Απόψεις

Η υποκρισία της «αριστείας»

Εύκολα «θύματα» και… συμπεράσματα

«Πάρτι» σε κοινωνικά δίκτυα και «πηγαδάκια» εντός του Κοινοβουλίου για την ομιλία της «γαλάζιας» βουλευτή Κατερίνας Μονογυιού, που αποτελεί το νέο θύμα πανελληνίας «ανθρωποφαγίας» και επιλέχθηκε… προσεκτικά μπροστά στα αθώα(;) μάτια μας.

Εκτενέστατα τα lifestyle «ρεπορτάζ», για τον χλιδάτο γάμο της (προ ετών), για την καταγωγή από την Μύκονο και για το διαιτολογικό γραφείο της. Γυναίκα, νέα, όμορφη, ξανθιά… Το έχουμε ξανά δει το «έργο», έτσι δεν είναι;

Η τέλεια περίπτωση των… γνωστών – άγνωστων «ειδικών του καναπέ», που «γελάνε» με την συλλαβιστή της ομιλία και τις μακρές παύσεις. Οι γνωστικοί, οι άριστοι, οι σύγχρονοι ρήτορες… έσπευσαν να αναδείξουν την ανωτερότητα τους και να δηλώσουν σοκαρισμένοι από την έλλειψη ευφράδειας λόγου, το φτωχό λεξιλόγιο, την αμηχανία και την ανετοιμότητα της.

Ξέχασαν μόνο να κλείσουν και το «καθρεφτάκι» στο οποίο κοιτιούνται, ενώ αναλύουν το φραστικό και πολιτικό επίπεδο των εκπροσώπων μας. Γιατί υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά, ιδιαιτέρως κρίσιμη. Η συγκριμένη βουλευτής, όπως και οι υπόλοιποι 299, δεν «φύτρωσαν» ούτε «κατέβηκαν από τον ουρανό». Εμείς/εσείς, τους βάλαμε εντός του κοινοβουλίου.

Είστε υπερήφανοι για το υπόλοιπο 99.7% (χονδρικά) εκπροσώπησης; Για τα «τάγματα εφόδου» που «λούσατε» με σοβαροφάνεια και «επισημότητα»; Για τα ποσοστά τους που εκτοξευόταν;

Ή μήπως, για να το «χαλαρώσουμε», δεν υπήρξατε ποτέ απροετοίμαστοι, αμήχανοι σε κάτι νέο που έρχεται, δεν γευτήκατε πότε αποτυχίες; Και φυσικά όλοι εξ υμών θα τα λέγατε καλύτερα.

Δε λέω, μπορεί η συγκεκριμένη περίπτωση (και πολλές ακόμη) να είναι όντως ακατάλληλη για το χώρο του Κοινοβουλίου, μπορεί και όχι, αλλά μη βιαζόμαστε τόσο να κρίνουμε, να επιβεβαιωθούμε από τον… πόνο του άλλου. Θα ήταν ίσως προτιμότερο, απλώς να κάνουμε καλύτερες επιλογές και να κρίνουμε -όσο το δυνατόν- με καθαρή μάτια.

Ο χρόνος θα δείξει αν η «ποιότητα» της συγκεκριμένης ομιλίας ήταν τυχαία, διότι είναι αυταπόδεικτο πως ο χώρος του Κοινοβουλίου απαιτεί μελέτη, σεβασμό(!) και άξια εκπροσώπηση, (η ομιλία ήταν όντως κατώτερου -από το επιθυμητό- επιπέδου), όμως ας κριθεί και σε σχέση με τα παραπάνω. Γιατί θεμιτή η επικοινωνιακή δεινότητα, αλλά μήπως να επικεντρωθούμε στην ουσία και τα πεπραγμένα;

Εκτός ,βέβαια, αν πιστεύουμε ως κοινωνία, πως οι βουλευτές που μας εκπροσώπησαν όλα τα τελευταία χρόνια, χωρίς να αντιμετωπίζουν επικοινωνιακό… μειονέκτημα και όντας καλύτερα προετοιμασμένοι, έκριναν/έπραξαν ορθά, «αβίαστα» και πάντοτε προς το γενικότερο συμφέρον.

Σχόλια