Απόψεις

Τα ιστορικά τραγικά λάθη του Ιερώνυμου

Η πρώτη φάση του “χωρισμού Κράτους και Εκκλησίας” ολοκληρώθηκε. Τουλάχιστον από την πλευρά της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Γράφει ο Αντώνης Ν. Βγόντζας

Η χθεσινή απόφαση της Ιεραρχίας ήταν ομόφωνη. Αν κάτι αφαιρέθηκε από την προηγούμενη κοινή ανακοίνωση Τσίπρα και Ιερώνυμου είναι τουλάχιστον ο επιθετικός προσδιορισμός «ιστορική» συμφωνία, όπως την ανακήρυξε ο Αλέξης Τσίπρας, και σιωπηρά αποδέχτηκε, δίπλα στο γνωστό τζάκι, ο Ιερώνυμος. Ήταν εύλογη η αντίδραση της κυβέρνησης. «Εμείς θα προχωρήσουμε μόνοι μας. Η μισθοδοσία του κλήρου αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα της κυβέρνησης».

Θέλω να υποστηρίξω τις ακόλουθες θέσεις και εκτιμήσεις από τις μέχρι τώρα εξελίξεις:

Η πρώτη: Ήταν εγκληματικό το λάθος του Ιερώνυμου να προχωρήσει σε μια κοινή ανακοίνωση με τον Αλέξη Τσίπρα. Για μια σειρά λόγων:

Η ανακοίνωση ήταν ενταγμένη στην προεκλογική στρατηγική και σχέδιο του Αλέξη Τσίπρα. Ο Ιερώνυμος δεν είναι πολιτικά αφελής. Όσοι γνωρίζουμε τη θητεία του ως Μητροπολίτη Θηβών, τον ξέρουμε καλά. Όχι, βέβαια, ότι συναινούμε στις “βρόμικες” επιθέσεις εναντίον του, που είχαν οργανώσει “φίλοι” του Μακαριστού Χριστόδουλου. Δεν επιτρεπόταν στον Ιερώνυμο η προεκλογική σύμπραξή του με τον Αλέξη. Η Εκκλησία πρέπει να μένει μακριά από τις πολιτικές και κομματικές σκοπιμότητες.

Ο Ιερώνυμος δεν είχε ενημερώσει ούτε συμβουλευτεί την Ιεραρχία και το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Είναι πρώτος μεταξύ ίσων.

Ο Ιερώνυμος επέτρεψε να μεταφερθεί σε μεγάλη μερίδα του ελληνικού λαού η εντύπωση ότι κάτι πολύ μικρό χωρίζει την Εκκλησία από την Πολιτεία. Και αυτό δεν είναι τίποτε άλλο από τους “μισθούς των παπάδων” και τους δικαστικούς διαξιφισμούς για την εκκλησιαστική περιουσία.

Η δεύτερη: Είναι πεντακάθαρο ότι ο Αλέξης Τσίπρας προέβη σε μια ανήθικη εκμετάλλευση του κοινού ανακοινωθέντος. Οι δέκα χιλιάδες ιερείς θα αδειάσουν τη θέση τους από το δημόσιο ταμείο για να προσληφθούν όχι μόνο δέκα χιλιάδες άνεργοι, αλλά πολλαπλάσιοι. Αποσιωπώντας έτσι ότι οι σχετικές προσλήψεις θα πραγματοποιηθούν μετά το 2020. Μετά Χριστόν! Τι τον ενδιαφέρει, τότε, τον Αλέξη; Η δημιουργία ελπίδων σε πολλαπλάσιους άνεργους και τις οικογένειές των.

Η τρίτη: Και ο ένας και ο άλλος προκάλεσαν μεγάλη ζημιά. Τον Αλέξη Τσίπρα δεν τον ενδιαφέρει αυτή η συγκεκριμένη ζημιά και βλάβη στην Εκκλησία από τον όλο χειρισμό του ζητήματος. Σε μερικούς μόνο “χαχόλους”, που τον ακολουθούν τυφλά, μπορεί να ισχυρίζεται ότι επιτέλους πραγματοποιείται ο διακηρυκτικός “χωρισμός” από την Εκκλησία. Τον Ιερώνυμο όμως; Δεν έχει ούτε το ελαφρυντικό της αφέλειας!

Σχόλια