Απόψεις

Με το βλέμμα στα βόρεια

Πολλές φορές τους τελευταίους μήνες τα μέσα μαζικής ενημέρωσης στη χώρα μας αναφέρονται στο πρόβλημα της μετανάστευσης των νέων, μιας και στο γεγονός ότι η νεανική ανεργία στη χώρα μας έχει φτάσει σε όρια τραγικά, αφού το 55% των νέων παιδιών μέχρι και 24 ετών δεν μπορούν να βρουν δουλειά. Βέβαια, όλο αυτό το διάστημα τα ξένα μέσα μαζικής ενημέρωσης απέφευγαν με κάθε τρόπο να κάνουν αναφορά σε αυτό το κοινωνικό πρόβλημα, με αποτέλεσμα οι Ευρωπαίοι πολίτες να ενημερώνονται για την τραγική αυτή πτυχή μόνο τις τελευταίες μέρες.

Του Μάνου Δασκαλάκη

Είναι γεγονός ότι τον τελευταίο μήνα τα μεγάλα ειδησεογραφικά πρακτορεία και media άρχισαν να μιλούν για την ελληνική ανεργία, καθώς οι αριθμοί δεν επέτρεπαν σε καμιά περίπτωση περαιτέρω "κρύψιμο" αυτής της πραγματικότητας. Στη συνάντηση Μέρκελ-Ολάντ στη Γαλλία επίσης η ανεργία απασχόλησε, όπως και στη συνάντηση των υπουργών Εργασίας των δύο χωρών που προηγήθηκε.

Όμως, δυστυχώς, παρά τις εξαγγελίες, ως Έλληνες πολίτες δεν ακούσαμε κάτι ουσιαστικό, κάτι που θα μπορούσε να γεννήσει την ελπίδα και να φρενάρει αυτό το "νέο ποτάμι" Ελλήνων προς το εξωτερικό. Είναι πραγματικά απίστευτο το γεγονός ότι μόνο τα 4 τελευταία χρόνια περίπου 200.000 Έλληνες έχουν φύγει στο εξωτερικό και άλλοι τόσοι αναμένεται να πράξουν το ίδιο μέσα στον επόμενο χρόνο. Σε μια χώρα με 11 εκατ. πληθυσμό αυτό πλέον αποτελεί μια ανοιχτή πληγή, που θα μπορούσε να προκαλέσει πληθυσμιακή αρρυθμία στη μικρή μας πατρίδα.

Η αλήθεια είναι ότι αυτή τη στιγμή δεν έχουμε ακούσει κάτι ουσιαστικό για την καταπολέμηση της ανεργίας ούτε από την ελληνική κυβέρνηση.

Όχι, κύριοι, με θέσεις εργασίας επιδοτούμενων προγραμμάτων δεν μπορεί να λυθεί το πρόβλημα. Άραγε, πόσοι Έλληνες μπορούν να ατενίζουν με αισιοδοξία το μέλλον, όταν έχουν δουλειά ή αλλιώς ημιαπασχόληση λίγων μηνών, λαμβάνοντας τα χρήματα μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα; Ίσως κάποιοι αυτά τα προγράμματα να τα χαρακτηρίζουν ανάσα, εγώ τα χαρακτηρίζω μια μικρή παράταση ζωής για το "νέο" ασθενή, που η χώρα μας τον κρατά διασωληνωμένο στην άθλια ελληνική εντατική.

Ήρθε επιτέλους η ώρα για την κυβέρνηση να πάρει αποφάσεις, να πιέσει, να γίνει στενός κορσές στην Ευρώπη, που μάλλον αργά άρχισε να ξυπνά όσον αφορά την ανεργία. Δεν ξέρω αν με αυτή την κατάσταση υπάρχει λύση. Ωστόσο, αυτό που ξέρω σίγουρα είναι ότι αν η προσπάθεια είναι ουσιαστική και με όραμα, ίσως καταφέρουμε να σταματήσουμε αυτή τη μεταναστευτική φρενίτιδα.

Έχουμε χάσει πολύ δυνατά μυαλά και θα χάσουμε άλλα τόσα, αν τώρα δεν κινηθούμε. Επτά χιλιάδες γιατροί ζουν ήδη στη Γερμανία και μάλιστα θεωρούνται κορυφαίοι. Αυτή για μένα είναι η μεγαλύτερη χρεωκοπία για τη χώρα μου, που καθημερινά γίνεται όλο και πιο φτωχή από ανθρώπινο επιστημονικό δυναμικό. Άραγε πόση ανοχή θα υπάρξει ακόμα; Άραγε πόσο πιο τραγικά μπορούν να γίνουν τα πράγματα; Άραγε πότε θα σταματήσουν οι νέοι να έχουν το βλέμμα στον παγωμένο Βορρά;

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr ΣΤΟ Google News

Τα δημοφιλέστερα του 24ώρου

Σχόλια