Απόψεις

Νέο Προσφυγικό: Ένα πρόβλημα που δεν έχει λύση

Παγιδευμένη από τις κινήσεις της Τουρκίας, ανάμεσα στην εθνικιστική ρητορική και στην αφασία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η ελληνική κυβέρνηση βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο

Η νέα “προσφυγική κρίση” που προκάλεσε η απόφαση της κυβέρνησης Ερντογάν, να πιέσει τη Δύση με τη διοχέτευση χιλιάδων προσφύγων στα ευρωπαϊκά εδάφη (δηλαδή την Ελλάδα κατά κύριο λόγο), έχει δημιουργήσει μια εκρηκτική κατάσταση, φέρνοντας στην επιφάνεια κατά κύριο λόγο τα χειρότερα αντανακλαστικά του αλλοπρόσαλλου ελληνικού λαού.

Γράφει ο δημοσιογράφος, Γιώργος Ψαρουλάκης

Ταυτόχρονα έχει φέρει σε πρώτο πλάνο, κάτω από τα φώτα της δημοσιότητας, τις αβελτηρίες του πολιτικού κόσμου της χώρας, ο οποίος λειτουργεί σε ένα περιβάλλον το οποίο έχει δημιουργηθεί αφενός από τις ίδιες τις (ανεπαρκείς) πολιτικές του κατά το παρελθόν, όσο και από το “μασάζ” των γνωστών μεγαλοπαράκεντρων εξουσίας, διά των media τα οποία ελέγχουν.

Ας δούμε λοιπόν την εσωτερική πολιτική διάσταση της προσφυγικής κρίσης, δίχως να παραλείπουμε και κάποιες... πλάγιες βολές στο συνολικότερο πρόβλημα.

Έγραφα πολύ καιρό πριν, όταν η Νέα Δημοκρατία ήταν στην αντιπολίτευση και προσπαθούσε να κερδίσει πόντους σε βάρος της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, παίρνοντας... θέση οδηγού στα υπερεθνικιστικά συλλαλητήρια “για τη Μακεδονία”, ότι η ρητορική και γενικά η πολιτεία της Ν.Δ., στοιχισμένη ακριβώς δίπλα στην πιο μαύρη ακροδεξιά, θα προκαλέσει προβλήματα πρώτα απ' όλα στην ίδια την ηγεσία της Ν.Δ., όταν το κόμμα θα έρθει στην κυβέρνηση. Διότι αφενός θα αναγκαζόταν να κάνει μεγάλη κωλοτούμπα με το “καλημέρα” της ανάληψης της κυβέρνησης (αφού θα καλείτο να εφαρμόσει άνευ... αστερίσκων τη συμφωνία των Πρεσπών, πάνω στην καταδίκη της οποίας βασίστηκε κατά κύριο λόγο η προεκλογική της τακτική) και αφετέρου θα χρειαστεί να κάνει πράξη τις υποσχέσεις των πολιτευτών της (και ήταν πολλοί οι άτιμοι!) για «λύση του Προσφυγικού/Μεταναστευτικού».

Δε διεκδικώ δάφνες Πυθίας, ήταν απολύτως προφανή όλα αυτά, για όποιον έχει τη στοιχειώδη λογική και φυσικά τα γνώριζαν και οι άνθρωποι του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ωστόσο, η “αναγκαιότητα” να γίνει κυβέρνηση η Ν.Δ. οδήγησε σε πλήρη υιοθέτηση της ακροδεξιάς ατζέντας. Και στην ανάγκη σήμερα να αποδείξει ότι είναι η “αποφασιστική” και “σκληρή” κυβέρνηση, που ψήφισαν οι ακροδεξιοί ψηφοφόροι που της έδωσαν τον εκλογικό θρίαμβο και την αυτοδυναμία.

Για τον λόγο αυτό άλλωστε ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει υιοθετήσει ασμένως την εξαιρετικά βλαβερή για τη χώρα άποψη ότι το πρόβλημα που βιώνει αυτή τη στιγμή η Ελλάδα μπορεί να λυθεί με... περισσότερη αστυνόμευση και αυστηρότερη φύλαξη των συνόρων.

Ένα πρόβλημα σύνθετο, πολιτικο-διπλωματικό αλλά και ανθρωπιστικό πρωτίστως, με διεθνείς παραμέτρους, του οποίου η Ελλάδα είναι απλώς ένα μικρό μέρος και σε κάθε περίπτωση το μέσο κι όχι ο στόχος, καταβιβάζεται (και ευτελίζεται!) σε μια απλή “αστυνομική επιχείρηση”, προκειμένου να κολακευτούν τα ταπεινότερα ένστικτα των ευρισκόμενων σε εθνικιστικό παροξυσμό μικροαστών. Οι οποίοι έχουν πλημμυρίσει τα κοινωνικά δίκτυα με τη συνήθη ρητορική μίσους, ζητούν να στηθούν πολυβόλα στη συνοριογραμμή και να εκτελούνται μαζικά όσοι προσπαθούν να περάσουν, ουρλιάζουν «βυθίστε τα φουσκωτά με τους λαθρο...» και γενικώς “ξερνάνε” μίσος και ηλιθιότητα προς πάσα κατεύθυνση. Για να είμαστε βέβαια δίκαιοι, δεν είναι μόνο αυτός ο στόχος της κυβέρνησης. Ταυτόχρονα καλύπτει και την πλήρη αδυναμία της να πιέσει προς την κατεύθυνση εξεύρεσης ουσιαστικής λύσης. Η Ελλάδα διεθνώς είναι ασήμαντο μέγεθος, εφόσον παίζει στο γήπεδο των “παραδοσιακών συσχετισμών δυνάμεων”. Η ιδιότητά της ως κράτους-μέλους της Ε.Ε. μοιάζει... ασπιρίνη για τον πόνο του άλλου: αυτή η Ε.Ε. είναι που, όταν το Βίσενγκραντ έκλεισε τα σύνορα, άφησε στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ την “καυτή πατάτα” του Προσφυγικού, κάνει τα στραβά μάτια στα κολαστήρια τύπου Μόριας και γενικώς σφυρίζει αδιάφορα σε οποιαδήποτε απόπειρα προσέγγισης των πραγματικών αιτιών του προβλήματος.

Οπότε, ποιώντας την ανάγκη φιλοτιμία, ο Κυριάκος Μητσοτάκης φέρνει τους Ευρωπαίους στα σύνορα, για να δουν τι καλά που τα φυλάττουμε και να τους ψήσει να δώσουν κάνα ευρώ για τη δημιουργία μιας νέας “γκρίζας ζώνης” στην παραμεθόριο, όπου θα φιλοξενηθούν ενδεχομένως μερικές (δεκάδες;) χιλιάδες προσφύγων που έφεραν οι τουρκικές Αρχές στην περιοχή.

Αντί να ξεκινήσει μια διεθνή εκστρατεία (με ή χωρίς τη σύμφωνη γνώμη ή συμπαράσταση της Ε.Ε.) για τη διεθνοποίηση του προβλήματος, την ανάληψη διπλωματικών πρωτοβουλιών ώστε να λήξει ο πόλεμος στη Συρία, ο οποίος κρατά μακριά από τη χώρα πάνω από 4,5 εκατομμύρια Σύρους πρόσφυγες (τα 3 εκατ. εξ αυτών βρίσκονται σήμερα στο έδαφος της Τουρκίας). Δίχως το διπλωματικό χαρτί των προσφύγων, ο Ερντογάν ξεμένει από λύσεις - από την άλλη βεβαίως θα ξεμείνει και δίχως... μπαμπούλα ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αλλά είναι μικρό το τίμημα για να αποδράσει από ένα πρόβλημα το οποίο δεν έχει λύση, και το οποίο μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε εξαιρετικά επικίνδυνες εξελίξεις. Όχι φυσικά στο να... εισβάλλουν οι ρακένδυτοι πρόσφυγες στην Ελλάδα, αυτά τα παραμύθια μόνο οι πιο αποβλακωμένοι εθνικιστές τα πιστεύουν, αλλά στο να σκοτωθούν κάποιοι εξ αυτών από ελληνικά πυρά, σε ζωντανή μετάδοση μπροστά στα παγκόσμια media.

Αυτό - θα τολμήσω να εικάσω - είναι το σενάριο του εφιάλτη για την κυβέρνηση Μητσοτάκη.

“Εισβολείς” - η αλήθεια πίσω από τις λέξεις

Τα αθηναϊκά media, σε μια επίδειξη μαζικού εκμαυλισμού, στην πλειοψηφία τους χρησιμοποιούν άκριτα και δίχως φειδώ τη λέξη «εισβολή» για να περιγράψουν τις προσπάθειες των μεταναστών/προσφύγων να περάσουν στην Ευρώπη και αναφέρουν ως “εισβολείς” τους ίδιους αυτούς ανθρώπους.

Το συναισθηματικό φορτίο της λέξης “εισβολέας” είναι τέτοιο που επιτρέπει στους φανατισμένους “μαχητές των κοινωνικών δικτύων” να “ξερνάνε” τον μισάνθρωπο οχετό τους, απανθρωποποιώντας τους μετανάστες και μετατρέποντάς τους σε “απειλή”. Τους μετατρέπει από μια μάζα άοπλων ανδρών, γυναικών και παιδιών, που χρησιμοποιούνται από τον Ερντογάν ώστε να πιέσει τη Δύση προκειμένου με κάποιον τρόπο να “ρεφάρει” τις απανωτές σφαλιάρες που έφαγε ο τουρκικός στρατός στη Συρία, σε έναν “στρατό” που θέλει να “καταλάβει” την Ελλάδα και να την καταστήσει... μουσουλμανικό προτεκτοράτο.

Είναι μελετημένη και όχι τυχαία η χρήση του όρου “εισβολέας”. Και όταν θα υπάρξει κάποιο “ατύχημα” και θα έχουμε τους πρώτους νεκρούς, δε θα είναι «δύσμοιροι πρόσφυγες, που αναζητούν στον ήλιο μοίρα», αλλά «εισβολείς λάθρο που θέλουν να καταλάβουν την Ελλάδα μας».

Και όλοι οι κυρ-Παντελήδες του έθνους θα αισθανθούν δικαιωμένοι και θα μπορούν να κοιμηθούν ήσυχοι.

Το ότι ο μέσος Έλληνας σήμερα βλέπει ως “εχθρό” τον κακομοίρη από τη Συρία, το Αφγανιστάν ή το Πακιστάν που χρησιμοποιείται χυδαία από το τουρκικό καθεστώς, είναι θλιβερό και ανατριχιαστικό συνάμα. Διότι... κάπως έτσι και οι Γερμανοί του μεσοπολέμου, όταν βρέθηκαν σε μια παρόμοια με τους Έλληνες του σήμερα κατάσταση, “είδαν” ως “εχθρό” τους Εβραίους κατοίκους της χώρας.

Ε, τα αποτελέσματα τα γνωρίζουμε όλοι...

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr ΣΤΟ Google News

Τα δημοφιλέστερα του 24ώρου

Σχόλια