Απόψεις

Αντιφασιστικό Φεστιβάλ “Χαϊμαλίνα”: “Η μνήμη ως απάντηση στον φασισμό”

Οι δυσκολίες που βίωσε ο ελληνικός λαός την τελευταία δεκαετία έδωσαν άλλοθι σε κάποιους να καταλύσουν κάθε στοιχείο κοινωνικής και πολιτικής ευπρέπειας. Εν αρχή διά της άνθησης της φασιστικής ρητορικής και εν συνεχεία διά των ταγματασφαλίτικων πρακτικών, στις οποίες οι νοσταλγοί των ναζί προέβησαν.

Γράφει ο Νικόλαος Παναγιώτου

Αποκορύφωμα της αποκαρδιωτικής αυτής νέας εποχής ήταν η είσοδος του νεοναζιστικού κόμματος της Χρυσής Αυγής στο ελληνικό Κοινοβούλιο, ατιμάζοντας για πάντα τη νεότερη ελληνική ιστορία.
Πώς μπορεί όμως μια χώρα με σχεδόν καθολική αντιστασιακή δράση στα πέτρινα χρόνια του πολέμου να δίνει χώρο στους πολιτικούς απογόνους των δοσίλογων;

Η λήθη έγινε το χώμα στο οποίο έριξαν τη σπορά του μίσους οι σύγχρονοι θλιβεροί φυρερίσκοι. Πόλεις και χωριά της Ελλάδας, με εκατοντάδες μαρτύρων, στο όνομα της λευτεριάς και της αντιφασιστικής αντίστασης, βρέθηκαν να ψηφίζουν τους γκεσταμπίτες της Χρυσής Αυγής.

Στην υπόθεση των Ανωγείων, ο αντιφασισμός δεν εκφράζεται μέσα από φράσεις χιλιοειπωμένες και τετριμμένα ρητορικά σχήματα, μα γίνεται ένα μνημόσυνο, παίρνοντας έτσι τη φόρα που απλόχερα χαρίζει η ζωή σε καθετί πηγαίο και μαρτυρικό. Ανάγοντας έτσι τον αντιφασισμό σε υπόθεση προσωπική, μιας και παίρνει το πρόσωπο των γιαγιάδων και των παππούδων μας, μιας και τον πρωτοκαλωσορίσαμε στα περβόλια της παιδικής ψυχής μας μέσα από αφηγήσεις για ανδραγαθήματα και θυσίες στο όνομα της λευτεριάς. Οι αφηγήσεις αυτές με τα χρόνια γίνανε η περηφάνια μας, και στους μαύρους καιρούς της νεοφασιστικής επανόδου το αποκούμπι μας.

Ο αντιφασισμός στ’ Ανώγεια δεν ξεχνά και δεν ξεχνιέται, έχει κονοστάσι μαρμάρινο στην πλατεία του χωριού, που γράφει το όνομα και το επίθετό του, τεφτέρι άχρονο και άφθαρτο, που πάνω του βρίσκονται, όπως θα λέγε κι ο ποιητής, «οι δικοί μας Χριστοί, οι δικοί μας Άγιοι...».

Το αντιφασιστικό φεστιβάλ “Χαϊμαλίνα”, που θα λάβει χώρα από τις 10 έως τις 12 Αυγούστου στ’ Ανώγεια, φιλοδοξεί να λειτουργήσει για δεύτερη χρονιά ως φάρος πολιτισμού και ευαισθησίας, κηρύττοντας από την κορφή του Ψηλορείτη πως ο μόνος τρόπος να στείλουμε τον ναζισμό πίσω στα τάρταρα είναι η μνήμη και η αφοβιά.

Σχόλια