Στην ελληνική - αλλά και στη διεθνή - πραγματικότητα, οι περιπτώσεις όπου ένα δημόσιο πρόσωπο δεν τηρεί τους νόμους και τους κανόνες δεν είναι σπάνιες. Όμως κάθε φορά που ένας “επώνυμος” εμπλέκεται σε σκάνδαλο ή πέφτει σε κάποιο παράπτωμα τα φώτα και πάλι πέφτουν επάνω του και έτσι γεννιέται το ερώτημα: «Μα, δεν ντρέπεται;». Η απάντηση δεν είναι απλή, αλλά υπάρχουν ορισμένοι κοινωνικοί και ψυχολογικοί παράγοντες που βοηθούν να καταλάβουμε το “φαινόμενο”.
Όταν κάποιος βρίσκεται συνεχώς εκτεθειμένος στα φώτα της δημοσιότητας, αποκτά ισχυρά κοινωνικά δίκτυα, οικονομική άνεση και δημόσια επιρροή. Αυτά δημιουργούν - σε κάποιες περιπτώσεις - την αίσθηση ότι οι κανόνες δεν εφαρμόζονται με τον ίδιο τρόπο σε όλους.
Η προβολή μπορεί να δημιουργεί την ψευδαίσθηση της προστασίας, ενώ το κοινό συχνά περιμένει από τους επώνυμους να είναι άψογοι, πανίσχυροι, παράδειγμα προς μίμηση και “πάνω από τα ανθρώπινα”. Αυτό ασκεί κάποιου είδους πίεση, που σε πολλές περιπτώσεις είναι δύσκολο κανείς να διαχειριστεί. Κάποιοι παλεύουν να διατηρήσουν το status τους.
Η ανθρώπινη φύση δεν αλλάζει με τη δημοσιότητα
Το μόνο σίγουρο είναι ότι και ο “επώνυμος” παραμένει άνθρωπος. Άνθρωπος με αδυναμίες, φόβους, ανασφάλειες, άγχος, αγωνίες κ.λπ. Οι επώνυμοι δεν αποτελούν ειδική κατηγορία ανθρώπων. Η παραβατικότητά τους δεν οφείλεται σε έλλειψη “ντροπής”, αλλά σε ένα πλέγμα πιέσεων και εσωτερικών αδυναμιών. Φυσικά όλα τα παραπάνω δεν ισχύουν για όλους... Η φήμη δεν είναι σχολείο ή αγωγή. Είναι ένα είδος “εξουσίας” που κάποιοι μπορούν να διαχειριστούν σωστά, άλλοι πάλι όχι...
Ας μην ξεχνάμε λοιπόν ότι και αυτοί είναι άνθρωποι με σκοτούρες και προβλήματα. Με ένα μυαλό βυθισμένο στις σκέψεις, όπως όλοι μας, ειδικά σε αυτή την εποχή που ζούμε. Και στο κάτω-κάτω, μη μένουμε μόνο στη στιγμή που βρέθηκαν σε αδυναμία και υπέπεσαν σε κάποιο παράπτωμα.
Ας επικεντρωθούμε στο κοινωνικό έργο που έχουν προσφέρει και συνεχίζουν να προσφέρουν αρκετοί επώνυμοι. Στο ότι συμβάλλουν στην ανάπτυξη του πολιτισμού της χώρας μας, αλλά και στο ότι είτε αθόρυβα, είτε κοινοποιώντας το δημόσια, έχοντας αρκετά ανεπτυγμένο το αίσθημα της αλληλεγγύης, συνεισφέρουν και βοηθούν τους συνανθρώπους μας που βρίσκονται σε δύσκολη οικονομική θέση με κάθε τρόπο.
Και τα παραδείγματα αυτά είναι πολλά! Άρα ας μη μένουμε μόνο στη δύσκολη στιγμή που μπορεί να βρεθεί κάποιος. Ας τον δούμε σφαιρικά και ως προσωπικότητα...
