Απόψεις

Ο φανταστικός κύριος «Α» και πώς έφτασε να γίνει διευθυντής

Μια ιστορία με στοιχεία μυθοπλασίας που αποδεικνύει ότι η Δημόσια Διοίκηση στη χώρα έχει μείνει ακόμη στο... Βυζάντιο

Σκεφτείτε μια βαθμιαία κλίμακα με φθίνουσα σειρά από το 10 ως το 0. Σε αυτή την κλίμακα θα πρέπει να τοποθετηθούν με βάση τα προσόντα που διαθέτουν 100 υποψήφιοι που έκαναν αίτηση για να προσληφθούν σε μια θέση εργασίας που έχει προκηρυχθεί.

Γράφει ο δημοσιογράφος Λευτέρης Συμβουλάκης

Για τη θέση αυτή βασικό κριτήριο αποτελούν δύο πράγματα: α) η ανεργία του υποψηφίου (δηλαδή πρέπει να είναι άνεργος τη χρονική στιγμή που βρίσκεται στον “αέρα” η προκήρυξη) και β) η πανεπιστημιακή εκπαίδευση του υποψηφίου.

Αυτά τα δύο είναι τα βασικά κριτήρια. Χωρίς την απόδειξή τους, για να το κάνουμε πιο σαφές, οποιοδήποτε άλλο προσόν δεν αρκεί για να προσληφθεί κάποιος στη θέση. Στην πραγματικότητα, δηλαδή, κατατάσσεται στους επιλαχόντες του πίνακα κατάταξης αν πρόκειται για Δημόσιο ή η αίτησή του δεν αξιολογείται καν και απορρίπτεται ανάλογα με τους όρους της προκήρυξης.

Αυτό θα μπορούσε να αποτελεί το φανταστικό περιεχόμενο μιας φανταστικής προκήρυξης θέσης εργασίας, που, ειδικά στις μέρες μας, είναι πολυπόθητες, καθώς τις θέσεις για το Δημόσιο τις βλέπουν σήμερα οι άνεργοι με τα κιάλια...

Για τη θέση αυτή που απευθύνεται σε ανέργους με πτυχίο πανεπιστημίου υπήρξε μεγάλο ενδιαφέρον, αφού για μια θέση εργασίας κατέθεσαν αίτηση 100 άτομα! Τους λόγους που υπάρχει τόσο μεγάλη ζήτηση για τη θέση αυτή δεν είναι ώρα να την αναλύσουμε, αν και το προφανές είναι ότι πτυχιούχοι τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα βρίσκονται στην ανεργία, καθώς το αντικείμενο σπουδών ίσως να μην έχει ουσιαστικό αντίκρισμα στην αγορά εργασίας.

Ας υποθέσουμε τώρα ότι ο ένας από τους 100 ανθρώπους, ο κύριος “Α” συγκεκριμένα, που κατέθεσαν αίτηση για τη θέση εργασίας, έχει πάρα πολλά προσόντα, όμως δε διαθέτει ένα από τα δύο κριτήρια της προκήρυξης: δηλαδή να είναι πτυχιούχος και άνεργος. Παρ’ όλα αυτά ο κύριος “Α”, με μια υπεύθυνη δήλωσή του προς τους αξιολογητές, αναφέρει ότι είναι άνεργος, προχωρώντας ουσιαστικά σε ψευδή δήλωση. Μετά το πέρας της προθεσμίας υποβολής της αίτησής του, οι υποψήφιοι βαθμολογούνται και στην πρώτη θέση της σειράς κατάταξης τοποθετείται ο κύριος “Α”!

Ο κύριος “Α” είναι πτυχιούχος, έχει πολύ καλό βιογραφικό, ενώ η εκπαίδευσή του είναι εξαιρετική. Όμως δεν είχε δικαίωμα να υποβάλει αίτηση για τη συγκεκριμένη θέση εργασίας, αφού δεν πληρούσε το ένα από τα δύο βασικά κριτήρια που είναι η ανεργία. Με την ψευδή δήλωσή του, όμως, επιλέγεται και διορίζεται στο Δημόσιο εξασφαλίζοντας για τα επόμενα 35 χρόνια εργασία!

Έξω μένουν 99 υποψήφιοι, όλοι πτυχιούχοι και άνεργοι, οι οποίοι είχαν δικαίωμα υποβολής αίτησης για τη συγκεκριμένη προκήρυξη. Οι ίδιοι συνεχίζουν τον αγώνα τους για την εξεύρεση μιας θέσης εργασίας, την ώρα που ένας άλλος συνυποψήφιός τους κατέλαβε τη θέση με μια ψευδή δήλωση και χωρίς να τη δικαιούται.

Ο κύριος “Α” τοποθετείται στον πίνακα κατάταξης πρώτος και μοναδικός επιτυχών, ενώ στην πραγματικότητα θα έπρεπε να έχει απορριφθεί και να μην έχει καν βαθμολογηθεί η αίτησή του, αφού δεν πληρούσε την ανεργία, που όμως ο ίδιος ψευδώς με υπεύθυνη δήλωση πληροφορούσε τους αξιολογητές ότι διέθετε.

Ο κύριος “Α” έχει διαπράξει ποινικό αδίκημα. Παρ’ όλα αυτά, κανένας δεν το παίρνει χαμπάρι και εκείνος αρχίζει να εργάζεται. Ο κύριος “Α” με το εξαιρετικό βιογραφικό και τα πολλά προσόντα, με σκληρή δουλειά βεβαίως, αρχίζει να ανέρχεται στη δημοσιοϋπαλληλική κλίμακα. Γίνεται τμηματάρχης και μετά διευθυντής. Λειτούργησε σε βάρος των συνυποψηφίων του όταν αναζητούσε μια θέση εργασίας, ενώ και μέσα στην υπηρεσία του έγινε διευθυντής παίρνοντας τη θέση κάποιου άλλου που πληρούσε τα κριτήρια. Ο ίδιος ο κύριος “Α” δεν πληρούσε τα κριτήρια για να γίνει διευθυντής, καθώς δεν πληρούσε καν τα κριτήρια για τη συγκεκριμένη θέση στο Δημόσιο.

Κάποτε όμως φτάνει στην υπηρεσία του μια καταγγελία, ότι ο κύριος “Α”, όταν υπέβαλε αίτηση για πρόσληψη στο Δημόσιο με βασικό κριτήριο την ανεργία, όχι μόνο δεν ήταν άνεργος, αλλά εργαζόταν στον ιδιωτικό τομέα, με ένσημα ακόμη και την ημέρα της υποβολής της αίτησής του, που συνοδευόταν από την υπεύθυνη δήλωση με την οποία βεβαίωνε τους αξιολογητές του Δημοσίου ότι ήταν άνεργος! Η καταγγελία αυτή δε φτάνει ποτέ στον εισαγγελέα με ευθύνη προϊσταμένων του και το κακό συνεχίζει να διαιωνίζεται...

Η παραπάνω ιστορία, που αποτελεί προϊόν μυθοπλασίας, έχει σκοπό να καταδείξει την τεράστια αδικία που είναι δυνατό να προκαλέσει σε βάρος του κοινωνικού συνόλου η έλλειψη αξιοκρατίας στη Δημόσια Διοίκηση. Η Δημόσια Διοίκηση, δηλαδή οι προϊστάμενοι του κυρίου “Α”, μερολήπτησαν ή απλώς αμέλησαν και δεν έστειλαν την υπόθεση στον εισαγγελέα, καταστρατηγώντας όμως έτσι εκούσια ή ακούσια, αντιστοίχως, κάθε έννοια που έχει να κάνει με την ισονομία, την ισοπολιτεία, την αξιοκρατία και εν γένει τις δημοκρατικές αρχές.

Ο κύριος “Α” διέπραξε αδίκημα και όταν ήρθε η ώρα να αποκατασταθεί η τάξη με ευθύνη των ανωτέρων του αυτό διαιωνίστηκε. Η αδικία που κάποτε συντελέστηκε σε βάρος κάποιων άλλων εξακολούθησε να υφίσταται και συνεχίστηκε, καθώς ο κύριος “Α” κατέλαβε και διευθυντικές θέσεις, αν και δεν είχε δικαίωμα καν να προσληφθεί στο Δημόσιο. Όταν το σύστημα λοιπόν δεν τιμωρεί, τα κρούσματα θα πολλαπλασιάζονται και η κοινωνία θα εκτραχύνεται, με αποτέλεσμα να παραμένει παγιδευμένη στον φαύλο κύκλο μιας αξιακής κρίσης που δε λέει να τελειώνει... Και μπορεί η χώρα μας να πέρασε από Συμπληγάδες και να έζησε 10 σκληρά μνημονιακά χρόνια χωρίς ακόμη να έχει ορθοποδήσει, όμως φαίνεται ότι δεν έχει ξεπεράσει το βυζαντινό παρελθόν της, τις ανορθόδοξες πρακτικές της οθωμανικής περιόδου και του αντιμεταρρυθμιστικού μένους από την εποχή του Καποδίστρια...

 

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr ΣΤΟ Google News

Τα δημοφιλέστερα του 24ώρου

Σχόλια