Απόψεις

Οι γερμανικές οφειλές και η συζήτηση στην Ολομέλεια

Την ερχόμενη Τετάρτη, στην Ολομέλεια της Βουλής έχουμε τη συζήτηση και σε επίπεδο αρχηγών κομμάτων, επί της Έκθεσης της Διακομματικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Διεκδίκησης των Γερμανικών Οφειλών

Είναι μια ιστορική, ούτως ή άλλως, στιγμή, αρκεί να μην υποπέσει και αυτό το εθνικής σπουδαιότητας θέμα, στις μικροκομματικές μυλόπετρες.

Την ίδια ώρα, στη Γερμανία, το θέμα με πρωτοβουλία κομμάτων, ιστορικών και προσωπικοτήτων έρχεται προς συζήτηση για το αν θα εισαχθεί και στη δική τους Βουλή, ίσως για πρώτη φορά, σε τέτοια έκταση και ένταση. Πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα πρωτοβουλία Γερμανών δημοκρατών (προοδευτικών πολιτικών από το Die Linke, αλλά και τους Πράσινους και το SPD, πρυτάνεων, καθηγητών, συνδικαλιστών, ανθρώπων του πολιτισμού, εκπροσώπων σημαντικών φορέων και κινήσεων κ.λπ.), κρίνοντας, αν μη τι άλλο, από τις υπογραφές που συγκεντρώνει, τα επιχειρήματα και την τεκμηρίωσή της.

Μεταξύ των συμμετεχόντων στην πρωτοβουλία, οι πολύ γνωστοί στην Κρήτη Claudia Roth, αντιπρόεδρος του Ομοσπονδιακού Γερμανικού Κοινοβουλίου και βουλευτής των Πρασίνων, ο καθηγητής Christophe Schminck-Gustavus, γνωστός φίλος της Ελλάδας και ερευνητής των γερμανικών εγκλημάτων στην Ήπειρο και την Κρήτη, που φιλοξενήθηκε πρόσφατα και στην εκπομπή “Αντιθέσεις” της “ΚΡΗΤΗ TV”, ο Gunter Wallraf, που αγωνίστηκε εναντίον της Χούντας των συνταγματαρχών, αλλά και άλλοι σημαντικοί.

Θετική πρωτοβουλία αλλά...

Με το κείμενό τους, που ήδη διακινείται και μέσω διαδικτύου, ωστόσο, ΔΙΑΦΩΝΟΥΜΕ ΠΛΗΡΩΣ ως προς τα προτεινόμενα ποσά από τους Γερμανούς δημοκράτες (οι ίδιοι κάνουν την παραδοχή ότι αυτή η πρωτοβουλία γίνεται ανεξάρτητα από την έκβαση του ζητήματος των επανορθώσεων, χωρίς να σημαίνει ότι δε θέλουν να αποδοθούν οι επανορθώσεις στην Ελλάδα...) και επίσης θα πρέπει να είναι ευκρινές ότι είμαστε κάθετα εναντίον της “σαλαμοποίησης” των ελληνικών αξιώσεων ανά κατεστραμμένη περιοχή. Είναι λοιπόν λογικό να έχουμε επιφυλάξεις.

Εντούτοις, είτε έτσι είτε αλλιώς, η πρωτοβουλία αυτή ταράζει τα λιμνάζοντα νερά στη Γερμανία και δημιουργεί μια ρωγμή στο τείχος της γερμανικής αδιαλλαξίας. Συμβάλλει, ελπίζουμε, στη διαμόρφωση κλίματος υπέρ των ελληνικών αξιώσεων.

Φυσικά εμείς δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε ΟΥΤΕ ΚΑΤΑ ΔΙΑΝΟΙΑ με τα προτεινόμενα από τους Γερμανούς δημοκράτες ποσά! Εξάλλου, οι επίσημες εκθέσεις του ελληνικού κράτους από το 1945 προσφέρουν αδιάσειστη τεκμηρίωση για το πραγματικό ύψος των ελληνικών απαιτήσεων, που υπερβαίνουν τα 500 δισ. ευρώ (χωρίς τους αρχαιολογικούς θησαυρούς). Ωστόσο, το θετικό είναι ότι ανακινείται το θέμα, από ανθρώπους, μάλιστα, αρκετοί εκ των οποίων έχουν αποδείξει την ευαισθησία τους για το ζήτημα. Και η συγκεκριμένη πρωτοβουλία αποδεικνύει, αν μη τι άλλο, ότι, παρά τις πείσμονες προσπάθειες της γερμανικής κυβέρνησης και του βαθέως γερμανικού κράτους, το θέμα των γερμανικών οφειλών δεν μπορεί να ενταφιαστεί!

Παρά τη θετική, πιθανότατα, πρόθεση των Γερμανών δημοκρατών, υπάρχουν κάποια σημαντικά προβλήματα στην πρότασή τους:

1. Μας κάνει εντύπωση το ότι δεν επιμένουν να δοθούν τουλάχιστον οι αποζημιώσεις στα θύματα που έχουν κερδίσει αμετάκλητες αποφάσεις της Ελληνικής Δικαιοσύνης (Δίστομο, Αίγιο, Ρέθυμνο). Πώς νοείται σεβασμός στην Ελλάδα χωρίς σεβασμό στις αποφάσεις της Ελληνικής Δικαιοσύνης;

2. Ενώ μιλούν για 100 κατεστραμμένα χωριά και πόλεις (120 είναι περίπου τα επίσημα αναγνωρισμένα μέχρι τώρα και υπάρχουν προς εξέταση πολλά αιτήματα ακόμη), καταλήγουν να προτείνουν την “αναπτυξιακή” στήριξη μόνο των 50 χωριών! Αλήθεια, πώς και γιατί αποκλείστηκαν τα άλλα 50-70; Και ποιοι θα αποφασίσουν ποια θα περιληφθούν και ποια όχι;

3. Αλλά και σε όσα χωριά τελικά περιληφθούν στα υπό χρηματοδοτική στήριξη, ζητούν/προτείνουν το εξευτελιστικό ποσό των 300.000 ευρώ ανά χωριό, κατά μέσο όρο!!! Όσο δηλαδή κοστίζουν 1-2 σπίτια από τα εκατοντάδες καμένα κάθε χωριού... Τα υπόλοιπα; Και, πάνω απ' όλα, οι ανθρώπινες ζωές; Τι γίνεται με αυτές; Και, στα σοβαρά, πιστεύει κανείς ότι με 300.000 ευρώ μπορεί να αναπτυχθεί ένα μαρτυρικό χωριό ή πόλη;

4. Για τις επανορθώσεις θα περιμέναμε να υπάρξει απαίτηση καταβολής τους. Όμως το ξεπερνούν εύκολα ως σύνθετο και ακανθώδες θέμα, που αποτελεί πεδίο σύγκρουσης ή έστω διαπραγμάτευσης των δύο χωρών, δηλαδή της πανίσχυρης Γερμανίας και της αδύναμης και εξασθενημένης μετά από δέκα χρόνια λιτότητας Ελλάδας.

5. Για τους αρχαιολογικούς-πολιτιστικούς θησαυρούς δε γίνεται κουβέντα! Γιατί άραγε;

6. Αλήθεια, δε σκέφτονται ότι μπορεί να δοθεί το λάθος μήνυμα, ότι με ελάχιστα ευρώ “καθαρίζεις” από το άγος των φοβερών ναζιστικών εγκλημάτων, άρα κάποιοι θα πάρουν το μήνυμα ότι μπορούν να ξανακάνουν τα ίδια;

Δε θέλουμε να πιστέψουμε ότι πρόκειται για “πανούργο ελιγμό” του βαθέως γερμανικού κράτους, που χρησιμοποιεί κάποιους προοδευτικούς ανθρώπους για να πετύχει τους σκοπούς του. Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για ασύγγνωστη προχειρότητα και ελαφρότητα. Και χρειάζεται άμεση επανόρθωση! Δεν είμαστε καχύποπτοι, εκτιμούμε ότι τα αισθήματα αρκετών εκ των συμμετεχόντων είναι γνήσια. Να ξέρουν όμως ότι ο λαός μας είναι υπερήφανος και αξιοπρεπής! Και του οφείλουν όλοι ανάλογο σεβασμό!

Εδώ χρειάζεται τώρα η κρίσιμη και καταλυτική παρέμβαση της Ελληνικής Δημοκρατίας, διά των αρμόδιων οργάνων της (κυβέρνηση), σε κατεύθυνση αποφασιστικής και μεθοδικής διεκδίκησης! ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΟΛΑ ΟΣΑ ΜΑΣ ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ!

Ας ελπίσουμε ότι η συζήτηση στην Ολομέλεια του πορίσματος της Διακομματικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής θα γίνει σε κλίμα ενότητας και αποφασιστικότητας και θα αποδειχτεί ουσιαστική, δίνοντας ώθηση στην ιερή μας υπόθεση!

Σχόλια