Σε μια χώρα που ξεχνά και αρκείται σε υποσχέσεις, θα ήταν αυταπάτη να θεωρήσει ο κάθε πληγέντας από πυρκαγιά πως η όποια καταστροφή θα αποκατασταθεί και πως το κράτος θα είναι δίπλα του αποζημιώνοντάς τον. Στις 26 Ιουλίου συμπληρώθηκε ένας χρόνος από τη μεγάλη πυρκαγιά στο δυτικό Σέλινο, στα νότια των Χανίων, που κατέκαψε σπίτια, Ι.Χ., μελίσσια, δασικές, χορτολιβαδικές και αγροτικές εκτάσεις σε έξι χωριά, συνολικής έκτασης 7.000 στρεμμάτων. Πολύπαθο το Σέλινο, δεκαετίες τώρα, δεν προλαβαίνει να κλείνει “πληγές” και ανοίγονται νέες.
Για την ιστορία, η φωτιά του περασμένου Ιουλίου ξέσπασε αρχικά στα Τεμένια του δήμου Καντάνου-Σελίνου και εξαπλώθηκε μέσα σε λίγες ώρες στα χωριά Πλατανές, Ασφενδιλές, Στράτοι, Αχλαδιάκες, Αζωγυρές και έφτασε μέχρι τους Ανύδρους. Επί δώδεκα ώρες μαινόταν ανεξέλεγκτη. Μία ημέρα μετά, κλιμάκια της Περιφέρειας Κρήτης και μεμονωμένοι βουλευτές διαβεβαίωναν πως ο τόπος θα στηριχθεί για να αναγεννηθεί και οι άνθρωποι θα βοηθηθούν για να ξαναφτιάξουν τις περιουσίες του. Κανείς δεν είχε την πλάνη πως αυτό θα συνέβαινε.
Ένα χρόνο μετά, οι μόνοι που στήριξαν και στηρίζουν τα καμένα χωριά είναι ο Δήμος και οι εθελοντές, που μερίμνησαν για παρεμβάσεις αποκατάστασης της υδροδότησης, καθώς και για δενδροφυτεύσεις, κυρίως αρωματικών φυτών και θάμνων και λίγων δασικών, αυτά που δηλαδή επιτρέπει η Διεύθυνση Δασών σε περιπτώσεις καμένων εκτάσεων.
Κτίσματα που κάηκαν ολοσχερώς δεν αποκαταστάθηκαν και ο λόγος είναι απλός. Η διαδικασία που ορίζεται από τη Διεύθυνση Αποκατάστασης Φυσικών Καταστροφών της Περιφέρειας Κρήτης είναι τόσο χρονοβόρα και δαπανηρή, που καθίσταται ασύμφορη για τους ανθρώπους που ήθελαν απλά να συντηρούν και να κρατούν όρθια τα πατρογονικά τους.
Για δε τα ελαιόδεντρα, τα δίχτυα ελαιοσυλλογής και τα γεωργικά εργαλεία που έγιναν στάχτη, ο ΕΛΓΑ μέχρι σήμερα δεν έχει καταβάλει ούτε ευρώ. Στις ελαιοκαλλιέργειες η καταστροφή είναι ολοκληρωτική, παρ’ όλα αυτά απαιτείται φύτευση νέων δέντρων για να δοθούν αποζημιώσεις, με τους καλλιεργητές πάντως να ψάχνουν ακόμη το κουράγιο για να αρχίσουν από το μηδέν να δημιουργούν όσα έχασαν σε δώδεκα ώρες.
