Το πρώτο κουδούνι πρέπει να βρίσκει τους εκπαιδευτικούς στις τάξεις τους. Τόσο απλά. Οι προσλήψεις και οι τοποθετήσεις οφείλουν να ολοκληρώνονται πριν από την έναρξη της σχολικής χρονιάς, ώστε μαθητές, γονείς και σχολεία να γνωρίζουν με ποιους ανθρώπους και με ποιο πρόγραμμα θα ξεκινήσουν.
Οτιδήποτε λιγότερο μετατρέπει μια απολύτως προβλέψιμη ανάγκη σε ετήσια άσκηση αναμονής. Και κάπου εδώ γεννιέται το ερώτημα: πόσο ακόμη η εκπαίδευση θα πληρώνει την ελληνική παθογένεια; Η ημερομηνία έναρξης των μαθημάτων δεν προκύπτει ξαφνικά.
Οι βασικές ανάγκες των σχολείων μπορούν να καταγράφονται εγκαίρως, οι αποχωρήσεις να συνυπολογίζονται και οι διαδικασίες στελέχωσης να προγραμματίζονται.
Βεβαίως, υπάρχουν έκτακτες μεταβολές και περιπτώσεις που απαιτούν συμπληρωματικές αποφάσεις. Αυτές, όμως, δεν μπορούν να αποτελούν μόνιμο άλλοθι για καθυστερήσεις στον βασικό σχεδιασμό.
Ένα σύστημα που γνωρίζει πότε ανοίγουν τα σχολεία οφείλει να οργανώνεται με αφετηρία αυτήν την ημερομηνία. Πίσω από κάθε κενό υπάρχει μια τάξη. Υπάρχουν παιδιά που χρειάζονται συνέχεια στη διδασκαλία, σταθερό πρόγραμμα και χρόνο για να οικοδομήσουν σχέση εμπιστοσύνης με τον εκπαιδευτικό τους.
Οι χαμένες ώρες δεν αναπληρώνονται αυτομάτως με μια διοικητική ανακοίνωση. Ούτε η αναστάτωση εξαφανίζεται επειδή, κάποια στιγμή, ολοκληρώθηκε η επόμενη φάση προσλήψεων. Για ένα παιδί που χρειάζεται πρόσθετη υποστήριξη, η καθυστέρηση μπορεί να επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την καθημερινή συμμετοχή του στο σχολείο.
Υπάρχουν, επίσης, οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί. Άνθρωποι που καλούνται να οργανώσουν τη ζωή τους, να μετακινηθούν, να βρουν κατοικία και να παρουσιαστούν στην εργασία τους μέσα σε στενά χρονικά περιθώρια. Ιδιαίτερα σε περιοχές όπου η στέγαση είναι δύσκολη, η έγκαιρη ενημέρωση έχει ουσιαστική σημασία. Δεν μπορεί η Πολιτεία να απαιτεί από αυτούς απόλυτη συνέπεια, ενώ η ίδια αφήνει τον προγραμματισμό τους μετέωρο μέχρι την τελευταία στιγμή.
Η συζήτηση χρειάζεται να ξεφύγει από τις γενικές διαβεβαιώσεις ότι όλα θα τακτοποιηθούν. Χρειάζεται συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, έγκαιρη καταγραφή των αναγκών, συντονισμός των υπηρεσιών και λογοδοσία όταν οι προθεσμίες χάνονται.
Χρειάζεται ακόμη ουσιαστικός σχεδιασμός μόνιμης στελέχωσης για τις σταθερές ανάγκες, ώστε η λειτουργία των σχολείων να μη στηρίζεται διαρκώς σε διαδοχικές διορθωτικές κινήσεις. Οι συμπληρωματικές προσλήψεις πρέπει να καλύπτουν όσα προκύπτουν, χωρίς να υποκαθιστούν την αρχική προετοιμασία.
Το σχολείο δεν μπορεί να ξεκινά με την προσδοκία ότι θα λειτουργήσει ολοκληρωμένα αργότερα. Η εκπαίδευση είναι καθημερινή διαδικασία και κάθε εβδομάδα έχει αξία. Όσο συνηθίζουμε την εκκρεμότητα, τόσο χαμηλώνουμε τις απαιτήσεις μας από το δημόσιο σχολείο και μεταφέρουμε το βάρος στις οικογένειες και στους δασκάλους.
Η έγκαιρη στελέχωση αποτελεί βασική υποχρέωση της Πολιτείας, όχι επίτευγμα που χρειάζεται πανηγυρικές ανακοινώσεις. Το πραγματικό μέτρο επιτυχίας είναι ένα: το ότι δηλαδή την ημέρα που ανοίγει η πόρτα της τάξης, να βρίσκεται εκεί ο εκπαιδευτικός που χρειάζονται τα παιδιά.
Με σχέδιο, προετοιμασία και σεβασμό στον χρόνο τους. Γιατί οι μαθητές δεν οφείλουν να προσαρμόζουν τη μόρφωσή τους στις καθυστερήσεις του κράτους. Αυτό πρέπει να αποτελεί κανόνα κάθε σχολική χρονιά. Φτάνει πια με τα σχολεία χωρίς εκπαιδευτικούς.
