φυλακη
Φωτ. αρχείου

Ο “Μανόλης”

Απόψεις
Ο “Μανόλης”

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Λίγο οι ειρωνείες, λίγο το ποτό και το αίμα που έβραζε, ο Μανόλης το έβγαλε το μαχαίρι...

Τον λένε Μανόλη. Από παιδί θυμάμαι τη μορφή του. Αυτή του παραδοσιακού Κρητικού, με μαύρο πουκάμισο, μουστάκι και όψη τραχιά από τη ζωή στα ορεινά. Το βλέμμα του καθαρό μέσα από τα καταγάλανα μάτια του. Άνθρωπος της παρέας και του γλεντιού. Όλοι τον ήξεραν με το παρατσούκλι του. 

Θα ήμουν κοντά 14 χρονών όταν άκουσα τους γονείς μου να λένε πως ο «Μανόλης» μαχαίρωσε ένα νεαρό του χωριού, παραδίπλα από το πατρικό μου, έξω από ένα μπαράκι, από αυτά των επαρχιών που μαζεύουν αντροπαρέες και μοναχικές ψυχές που πνίγουν τους καημούς τους στα ποτά μέχρι τελικής πτώσεως. Το αίμα ήταν ακόμη στο πεζοδρόμιο όταν βγήκα από το σπίτι. Το ίδιο και η κορδέλα με την οποία η Αστυνομία είχε αποκλείσει τον χώρο του πεζοδρομίου. 

Θα ήταν ένα, το πολύ δύο τετραγωνικά. Σ’ αυτά χώρεσε όλη η οργή, ο συσσωρευμένος θυμός και το αίμα που κόχλαζε μέσα στο κορμί του Μανόλη και τον έκαναν να βγάλει το μαχαίρι που πάντα κράταγε και να κάνει τη μοιραία κίνηση. Μια κίνηση στην καρωτίδα του θύματος, που το οδήγησε βίαια στον θάνατο. 

Στο χωριό είπαν πως το θύμα προκαλούσε τον Μανόλη, υποτιμώντας τον γιατί ήταν βοσκός. Λίγο οι ειρωνείες, λίγο το ποτό και το αίμα που έβραζε, ο Μανόλης το έβγαλε το μαχαίρι. 

Περάσαν χρόνια. Ο Μανόλης καταδικάστηκε σε ποινή ισόβιας κάθειρξης για ανθρωποκτονία από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, οπλοφορία και οπλοχρησία. Νεαρή δημοσιογράφος μπήκα για πρώτη φορά στις παλιές Δικαστικές Φυλακές Χανίων. στην οδό Γιαμπουδάκη. Περιμένοντας έξω από το γραφείο του διευθυντή, είδα τον Μανόλη με ένα δίσκο καφενείου στο χέρι. Είχε εκτίσει σημαντικό μέρος της ποινής του, όμως η ελευθερία ήταν ακόμα πολύ μακριά. 

Περάσαν είκοσι χρόνια. Περπατώντας στο χωριό όπου κηδεύτηκε η άτυχη 56χρονη που έχασε τη ζωής της τόσο βίαια κατά το αιματοκύλισμα στα Βορίζια, μια φωνή από μια μαυροφορεμένη μορφή ενός Κρητικού κοντά στα 70 με καλούσε στο καφενείο. Πλησίασα χωρίς να τον αναγνωρίσω, μα σαν είδα τα μάτια του σιγουρεύτηκα. 

Ο Μανόλης είναι εδώ και χρόνια ελεύθερος, μα φυλακισμένος για πάντα σε μια στιγμή, σ’ αυτό το ένα τετραγωνικό μέτρο στη γωνιά ενός πεζοδρομίου, σε ένα χωριό της νότιας Κρήτης. 
 

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr στο Google News