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης και οι επιτελείς του θέλουν να  αιφνιδιάσουν, με προσφυγή στο Λαό, με κριτήριο το συστηματικώς από τα ΜΜΕ επιδαψιλευμένο «ηγετικό προφίλ του Κυριάκου», κατά την περίοδο της «κορωναϊκής κρίσης», αδιστάκτως βέβαιον είναι ότι θα βρεθούν ενώπιον των παρακάτω «ζητημάτων» τα οποία είναι αμείλικτα.

1) Το πρώτο και λίαν  επικίνδυνο αφορά στην αναζωπύρωση της πανδημίας και στην υποτροπή της νόσου. Με δεδομένο ότι οι εκλογές θα είναι «διπλές» και με την βεβαιότητα ότι στις δεύτερες εκλογές, ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης  δεν θα είναι ένοικος του  Μαξίμου , με όποια σύντμηση προθεσμιών, ο χρόνος θα αφορά περίπου δίμηνο.

Ανατροπή δε των όποιων προσδοκιών για ύφεση της πανδημίας, θα φέρει ένα εξ ανάγκης σταθερό ή κυλιόμενο  lockdown.

Ο Covid-19 (SARS-CoV-2) δεν αστειεύεται! Ένα τέτοιο ενδεχόμενο το οποίο δεν μπορεί ούτε να προβλεφθεί ούτε να σταθμιστεί, θα ισοδυναμεί με Βατερλώ του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη και της ΝΔ, όταν μάλιστα  αλίμονο (!) υπάρξουν  και θάνατοι! Η «τραγωδία στο Μάτι» θα είναι μια «μικρή σταγόνα» στο «πέλαγος του κορωνοϊού»!

2) Το δεύτερο αφορά στον «κίνδυνο» (βλ.  βεβαιότητα)  λόγω της απλής αναλογικής , η ΝΔ  στην «πρώτη εκλογή» να αναδείξει σοβαρά αποδυναμωμένη (σε σχέση με την παρούσα) κοινοβουλευτική ομάδα, με παραπικρασμούς στελεχών και λόγω της «λίστας», ενώ οι εκλογές με «λίστα» θα έχουν απομειώσει σοβαρά την προεκλογική δυναμική της παράταξης της Ν.Δ.  κυρίως σε περιφερειακό επίπεδο, όπου λειτουργεί κυρίως  η προσωπική επιλογή στην προτίμηση του/ της υποψήφιου/ας.

Η διαδικασία των «δεσμευμένων συνδιασμών» προσιδιάζει στα αριστερά κόμματα, και όχι στα κόμματα όπως η ΝΔ, όπου η διαδικασία και η  νοοτροπία προσέγγισης «πολίτη-πολιτικού» και αντιστρόφως, έχουν άλλη δογματική και άλλο χαρακτήρα.

3) Το τρίτο αφορά στο «προσφυγικό – μεταναστευτικό» και όποιο σχετικό με τις ακραίες και ασύμμετρες πολιτικές της Άγκυρας.

4) Το τέταρτο  αφορά στην οικονομική κατάσταση που θα βιώνει ή που θα απειλείται ότι θα βιώσει η κοινωνία, με κύρια αναφορά στα μεσαία και κατώτερα στρώματα και αιχμή τους ανέργους! Υπ´όψιν δε ότι το «ζήτημα της οικονομίας» από τη φύση του, είναι καθοριστικό, ισοδύναμο  και ευθέως συσχετιζόμενο  και συνυπάρχει με καθένα από τα προηγούμενα!

Θα διαπιστώσουν δε ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης και οι επιτελείς του , ότι  η κοινωνία διαφορετικά συμπεριφέρεται όταν απειλείται ακόμη  και με θάνατο  (!) για  λόγους υγείας, και διαφορετικά συμπεριφέρεται όταν απειλείται η επιβίωση της από λόγους οικονομίας!..

Το «παράδειγμα» του κ. Σωτήρη Τσιόδρα

Η κρίση της πανδημίας, έφερε στο προσκήνιο τον αξιόλογο Καθηγητή κ. Σωτήρη Τσιόδρα, ο οποίος σύμφωνα με το γνωστικό του αντικείμενο και σε συνεργασία με εξαιρετικό ad hoc  επιτελείο, δίδει «κατευθύνσεις» στην κυβέρνηση και στο Λαό για την αντιμετώπιση της πανδημίας . Ωστόσο, ο κ. Τσιόδρας, πέραν των οδηγιών του, που αφορούν αμιγώς ιατρικό και υγειονομικό χαρακτήρα , ενίοτε εκθέτει και ευρύτερου περιεχομένου «θέσεις» και «απόψεις του». Εξ’ αυτών χρήσιμο  σχολιασμού είναι το παρακάτω «απόσπασμα» από την ενημέρωση του, της 16ης Απριλίου 2020, το οποίο έχει ως εξής:

«Αποδεικνύεται πως όλη η προσπάθεια αξίζει τον κόπο. Εγώ σ’ αυτές τις περιστάσεις παίρνω το παράδειγμά μου από τα μικρά παιδιά. Που κι αυτά υπομένουν μαζί μας και ζουν με τις δικές μας εμπάθειες. Ένα από αυτά, ο Νίκος, έγραψε πως θα μας συγχωρέσει ακόμη κι αν πάνε στραβά τα πράγματα. Γι’ αυτά τα παιδιά που ξέρουν να συγχωρούν, μπορούν να μας δώσουν μια χρήσιμη συμβουλή»(sic).

Προφανώς η τοποθέτηση αυτή, του καθ’ όλα σεβαστού κ. Σωτήρη Τσιόδρα, έχει «βάθος», στο οποίο ομολογώ ότι προσωπικώς δεν μπορώ να εισχωρήσω. Ωστόσο, μπορώ να επισημειώσω πως τα μικρά παιδιά, όπως «εν προκειμένω ο Νίκος», δεν αποφασίζουν κυριαρχικώς, καθόσον δεν ανήκουν στο ανώτατο όργανο της πολιτείας, στο εκλογικό σώμα. Συνεπώς, χρήσιμη είναι η προσφυγή στην πολύ γνωστή  στον κ. Τσιόδρα αναφορά του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου: «και έσται η εσχάτη πλάνη χείρων της πρώτης» (Ματθαίος 27.64).

Ίσως ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, θα χρειαστεί να πάρει τα «ρίσκα του»!..

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ: «η κοινωνία διαφορετικά συμπεριφέρεται όταν απειλείται ακόμη  και με θάνατο (!) για λόγους υγείας, και διαφορετικά όταν απειλείται η επιβίωση της από λόγους οικονομίας!..»

 

* Ο Πέτρος Μηλιαράκης δικηγορεί στα Ανώτατα Ακυρωτικά Δικαστήρια της Χώρας και στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια του Στρασβούργου και του Λουξεμβούργου (ECHR και GC – EU).

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr ΣΤΟ Google News

Τα δημοφιλέστερα του 24ώρου

Σχόλια