Απόψεις

Κορωνοϊός, σύνορα και «ευρωσκεπτικισμός»

Γράφει ο Πέτρος Μηλιαράκης

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (Ε.Κ.) προσφάτως, πράγματι, εν μέσω κρίσης, στα μέσα Μαρτίου, διά των εκπροσώπων του, έθεσε ζητήματα εξαιρετικώς ενδιαφέροντα με σαφείς τοποθετήσεις στα όρια ενός "εγκρατούς ευρωσκεπτικισμού" (αφορά νεολογισμό του γράφοντος).

Ενόψει της συνεδρίασης του Ε.Κ. της 10ης Μαρτίου υπ' όψιν τα παρακάτω...

Η ανάγκη ετοιμότητας για θέματα υγείας και συνόρων

Το Ε.Κ. επέδειξε πράγματι μια υπεύθυνη θέση, καθόσον τα μέλη του (σε μεγάλη έκταση) αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι τόσο ο κορωνοϊός όσο και η κρίση στα σύνορα είναι πλέον ζητήματα μέγιστης σπουδαιότητας. Άλλωστε, σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 3 ΣΕΕ, σε συνδυασμό με την παρ. 1α και 2ε του άρθρου 77 ΣΛΕΕ, που αφορούν στην ελευθερία, ασφάλεια και δικαιοσύνη χωρίς εσωτερικά σύνορα, καθώς επίσης σύμφωνα και με διάταξη των παρ. 1β και γ, και 2β και δ του άρθρου 77 ΣΛΕΕ, που αναγνωρίζουν τα εξωτερικά σύνορα, αφορούν ρυθμίσεις που έχουν εγκαθιδρυθεί πρωτογενώς ως ζητήματα προστασίας και υπεράσπισης. Τόσο δε η κρίση του κορωνοϊού όσο και η κρίση των εξωτερικών συνόρων (που αφορά πρωτίστως στο Μεταναστευτικό) αρχίζουν να προκαλούν ευαισθητοποίηση...

Η ευαισθητοποίηση, δε, αφορά ευθέως το να επικρίνεται η ηγεσία των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και των οργάνων της, όχι πλέον με υπαινιγμούς, αλλά με σαφείς τοποθετήσεις. Ιδού μερικές τοποθετήσεις...

Άξια αναφοράς είναι η τοποθέτηση του Χοσέ Μανουέλ Φερνάντες, ο οποίος ανήκει στη διαπραγματευτική ομάδα του Ε.Κ. για τον μακροπρόθεσμο προϋπολογισμό. Ο συγκεκριμένος ευρωβουλευτής δήλωσε ότι «είναι ίσως καλό που το Συμβούλιο δεν έχει καταλήξει σε συμφωνία. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δε θα μπορούσε να εγκρίνει συμφωνία που αντιβαίνει στα συμφέροντα των Ευρωπαίων πολιτών. Οι ηγέτες της Ε.Ε. παρουσιάζουν ωραία λόγια και στόχους, αλλά, όταν πρόκειται για την οικονομική στήριξη αυτών των στόχων, οι καλές προθέσεις εξαφανίζονται».

Παραλλήλως ο επικεφαλής της ομάδας Renew Europe, Ντάσιαν Σόλος, δήλωσε ότι «ο ευρωπαϊκός προϋπολογισμός πρέπει να παίξει τον δικό του ρόλο ως μοχλός επενδύσεων για την ανάκαμψη της οικονομίας» και δεν παρέλειψε να αναφερθεί στην κρίση των ελληνοτουρκικών συνόρων, τονίζοντας ότι «η εφαρμογή της πολιτική μας για την ασφάλεια των συνόρων και την αλληλεγγύη προϋποθέτει την παροχή επαρκών πόρων στη Frontex κι έναν προϋπολογισμό που επιτρέπει πραγματική, επιτόπου αλληλεγγύη».

Επίσης η Μαργκαρίτα Μάρκες, η οποία είναι και μέλος της διαπραγματευτικής ομάδας Ε.Κ. για τον μακροπρόθεσμο προϋπολογισμό, τοποθετήθηκε ως εξής: «Η απάντησή μας στην κλιματική, δημογραφική, ψηφιακή και διεθνή πρόκληση πρέπει να είναι περισσότερη Ευρώπη: μια Ευρώπη που μπορεί να αντιμετωπίσει την κρίση στα σύνορά μας, που μπορεί να βρει τη λύση στην εξάπλωση του κορωνοϊού». Δεν είναι δε χωρίς σημασία η έμφασή της ότι «πρέπει να γνωρίζουμε ότι την επόμενη επταετία θα προκύψουν νέες απροσδόκητες προκλήσεις, και η Ευρώπη δε θα μπορεί να πει, όπως το 2007-2008, ότι δεν είμαστε έτοιμοι».

Εν κατακλείδι (μεταξύ των άλλων τοποθετήσεων), η τοποθέτηση που καταγράφει επακριβώς την πραγματικότητα και που αποδεικνύει την κρίση του όλου συστήματος, αλλά και τη δημιουργία ενός "εγκρατούς ευρωσκεπτικισμού", είναι η αυτή του Γενς Γκάιερ, ο οποίος είπε τα εξής: «Βλέπουμε, εδώ και χρόνια, την ίδια κατάσταση. Την Κυριακή, οι ηγέτες της Ε.Ε. ζητούν την καλύτερη προστασία των συνόρων και τη διάθεση περισσότερων χρημάτων για το κλίμα, την κοινή αμυντική πολιτική και άλλα. Τη Δευτέρα, τα κράτη-μέλη δεν είναι διατεθειμένα να διαθέσουν τα χρήματα. Την Τρίτη, όλοι συζητούν για το πόσο άσχημα είναι τα πράγματα και για την αδυναμία της Ε.Ε. να επιφέρει λύσεις».

Τα προαναφερόμενα αποδεικνύουν ότι αρχίζει να δημιουργείται πέραν του "ευρωσκεπτικισμού" και ένα κλίμα που διαμορφώνει τα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις τόσο για την υπεράσπιση της δημόσιας υγείας, η οποία για την ενωσιακή έννομη τάξη είναι έννομο αγαθό (βλ. άρθρο 9 ΣΛΕΕ, 114 παρ. 3 ΣΛΕΕ και 168 ΣΛΕΕ), όσο και για την υπεράσπιση της κοινωνικής και εδαφικής συνοχής και αλληλεγγύης (βλ. άρθρο 3, παρ. 3 ΣΕΕ).

Ως προς τον "εγκρατή ευρωσκεπτικισμό"

Ο όρος "εγκρατής ευρωσκεπτικισμός" (που εκφράζει τον γράφοντα) θα βαθαίνει όλο και περισσότερο, εάν δε μετουσιωθούν σε πράξη οι πρόνοιες των δύο πρώτων εδαφίων της παρ. 1 του άρθρου 42 ΣΕΕ, όπου πρωτογενώς έχει θεσπισθεί ότι «η κοινή πολιτική ασφάλειας και άμυνας αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας. Εξασφαλίζει στην Ένωση επιχειρησιακή ικανότητα βασισμένη σε μη στρατιωτικά και στρατιωτικά μέσα»... Ίδωμεν.

* Ο Πέτρος Μηλιαράκης δικηγορεί στα Ανώτατα Ακυρωτικά Δικαστήρια της χώρας και στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια του Στρασβούργου και του Λουξεμβούργου (ECHR και GC-EU).

Διαβάστε ΕΔΩ όλες τις ειδήσεις για τον κορωνοϊό.

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr ΣΤΟ Google News

Τα δημοφιλέστερα του 24ώρου

Σχόλια