Ο “κόμπος” μάλλον έχει φτάσει στο χτένι και η υπομονή έχει πια τελειώσει... Τα μπλόκα αγροτών και κτηνοτρόφων επιστρέφουν δυναμικά στο προσκήνιο, με χιλιάδες παραγωγούς σε διάφορες περιοχές της χώρας να κατεβαίνουν στους δρόμους, διεκδικώντας μέτρα που θα τους επιτρέψουν να παραμείνουν βιώσιμοι σε ένα ολοένα και πιο δύσκολο και απαιτητικό οικονομικό περιβάλλον.
Τα μπλόκα στήνονται σε κομβικά σημεία του εθνικού και επαρχιακού οδικού δικτύου, με τους αγρότες να χρησιμοποιούν τρακτέρ και αγροτικά μηχανήματα. Σε ορισμένες περιπτώσεις επιλέγονται συμβολικές ολιγόλεπτες διακοπές κυκλοφορίας, ενώ αλλού πραγματοποιούνται πορείες με αγροτικά μηχανήματα προς διοικητικά κέντρα. Αλλού πάλι είδαμε η κατάσταση να ξεφεύγει, απόρροια της πίεσης και της κατάστασης που φαίνεται να έχει πια φτάσει “στο αμήν”, με χιλιάδες παραγωγούς να μην μπορούν πια να ζήσουν και να στηρίξουν τις οικογένειές τους. Οι αγροτοκτηνοτρόφοι αντιμέτωποι με υψηλό κόστος παραγωγής, αβεβαιότητα στις τιμές των προϊόντων και έντονες πιέσεις από τις διεθνείς αγορές, επιλέγουν ξανά τη μορφή των μπλόκων για να ασκήσουν πίεση στην Πολιτεία.
Η συντονισμένη δράση δίνει τη δυνατότητα στους παραγωγούς να αναδείξουν τα προβλήματά τους, ωστόσο παραμένουν πάντα ανοιχτοί σε διάλογο με την κυβέρνηση.
Με πανό και συνθήματα, επισημαίνουν ότι το εισόδημά τους έχει συρρικνωθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια και δεν μπορούν πια να ζήσουν βλέποντας την ελληνική παραγωγή να μαραζώνει και να χάνεται... Μεταξύ των παραγόντων που έχουν επιδεινώσει την κατάσταση αναφέρουν:
Την αύξηση του κόστους παραγωγής, όπως πετρέλαιο, λιπάσματα, φυτοφάρμακα και ζωοτροφές. Τιμές προϊόντων που συχνά δεν καλύπτουν το κόστος, κάνοντας λόγο για στρεβλώσεις στην αγορά. Ακραία καιρικά φαινόμενα, που προκαλούν ζημιές στις καλλιέργειες και θέτουν ζήτημα επαρκούς και δίκαιης αποζημίωσης.
Πίεση από διεθνείς εισαγωγές, που δημιουργούν συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού αλλά και γραφειοκρατικά εμπόδια και καθυστερήσεις στις πληρωμές επιδοτήσεων, συνθέτουν ένα περιβάλλον και ένα μέλλον αβέβαιο για τον κλάδο.
Στην πλειονότητά τους, τα αιτήματα των αγροτοκτηνοτρόφων επικεντρώνονται στη μείωση του κόστους παραγωγής και στη διασφάλιση αξιοπρεπούς εισοδήματος. Μεταξύ άλλων, ζητούν:
Μείωση του ΕΦΚ στο αγροτικό πετρέλαιο και σταθεροποίηση της τιμής του. Ενίσχυση και απλοποίηση των αποζημιώσεων μέσω του ΕΛΓΑ, με προσαρμογή του οργανισμού στις ανάγκες της κλιματικής κρίσης. Κατώτατες εγγυημένες τιμές, ώστε να καλύπτεται το κόστος παραγωγής και να αποφεύγονται οι υπερβολικές διακυμάνσεις της αγοράς.
Μείωση της φορολογίας και εισφορών για γεωργούς και κτηνοτρόφους. Αυστηρούς ελέγχους στις εισαγωγές για την αντιμετώπιση φαινομένων ελληνοποιήσεων.
Στήριξη των νέων αγροτών, ώστε να ανανεωθεί ο πρωτογενής τομέας. Επενδύσεις σε υποδομές, όπως εγγειοβελτιωτικά έργα και αρδευτικά δίκτυα.
Το πολιτικό και κοινωνικό αποτύπωμα
Οι αγροτικές κινητοποιήσεις δεν αποτελούν μόνο οικονομικό ζήτημα, αλλά και κοινωνικό. Ο πρωτογενής τομέας είναι κρίσιμος για την οικονομία της χώρας και πολλές τοπικές κοινωνίες εξαρτώνται σχεδόν αποκλειστικά από τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Η συζήτηση που ανοίγει αφορά το μέλλον της ελληνικής υπαίθρου, την επισιτιστική ασφάλεια και τη βιώσιμη ανάπτυξη.
Τα μπλόκα των αγροτών αποτυπώνουν μια βαθιά και συσσωρευμένη αγωνία, που τα τελευταία χρόνια γίνεται ολοένα και μεγαλύτερη. Τα αιτήματά τους αναδεικνύουν την ανάγκη για ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις, ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και σύγχρονη αγροτική πολιτική, που θα στηρίζει πραγματικά τον παραγωγό. Το επόμενο διάστημα θα δείξει αν ο διάλογος μεταξύ κυβέρνησης και αγροτών θα οδηγήσει σε λύσεις που θα αποκλιμακώσουν την ένταση και θα εξασφαλίσουν προοπτική στον πρωτογενή τομέα, με την ελπίδα να βρεθεί η “χρυσή τομή” ώστε να μείνουν όλοι ικανοποιημένοι.
