Και σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση, το αποτέλεσμα σε μεγάλο βαθμό θα κρίνει η οικονομία ή για να το πω διαφορετικά η ψήφος θα εξαρτηθεί από το τι βάζει και βγάζει από την τσέπη του κάθε μήνα ο Έλληνας πολίτης. Χωρίς αμφιβολία το μεγαλύτερο πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας αυτή την στιγμή που μιλάμε είναι η ακρίβεια. Η κυβέρνηση τα τελευταία επτά χρόνια που κυβερνάει για να μην φανώ μηδενιστής, έχει κάνει ελάχιστα προς την βελτίωση της κατάστασης.
Με ημίμετρα όμως δεν πας πουθενά. Απεναντίας εξακολουθείς να συντηρείς το φαινόμενο, δίνοντας που και που κανένα παυσίπονο στον άρρωστο για ξεχνάει τον πόνο του. Όπως έχουμε πει πολλές φορές η κυβέρνηση αυτή είναι από τις πιο φιλικές απέναντι στα μεγάλα συμφέροντα και τα μονοπώλια. Το έχει αποδείξει με την πολιτική της και έτσι πρόκειται να πορευτεί μέχρι ο λαός να αποφασίσει μία αλλαγή σελίδας στον τόπο και ένα διαφορετικό μοντέλο διακυβέρνησης.
Για να χτυπηθεί η ακρίβεια στην ρίζα της, πρέπει να σπάσουν αβγά και η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν είναι διατεθειμένη να το κάνει. Αρχικά, χρειάζεται γενναία ενίσχυση των εισοδημάτων. Οι μικρές αυξήσεις στον κατώτατο μισθό και στις συντάξεις, είναι σαν μην έχουν γίνει, αφού η Λερναία Ύδρα του πληθωρισμού τις έχει καταπιεί πριν καν εμφανιστούν στου λογαριασμούς των μισθωτών και των συνταξιούχων.
Από την άλλη, μόλις πάει να μπει στο δημόσιο διάλογο θέμα για επαναφορά της 13ης σύνταξης, επαναφορά κάποιων από τα δώρα στο δημόσιο τομέα, μέτρα τα οποία πραγματικά θα μπορούσαν να τονώσουν την ελληνική οικονομία, η απάντηση που δίνεται από τα επίσημα κυβερνητικά χείλη είναι ότι δεν υπάρχουν δημοσιονομικά περιθώρια για τέτοιου είδους παροχές.
Επιπλέον, στο κομμάτι της φορολογίας δεν βλέπουμε καμία ευαισθησία. Ο ειδικός φόρος κατανάλωσης στα καύσιμα και στα τρόφιμα διατηρείται, ενώ η λογική είναι ότι αν μπούμε στην διαδικασία των μειώσεων θα ζημιωθεί το κράτος. Έτσι, άλλωστε χτίζονται τα “ματωμένα” υπερπλεονάσματα των 12 δισεκατομμυρίων ευρώ, από τα οποία οι κυβερνώντες κάνουν μία δήθεν κοινωνική πολιτική, ευνοώντας συγκεκριμένες κατηγορίες που θεωρούνται κομματική πελατεία. Αποτέλεσμα είναι πως τα μέτρα στήριξης δεν επιστρέφουν σε όλους και για του λόγου το αληθές, θα το διαπιστώσετε και από το τελευταίο πακέτο που πρόκειται να ανακοινωθεί στην ΔΕΘ.
Τέλος, η κυβέρνηση Μητσοτάκη χρειάζεται να κηρύξει πόλεμο στα καρτέλ της ενέργειας και των τροφίμων, για την πάταξη των φαινομένων αισχροκέρδειας. Το τελευταίο το λες και σύντομο ανέκδοτο, αφού μιλάμε για εκείνα τα συμφέροντα που στήριξαν και εξακολουθούν να στηρίζουν τη ΝΔ, η οποία για να είμαστε ειλικρινείς εργάστηκε με ζήλο ώστε να αυγατίσουν κάποιοι τις περιουσίες τους…
Το συμπέρασμα στο οποίο έχουν καταλήξει οι πάντες, ακόμα και οι πιο πιστοί υποστηρικτές του κυβερνόντος κόμματος, είναι ότι η ΝΔ απέτυχε παταγωδώς στον κρίσιμο τομέα της ακρίβειας. Ίσως να μην επιθυμούσε κιόλας την οριστική επίλυση του ζητήματος.
Στις επόμενες εθνικές εκλογές, ο παράγοντας αυτός θα προσμετρηθεί στην συνολική εκτίμηση των πολιτών πίσω από το παραβάν. Επομένως, ας αρχίσουν σιγά σιγά στο γαλάζιο στρατόπεδο να συνειδητοποιούν ότι το 2027 δεν θα είναι 2023 και πως η περίοδος ανοχής έχει εξαντληθεί προ πολλού.
