H άφιξη του μεγαλύτερου αεροπλανοφόρου του κόσμου στη Σούδα, του θηριώδους “Gerald Ford” των ΗΠΑ, το απόγευμα της Καθαράς Δευτέρας δεν αποτελεί απλά επιβεβαίωση της πλήρους επιχειρησιακής ανάπτυξης δυνάμεων της Αμερικής έξω από το Ιράν, αλλά υπενθυμίζει και τον διαχρονικά στρατηγικό ρόλο των βάσεων της Σούδας σε κάθε πολεμική επιχείρηση.
Η παρουσία του, την ώρα που ολόκληρος ο πλανήτης περιμένει με κομμένη την ανάσα το επόμενο βήμα του Ντόναλτ Τραμπ, ερμηνεύεται και ως ένδειξη πρόθεσης για μια παρατεταμένη επιχείρηση.
Στην Κρήτη οργανώθηκε χθες η πρώτη κινητοποίηση ενάντια στην παρουσία του αμερικανικού αεροπλανοφόρου στη Βάση της Σούδας από την Παγκρήτια Επιτροπή κατά των Βάσεων και με τη συμμετοχή φορέων, σωματείων και φοιτητών. Δεν ήταν η πρώτη, ούτε η τελευταία θα είναι, πλην όμως εκφράζει ένα μέρος σημαντικό της τοπικής κοινωνίας.
Μία ημέρα πριν, η εικόνα στην πόλη των Χανίων αποτύπωνε και μια άλλη όψη για το πώς η κοινωνία αντιλαμβάνεται, αποδέχεται ή απορρίπτει τον ρόλο της Ελλάδας στα σχέδια των ΗΠΑ. Δεκάδες λεωφορεία αποβίβασαν χιλιάδες Αμερικανούς ναύτες στο κέντρο, με την παρουσία τους να είναι έντονη, λόγω και της αργίας της Καθαράς Δευτέρας.
Αίσθηση προκάλεσε η στάση ντόπιων επιχειρηματιών. Καταστήματα της οδού Μουσούρων άνοιξαν, ενώ κανονικά λειτούργησαν και τα στιβανάδικα της οδού Σκρύδλωφ, που παρέμειναν κλειστά καθ’ όλη την περίοδο του χειμώνα.
«Κάθε δολάριο και μια σφαίρα λιγότερη», σχολίαζε καταστηματάρχης της περιοχής σε πηγαδάκι που είχε στηθεί την ώρα που αναμένονταν στην πόλη οι χιλιάδες ναύτες-μέλη του πληρώματος του “Gerald Ford”. Στη φράση του αυτή συμπυκνώνεται η ψυχρά αριθμητική και συμφεροντολογική στάση μιας μερίδας πολιτών ενός τόπου από τον οποίο πέρασαν ανά τους αιώνες πολλοί κατακτητές, αλλά δεν υποτάχτηκε.
Η υποταγή στο χρήμα όμως είναι μια πραγματικότητα που δεν τιμά κανέναν.
