“Τυφώνας” απειλεί να ισοπεδώσει το σάπιο σύστημα διαπλοκής, που έχει γίνει συνώνυμο της κανονικότητας σχεδόν από την ίδρυση του νεότερου ελληνικού κράτους. Ο “τυφώνας” αυτός έχει όνομα, λέγεται Λάουρα Κοβέσι και έρχεται με απίστευτη ορμή από τις Βρυξέλλες. Η Ευρωπαία Εισαγγελέας, μέσα σε λίγους μήνες, επισκέφτηκε ξανά την Ελλάδα, προκειμένου να λάβει μέρος στο οικονομικό φόρουμ των Δελφών, αφού πρώτα έκανε μία στάση στο υπουργείο Δικαιοσύνης.
Τι κι αν οι επικριτές της ρίχνουν καθημερινά λάσπη στον ανεμιστήρα επιχειρώντας να βλάψουν εκείνη προσωπικά και τον θεσμό που εκπροσωπεί, τι κι αν βρέθηκαν στις πρώτες καρέκλες στους Δελφούς την ώρα της ομιλίας της, η κυρία Κοβέσι δεν χαμπαριάζει τίποτα απολύτως… Κρατάει δυνατά χαρτιά στο χέρι, διαχειρίζεται εκατοντάδες περιπτώσεις διαφθοράς που αφορούν την χώρα μας, αποκάλυψη που η ίδια έκανε από το βήμα του συνεδρίου. Βαδίζει σταθερά προς τον στόχο της, που δεν είναι άλλος από την ενίσχυση της δικαιοσύνης και την απαλλαγή της από την χειραγώγηση της εκτελεστικής εξουσίας, γεγονός που σε ό,τι μας αφορά έχει λάβει δραματικές διαστάσεις.
Από την ομιλία της Ευρωπαίας Εισαγγελέως κρατώ τρία πολύ βασικά πράγματα. Πρώτον, ότι ο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ που βρίσκεται αυτή την στιγμή στο επίκεντρο των ερευνών, έχοντας κυριολεκτικά αλώσει ολόκληρο τον μηχανισμό του κυβερνώντος κόμματος έχει ακόμα ακόμα αρκετό ψωμί έως ότου φανούν όλες οι πτυχές του. Σε αδρές γραμμές αυτό σημαίνει ότι έρχονται και άλλες δικογραφίες, καθώς το κοντέρ έχει σταματήσει στο έτος 2022. Όμως, η απάτη συνεχίστηκε το 2023 (έτος εκλογών), το 2024 και το 2025.
Το δεύτερο σημείο που κρατάμε είναι ότι ο ΟΠΕΚΕΠΕ δεν αποτελεί τη μόνη υπόθεση που εξετάζει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία στην Ελλάδα. Αυτονόητο θα μου πείτε, αφού είναι πλέον κοινό μυστικό ότι τα τελευταία χρόνια στήθηκε ένα απίστευτο πάρτι με τους ευρωπαϊκούς πόρους και την διανομή τους. Όπως αναφέρουν οι «παροικούντες την Ιερουσαλήμ» που γνωρίζουν καλά πως λειτουργεί το σύστημα εκ των έσω, όταν κάποτε ανοίξει ο φάκελος για το ταμείο ανάκαμψης και τις απευθείας αναθέσεις, τότε ο ΟΠΕΚΕΠΕ θα αποδειχτεί ότι ήταν μία μικρή μόνο σταγονίτσα από τον χείμαρρο της αδιαφάνειας και της αφαίμαξης των κρατικών ταμείων από λίγους και εκλεκτούς, οι οποίοι έπεσαν σαν τα «κοράκια» μόλις οσμίστηκαν ψαχνό.
Το τρίτο και τελευταίο σημείο, που είχε ενδιαφέρον στην τοποθέτηση της κ. Κοβέσι, είναι η απόρριψη του επιχειρήματος, το οποίο ακούγεται τον τελευταίο καιρό από επίσημα κυβερνητικά χείλη, ότι οι Έλληνες πολίτες αποδέχονται ως κανονικότητα την παράνομη συναλλαγή με την εξουσία. Έχω υποστηρίξει πάμπολλες φορές, ότι για να καλύψει τις πομπές της η εκάστοτε κυβέρνηση σπεύδει να κρυφτεί πίσω από τον λαό, είτε με δηλώσεις του στιλ «όλοι μαζί τα φάγαμε», είτε με την νεότερη εκδοχή της ότι ρουσφέτι κάνουν όλοι οι πολιτικοί, καθώς είναι ο μόνος τρόπος για να κερδίσουν μία έδρα στην Βουλή.
Το τρίτο και τελευταίο σημείο, που είχε ενδιαφέρον στην τοποθέτηση της κ. Κοβέσι, είναι η απόρριψη του επιχειρήματος, το οποίο ακούγεται τον τελευταίο καιρό από επίσημα κυβερνητικά χείλη, ότι οι Έλληνες πολίτες αποδέχονται ως κανονικότητα την παράνομη συναλλαγή με την εξουσία.
Θα συμφωνήσω με την κ. Κοβέσι ότι είναι ασυγχώρητο λάθος να υποστηρίζεται ότι η διαφθορά αποτελεί στοιχείο του DNA των Ελλήνων. Είμαι από εκείνους που πολεμώ λυσσαλέα τέτοιου είδους απόψεις και κάτι μου λέει ότι όσοι τις χρησιμοποιούν για να κερδίσουν λίγους επικοινωνιακούς πόντους, θα το πληρώσουν ακριβά από τους πολίτες, οι οποίοι παρακολουθούν σιωπηλοί τις εξελίξεις και περιμένουν την κατάλληλη στιγμή για να δώσουν την δική τους απάντηση.
Η ελληνική δικαιοσύνη νοσεί και το κράτος δικαίου στην Ελλάδα υπάρχει μόνο σαν έννοια. Δεν περιμέναμε την κ. Κοβέσι να μας το πει. Το γνωρίζουμε καλά, το βιώσαμε και το βιώνουμε συχνά πυκνά σε κάθε φάση της ζωής μας. Το είδαμε και χθες. Όταν ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου αρνήθηκε με απαράδεκτο τρόπο να ανασύρει την υπόθεση των υποκλοπών, μετά από παρέμβαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που εντόπισε νέα στοιχεία και ζήτησε κάποιοι να παραπεμφθούν ακόμα και για το αδίκημα της κατασκοπείας. Ενέργειες σαν κι αυτή, ενισχύουν την έλλειψη εμπιστοσύνης των Ελλήνων προς τους δημοκρατικούς θεσμούς.
Η δικαιοσύνη κάποια στιγμή πρέπει να γίνει πραγματικά ανεξάρτητη στον τόπο μας, μακριά από έξωθεν παρεμβάσεις και σκοπιμότητες. Για να συμβεί, όμως, πρέπει πρώτα να προηγηθούν σημαντικές αλλαγές στο νομικό μας κώδικα, ώστε να κλείσει οριστικά κάθε χαραμάδα, η οποία δίνει την δυνατότητα σε κάποιους να κρύβουν κάτω από το χαλί τις εγκληματικές τους πρακτικές. Η δικαιοσύνη είναι το τελευταίο καταφύγιο για όλο τον κόσμο που δέχεται βίαιη επίθεση σε κάθε έκφανση της καθημερινότητάς του και ψάχνει εναγωνίως ένα στήριγμα για να ακουμπήσει. Ως τέτοιο καταφύγιο οφείλουμε να τη διαφυλάξουμε!
