Αν μη τι άλλο, οι “τυφλές” επιθέσεις με χρήση πυροβόλου όπλου είναι σπάνιο φαινόμενο στην Ελλάδα. Αντίθετα λ.χ. με τις ΗΠΑ, όπου είναι κυριολεκτικά καθημερινότητα, δεν περνά ούτε βδομάδα δίχως να έχουμε έστω ένα (συνήθως περισσότερα) mass shotings. Και μάλιστα με μια αξιοσημείωτη... εμμονή σε σχολεία. Με εκατοντάδες θύματα κάθε χρόνο.
Εκεί βεβαίως οι λόγοι είναι κυρίως κοινωνικοί και άπτονται της γενικότερης νοοτροπίας της χώρας (ανεξέλεγκτη οπλοκατοχή και οπλοφορία, κουλτούρα αυτοδικίας ως μέρος της κυρίαρχης άποψης, άκρατος ατομικισμός και άρα περιορισμένη ή ανύπαρκτη κοινωνική συνείδηση κ.λπ. κ.λπ.). Είδαμε πολύ πρόσφατα βεβαίως περιστατικό και στην Τουρκία, εδώ στη γειτονιά μας, ενώ κατά καιρούς συμβαίνουν και σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, αλλά με χαμηλή συχνότητα.
Πλέον είδαμε το φαινόμενο και στην Ελλάδα. Με κάποιες... ιδιαιτερότητες: ο δράστης ήταν... 89 ετών. Ναι, 89 ετών. Σε μια ηλικία που λίγοι φτάνουν και ακόμη λιγότεροι (πολύ λιγότεροι) είναι στοιχειωδώς λειτουργικοί, ο... θερμόαιμος παππούς πήρε την καραμπίνα του και άρχισε να πυροβολεί ανεξέλεγκτα, τραυματίζοντας πέντε ανθρώπους. Άλλη μια ιδιαιτερότητα, ο δράστης διέφυγε. Ναι, στην Αθήνα, στα κεντρικότερα των σημείων, όπου έχουν μαζευτεί σχεδόν τα 2/3 των αστυνομικών της επικράτειας (περισσότερα γι’ αυτό παρακάτω), ο 89χρονος (το ξαναγράφουμε μπας και το πιστέψουμε) διέφυγε... ανενόχλητος από τον χώρο της πρώτης επίθεσης, πήρε ταξί σαν κύριος, πήγε στο Ειρηνοδικείο στην οδό Κ. Λουκάρεως, δηλαδή σε επίσης κεντρικότατο σημείο της Αθήνας, και με την ίδια καραμπίνα πυροβόλησε άλλα τέσσερα άτομα (στον ΕΦΚΑ του Κεραμεικού είχε τραυματίσει έναν υπάλληλο στο πόδι). Και μετά την πράξη του, διέφυγε ξανά... χαλαρός και άνετος, δίχως να τον σταματήσει κανένας! Αφήνοντας πάντως πίσω την καραμπίνα.
Ευτυχώς ουδείς τραυματίστηκε σοβαρά, και οι πέντε που βλήθηκαν από τα σκάγια είναι σχετικά καλά στην υγεία τους.
Ωστόσο... τι στα κομμάτια; Πώς συνέβη κάτι τέτοιο; Είναι εξωφρενικό ένας υπερ-υπερήλικας να κάνει τον... Ράμπο στα κεντρικότερα σημεία της Αθήνας και ουδείς να τον παίρνει χαμπάρι!
Και εντάξει, πες στον ΕΦΚΑ δεν υπάρχει μόνιμη αστυνομική παρουσία, δεν έτυχε να βρίσκονται αστυνομικοί κοντά, ΟΚ, ας πούμε ότι υπάρχει μια δικαιολογία.
Αλλά... στο Ειρηνοδικείο; Όπου υπάρχει μόνιμη αστυνομική παρουσία; Ούτε εκεί τον πήρε χαμπάρι κάποιος αστυνομικός να τον πιάσει, να τον σταματήσει, να μην έχουμε το παραλίγο αιματοκύλισμα; Και μετά την πράξη του, πάλι διέφυγε, δίχως να τον σταματήσει κανείς;
Τα ερωτήματα είναι περισσότερα από τις απαντήσεις και δε νομίζω να υπάρχουν δικαιολογίες για κανέναν. Καταρχάς, μιλάμε για την Ελλάδα. Τη χώρα που, μετά την (μικροσκοπική, οπότε... δε μετρά) Κύπρο, έχει μακράν τους περισσότερους κατά κεφαλήν αστυνομικούς απ’ όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης των 27.
Η Ελλάδα το 2020 είχε 517 υπηρετούντες αστυνομικούς ανά 100.000 κατοίκους και σήμερα (μετά τις αθρόες προσλήψεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη, που ρίχνει πολύ βάρος στην “τάξη και ασφάλεια”) υπολογίζεται ότι έχει πάνω από 550. Η Κύπρος προσεγγίζει τους 600 και η τρίτη χώρα είναι η Κροατία με περίπου 490. Όσον αφορά στις μεγάλες χώρες, ας πούμε τη Γερμανία, όπου δεν μπορείς να κάνεις βήμα δίχως να δεις αστυνομικό, η αναλογία είναι λίγο πάνω από 300 ανά 100.000 κατοίκους. Συνολικά, ο μ.ό. της Ε.Ε. των 27 είναι 353 αστυνομικοί ανά 100.000 κατοίκους. Η Ελλάδα έχει 200 παραπάνω.
Επίσης, η Ελλάδα έχει τις υψηλότερες δαπάνες για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια ως ποσοστό επί του ΑΕΠ, μεταξύ ΟΛΩΝ των χωρών της Ε.Ε., πιο συγκεκριμένα 2,3% του ΑΕΠ και με ετήσια αυξητική τάση την τελευταία 7ετία! Τρομακτικό ποσοστό, το οποίο δείχνει ανάγλυφα και τις προτεραιότητες της κυβέρνησης - όταν το μερίδιο της δημόσιας Υγείας και της δημόσιας Παιδείας μικραίνει κάθε χρόνο, τα ποσοστά για δημόσια τάξη και για αμυντικές δαπάνες αυξάνονται σταθερά. Αν μη τι άλλο, οι προτεραιότητες της κυβέρνησης Μητσοτάκη έχουν προκαταβάλλει την κατεύθυνση στην οποία θα κινηθεί τα επόμενα χρόνια όλη η Ευρώπη, αν και εκεί το βάρος θα πέσει στις στρατιωτικές δαπάνες και όχι στη δημόσια τάξη.
Για να συνοψίσουμε τα παραπάνω, η χώρα που έχει τους περισσότερους κατά κεφαλήν αστυνομικούς, που ξοδεύει τα περισσότερα για τη δημόσια τάξη, αυτή η χώρα έχει 89χρονους “Ράμπο” να περιφέρονται στους κεντρικότερους δρόμους της Αθήνας, όπου υπηρετεί περίπου το 60% των αστυνομικών της χώρας (!!!!) και δε βρίσκεται ούτε ένας απ' αυτούς για να τους σταματήσει!
Μιλάμε για πραγματικό τραγέλαφο. Φυσικά σε μια χώρα που την τελευταία 7ετία ειδικά είναι η προσωποποίηση της αποτυχίας σε όλα τα επίπεδα, δεν περιμέναμε κάτι καλύτερο...
