Σε περίπου 3 μήνες και 10 ημέρες η Κρήτη μετρά 29 νεκρούς και περίπου 49 αγνοούμενους σε 4 διαφορετικά ναυάγια σε Γαύδο, Ιεράπετρα και Καλούς Λιμένες.
Περίπου 80 δηλαδή συνολικά και εν δυνάμει οι ανθρώπινες απώλειες.
Μια τόσο απλοϊκή μαθηματική πράξη όπως η πρόσθεση, έστω χωρίς ακρίβεια στους αριθμούς, καθότι αυτές οι ζωές δε μετρούν κυριολεκτικά και μεταφορικά το ίδιο, δίνει μια κάποια βαρύτητα στον παραπάνω θλιβερό απολογισμό; Ούτε καν...
Όχι, δε μας σοκάρει, αλλά σχεδόν δε μας αγγίζει, γενικά μιλώντας.
Το περασμένο Σάββατο και λίγες μόνο ώρες μετά την τελευταία βάρκα που ανετράπη στα νότια της Κρήτης έπεσα τυχαία πάνω σε μεσημβρινό δελτίο ειδήσεων μεγάλου καναλιού πανελλαδικής εμβέλειας, από το σήμα αρχής ακόμη.
Και εντελώς ασυναίσθητα άρχισα επίμονα να περιμένω, μετρώντας καρτερικά τα θέματα και τον τηλεοπτικό αέρα της ενημέρωσης να κυλά...
Κι αφού πέρασε κανένα δεκαπεντάλεπτο με τη συντριπτική πλειοψηφία του χρόνου να αφιερώνεται στην έξοδο των εκδρομέων και στην αγορά των σαρακοστιανών με κάθε πιθανή και απίθανη λεπτομέρεια, ήρθε η ώρα της είδησης για τους 5 νεκρούς (λανθασμένη αρχικά πληροφορία) και τους 25 αγνοουμένους στη θαλάσσια περιοχή των Καλών Λιμένων, συνολικής διάρκειας λίγων δευτερολέπτων και με εικόνες αρχείου.
Το αναφέρω απλά και χωρίς καμία πρόθεση για μαθήματα δημοσιογραφίας, ιεράρχησης της επικαιρότητας και διαχείρισης τηλεοπτικού αέρα. Κανονικότητα άλλωστε...
Τουλάχιστον χάρηκα που πριν από αυτήν, αν και σε απόσταση αναπνοής, προβλήθηκαν οι εξελίξεις για τις εκταφές των θυμάτων στα Τέμπη και το τριετές μνημόσυνο για τα 3 νεκρά κορίτσια της οικογένειας Πλακιά και κυρίως που δεν προηγήθηκε το χολιγουντιανό μας ντελίριο για τα γυρίσματα της νέας ταινίας του Μπραντ Πιτ στην Ύδρα.
Την Καθαρά, για εμάς, Δευτέρα σε επίσημη ανακοίνωσή του ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης του ΟΗΕ αναφέρθηκε στους φόβους για 30 τουλάχιστον νεκρούς και αγνοουμένους στο τελευταίο ναυάγιο της Κρήτης.
«Ο ΔΟΜ θρηνεί την απώλεια ανθρώπινων ζωών σε ένα ακόμη θανατηφόρο περιστατικό», ανέφερε χαρακτηριστικά, σημειώνοντας πως από την αρχή του έτους στη Μεσόγειο περισσότεροι από 600 είναι οι νεκροί και οι αγνοούμενοι μετανάστες και πως αυτή είναι η πιο θανατηφόρα εκκίνηση έτους από το 2014, οπότε και ξεκίνησε η επίσημη καταγραφή.
Την Τρίτη και μετά την παρέλευση του τριημέρου της Αποκριάς, ο υπουργός Θάνος Πλεύρης έκανε τη δική του ανάρτηση χωρίς συναισθηματισμούς και περιττές λεπτομέρειες του τύπου πόσοι οι νεκροί, πόσοι οι αγνοούμενοι και πάει λέγοντας, αλλά για να “κουνήσει το δάχτυλο” σε κόμματα της Αριστεράς και σε μη κυβερνητικές οργανώσεις που δεν έβγαλαν ούτε “κιχ” επειδή τη μοιραία λέμβο προσέγγισε εμπορικό σκάφος και όχι το Λιμενικό. Κανονικότητα κι αυτό...
Κατά τα λοιπά, το πρωί της Τρίτης οι έρευνες, για τους κατά προσέγγιση πάντα, 26 αγνοούμενους στην επίμαχη θαλάσσια περιοχή είχαν ήδη παγώσει λόγω καιρού. Αν κάποιες από τις σορούς αρχίζουν να ξεβράζονται θα απασχολήσει για λίγο και πάλι την τοπική εννοείται και μόνο ειδησεογραφία. Αν όχι, κάπου εδώ μια ακόμη τραγωδία στις θάλασσές μας περνά στα ψιλά και κάποιες ακόμη δεκάδες μεταναστών μένουν στα αζήτητα.
«Όποιος θέλει να λέγεται άνθρωπος δεν μπορεί να μένει απαθής». Αυτό δήλωσε στην κάμερα της “ΚΡΗΤΗ TV” και στο πρώτο θέμα του δελτίου του Σαββάτου μία κυρία-μέλος Ένωσης Γονέων της περιοχής, που το ίδιο πρωί βρέθηκε στους Καλούς Λιμένες για να προσφέρει το ελάχιστο στους διασωθέντες.
Κι έτσι είναι. Έτσι θα έπρεπε να είναι. Αλλά δεν είναι.
Γιατί υπερτερούν οι απειλητικά αυξανόμενα αριθμοί και όχι οι εξαθλιωμένοι, ξεριζωμένοι άνθρωποι πίσω από αυτούς.
Γιατί η ρητορική που εμφανίζει τους μετανάστες ως «εισβολείς», η ευθύνη που μετακυλίεται στα σκληρά κυκλώματα των διακινητών, οι επαναλαμβανόμενες τραγωδίες και η ανυπαρξία ουσιαστικής πολιτικής έχει μετατρέψει σε κανονικότητα τις μεταναστευτικές ροές και τον θάνατο που όλο και συχνότερα πλέον τις συνοδεύει και στις δικές μας θάλασσες.
Νεκρώνει η φωνή της λογικής και το όποιο συναίσθημα ανθρωπιάς κι ας πεθαίνουν άνθρωποι δίπλα μας δηλαδή...
