Απόψεις

8η Μαρτίου: Η δική μας γιορτή - υπενθύμιση!

Γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας

Δεν είχαμε δικαίωμα ψήφου, δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε δημόσια αξιώματα, να μορφωθούμε και να εργαστούμε. Οι αυτονόητες συνθήκες του δικού μας παρόντος απουσίαζαν από ένα όχι και τόσο μακρινό παρελθόν.

Γράφει η κ. Αθηνά Σπανάκη

Οι γιαγιάδες μας δεν όριζαν τις ζωές τους, δεν ήταν κυρίαρχες του σώματος και της σκέψης τους, και δεν είχαν ισότιμες επιλογές με αυτές των αντρών στη ζωή και την εργασία. Τους δύο τελευταίους αιώνες, μέσα από τους θυσιαστικούς αγώνες γυναικών και τη δράση του φλογερού φεμινιστικού κινήματος, η γυναίκα πλησίασε πιο κοντά στην ισότητα των δύο φύλων.

Η 8η Μαρτίου είναι η ημέρα υπενθύμισης της γυναικείας χειραπαγκόσφέτησης, αλλά και της απόστασης έως την πλήρη εξάλειψη των διακρίσεων εις βάρος του φύλου μας.

Στη διπλανή πόρτα

Σε αρκετές χώρες του κόσμου, η γυναικεία αξιοπρέπεια είναι ακόμη εύθραυστη, με τις γυναίκες και τα κορίτσια να πέφτουν μαζικά θύματα σεξουαλικής βίας και να στερούνται νομικών δικαιωμάτων. Στη χώρα μας χρειάζεται να εργαστούμε ακόμη περισσότερο για να εξαλείψουμε από τις συνειδήσεις τα στερεότυπα που αναπαράγουν τις διακρίσεις. Τα μυαλά ακόμη και των νέων ανθρώπων, που δεν έχουν βιώσει την άγρια καταπίεση και τον ασφυκτικό περιορισμό των προηγούμενων γενεών, δε βλέπουν τα δύο φύλα ως συμπληρωματικά και ισοδύναμα στις ευκαιρίες της ζωής, αλλά ως ανταγωνιστικούς πόλους που συγκρούονται, που βρίσκονται σε μια διαρκή πάλη, όπου το αρσενικό, λόγω ανατομικής δύναμης και κοινωνικού προβαδίσματος, είναι το κυρίαρχο.

Ο δημόσιος λόγος εξακολουθεί να έχει ρωγμές στην υπεράσπιση της γυναικείας αξιοπρέπειας. Ακόμη και στα λόγια, η γυναίκα ταπεινώνεται, η γυναικεία ιδιότητα προβάλλεται ως επιχείρημα εναντίον μας! Η δυναστική χρήση της δημόσιας γλώσσας σε τηλεόραση και κοινωνικά μέσα ενθαρρύνει με τη σειρά της κακοποιητικές συμπεριφορές στη διπλανή μας πόρτα. Κάπως έτσι, ο άντρας της διπλανής πόρτας νιώθει ότι μπορεί να κακοποιεί, να βασανίζει λεκτικά και σωματικά τη γυναίκα σύντροφό του. Στον δυτικό κόσμο μπορεί να έχουμε νομικές κατακτήσεις που να θεμελιώνουν την έμφυλη ισότητα και ως προς αυτό να είμαστε συγκριτικά προοδευτικότεροι άλλων περιοχών του κόσμου, ωστόσο δεν είμαστε καθολικά και πραγματιστικά προοδευτικοί. Υπάρχουν δράματα με θύματα γυναίκες, που έχουμε την υποχρέωση να προλάβουμε μελλοντικά...

Μισθός και ιεραρχία

Σε συλλογικό επίπεδο, η κυριαρχία των αντρών στα δημόσια αξιώματα, τις ανώτερες θέσεις επιχειρήσεων και οργανισμών και η άνιση αμοιβή ανάμεσα στα δύο φύλα για την ίδια εργασιακή θέση και τα ίδια καθήκοντα παραμένουν σκανδαλώδη και καταστάσεις προς διόρθωση. Ακόμη και στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της υπεράσπισης των δικαιωμάτων, οι μισθολογικές ανισότητες και η συντριπτική επικράτηση των αντρών στα κέντρα λήψης αποφάσεων είναι παγιωμένες καταστάσεις. Στην Ελλάδα, η αύξηση της ποσόστωσης φύλου κατά 40% τουλάχιστον στα ψηφοδέλτια της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με την εφαρμογή του “Κλεισθένη” κινητοποιεί το εκλογικό οικοσύστημα προς μια ενισχυμένη γυναικεία εκπροσώπηση, η οποία θα προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις στην κοινωνία και την αγορά εργασίας.

Περισσότερες γυναίκες στην πολιτική ισούνται με ενίσχυση των πολιτικών προς όφελος της γυναίκας, άρα και με επακόλουθη αναβάθμιση της θέσης της στο κοινωνικό σύμπαν. Από εμάς, τις γυναίκες-ψηφοφόρους, θα επανεκκινήσουν οι διεργασίες προς μια δικαιότερη και αναλογικότερη διανομή των κοινωνικών αγαθών ανάμεσα στον άντρα και τη γυναίκα, και μια ισότιμη πρόσβαση στις ευκαιρίες ενός κόσμου που διαρκώς μετασχηματίζεται.

Δική μας ημέρα

Όπως και να επιλέξει η κάθε μια να τιμήσει την ημέρα την αφιερωμένη στη γυναίκα, πρέπει να έχουμε στον νου μας ότι ο κοινός μας αγώνας, αυτός που ξεκίνησαν οι γυναίκες των προηγούμενων γενεών, είναι ακόμη επίκαιρος και μας καλεί να τον υπηρετούμε από τους πολλαπλούς ρόλους μας. Είτε ως μητέρες, διαπαιδαγωγώντας τα παιδιά μας, αγόρια και κορίτσια, με τις αρχές τις ισότητας, είτε ως επαγγελματίες, διεκδικώντας με τις ικανότητές μας ηγετικές θέσεις στην αγορά εργασίας, ή ως πολιτικοί, προάγοντας πρακτικές που στερεώνουν την έμφυλη ισότητα και δίνουν στη γυναίκα τα μέσα εκείνα που χρειάζεται για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της σύνθετης ζωής της. Τίποτε δε μας χαρίστηκε και το μόνο βέβαιο είναι ότι οι όποιες κατακτήσεις θα μείνουν στάσιμες αν δεν προσθέσουμε καινούργιες, ενεργώντας ατομικά αλλά και συνασπιζόμενες μεταξύ μας. Η σκυτάλη των γυναικείων δικαιωμάτων βρίσκεται τώρα στα δικά μας χέρια, ας την παραδώσουμε εμπλουτισμένη στις επόμενες γενιές...

Χρόνια πολλά στη γυναίκα, την εργαζόμενη, τη μητέρα, τη σύζυγο, την κόρη. Χρόνια πολλά γυναίκα, τόσο αδικημένη μα τόσο δυνατή!

Σχόλια