Κάνοντας ένα γρήγορο πέρασμα στον κόσμο του διαδικτύου και των σόσιαλ μίντια, έπεσα πάνω σε μία ευγενική φυσιογνωμία, ένα καθαρό πρόσωπο που ομολογουμένως είχα αρκετό καιρό να συναντήσω, ένα λαμπρό μυαλό που έρχεται με αξιώσεις για να κατακτήσει την επιστημονική κοινότητα και να κάνει όλους εμάς υπερήφανους, καθώς σε λίγα χρόνια από τώρα, θα τολμήσω να πω, ότι αυτό το Ελληνόπουλο θα μεγαλουργεί στα καλύτερα πανεπιστήμια του εξωτερικού.
Αναφέρομαι στον 15χρονο μαθητή Βίκτωρα Γιαννικόπουλο, ο οποίος, παρά την ηλικία του, συνεργάζεται ήδη με τη NASA, ασχολείται με την ιατρική και τη αστροφυσική, που θα ήθελε να ακολουθήσει ως αντικείμενο σπουδών και έρευνας, και σαρώνει όλους τους διαγωνισμούς, κάνοντας συλλογή από βραβεία και διακρίσεις.
Μόνο υπερηφάνεια μπορείς να νιώσεις γι’ αυτό το παιδί, που γεννήθηκε στην Ελλάδα και θα αποτελέσει έναν άξιο συνεχιστή του σπουδαίου πνευματικού μας πολιτισμού. Όλοι εντυπωσιαστήκαμε με τον συγκροτημένο λόγο του, την ωριμότητα της σκέψης του, αλλά και την αποφασιστικότητα που έβγαλε στην τηλεοπτική του συνέντευξη για το μέλλον του. Ταυτόχρονα, όμως, ένιωσα θλίψη και απογοήτευση, διαπιστώνοντας ότι η χώρα που τον γέννησε δεν είναι άξια να τον κρατήσει, όχι μόνο γιατί βρίσκεται πολύ πίσω στο κόμματι της επιστημονικής και εκπαιδευτικής εξέλιξης ώστε να προσφέρει σε ένα χαρισματικό άτομο όπως ο Βίκτωρας τα εφόδια που χρειάζονται για να προχωρήσει περαιτέρω στις σπουδές του, αλλά γιατί το κατεστημένο που κυβερνά δεν επιτρέπει σε παιδιά όπως ο Βίκτωρας να μείνουν και να προσφέρουν στον τόπο τους.
Οι “ιδιοκτήτες” της Ελλάδας δε θέλουν πνευματικούς ανθρώπους που θα μπορούσαν μελλοντικά να τη σηκώσουν στις πλάτες τους και να την οδηγήσουν στη νέα εποχή. Θέλουν ανθρώπους να τους υπηρετούν. Επιδιώκουν τη μετριότητα, ενώ κάθε φορά τοποθετούν τον πήχη όλο και πιο χαμηλά, από φόβο να μη στερηθούν κάποια στιγμή τη δύναμη και τα κεκτημένα που κέρδισαν με δόλια μέσα.
Ας πάρουμε το παράδειγμα των ελληνικών πανεπιστημίων. Πώς θα μπορούσε ο Βίκτωρας να συνεννοηθεί και να ζητήσει βοήθεια για την επιστημονική καριέρα που επιθυμεί να ακολουθήσει, από ανθρώπους που η ακαδημαϊκή τους πορεία εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από τις συναλλαγές τους με την εκάστοτε εξουσία; Πώς θα μπορούσε ο Βίκτωρας και ο κάθε Βίκτωρας να επιβιώσει μέσα σε ένα κύκλο από “τρωκτικά”, που έχουν μετατρέψει τα πανεπιστήμια σε χώρο που δεν παράγεται γνώση, αλλά αποτελεί ένα ενδιάμεσο στάδιο για την ανέλιξη λίγων και εκλεκτών στην κρατική μηχανή; Ακούω και διαβάζω τις απόψεις ορισμένων πανεπιστημιακών δασκάλων, που λειτουργούν άτυπα ως “γραφεία Τύπου” ή προπαγανδιστικά εργαλεία των κυβερνήσεων και πραγματικά θλίβομαι πρώτα απ’ όλα για τους φοιτητές τους και φυσικά για το κατάντημα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Ακριβώς αυτήν την εικόνα έχει σχηματίσει και ο Βίκτωρας, ο οποίος, παρά τα 15 του χρόνια, είναι αρκετά ώριμος για να διαπιστώσει τι συμβαίνει εδώ και γιατί ο ίδιος δε θα έχει καμία τύχη αν παραμείνει στη γενέτειρά του.
«Η Ελλάδα, αν και είναι μια πολύ ωραία χώρα, δε νομίζω ότι μπορεί να προσφέρει ακαδημαϊκά αυτά που μπορούν να προσφέρουν η Αγγλία ή η Αμερική. Πρέπει η Ελλάδα να ενισχύσει την εκπαίδευση γιατί έχουμε μείνει λίγο πίσω, την ώρα που οι άλλες χώρες μπορεί να σε εξελίξουν δέκα φορές περισσότερο σε σχέση με την Ελλάδα. Ο τομέας της εκπαίδευσης είναι πολύ πίσω εδώ. Η Ελλάδα απέχει χιλιόμετρα σε σχέση με τα εκπαιδευτικά συστήματα του εξωτερικού, θα χρειάζονταν πολλά χρόνια για να πούμε ότι πλησιάζουμε», μας είπε ο μικρός επιστήμονας, που είναι τεράστιος στη σκέψη και έμπηξε μία ακόμη “μαχαιριά” σε κάθε συνειδητοποιημένο πολίτη, που βλέπει με μεγάλη απογοήτευση την Ελλάδα να διώχνει τα άξια τέκνα της, γιατί δεν είναι σε θέση να τα κρατήσει.
Εμείς από την πλευρά μας μπορούμε να επιστρέψουμε στη μίζερη καθημερινότητά μας, αποδεχόμενοι αυτήν την ισοπεδωτική πραγματικότητα για τις μελλοντικές γενιές και συνεχίζοντας να μετράμε απώλειες. Άλλωστε, μας έμαθαν να αποδεχόμαστε τη μετριότητα ως «αυθεντία», να σκύβουμε το κεφάλι και να κοιτάζουμε αμέτοχοι τους αρεστούς να προχωρούν και όχι τους άριστους. Καληνύχτα, Ελλάδα. Αργεί ακόμα πολύ να ξημερώσει!
