Σήμερα, εν πρώτοις, θα ασχοληθούμε με την πρωτοφανή επίθεση του Αρχιεπισκόπου ενάντια στη δημοτική Αρχή. Μπορείς να διαφωνείς μαζί της, μπορείς να αντιδράς, αλλά δεν μπορείς να έχεις όχι απλά σκαιό τρόπο, αλλά κατάσταση ωμής πολιτικής παρέμβασης με εκφράσεις του τύπου «είστε μια θλιβερή σύντομη παρένθεση» και άλλα “γαλλικά”. Τον έχουν εκλέξει τον δήμαρχο, αρέσει δεν αρέσει, οι δημότες κι όχι οι ιεράρχες διά της «επιφοιτήσεως του Αγίου Πνεύματος», όπως τον ιεράρχη μας.
Είδα και την πρεμούρα των συντονισμένων κέντρων και παράκεντρων να “σηκώσουν” τους δεκάρικους του ιεράρχη μας, στον βωμό της αδιάκοπης επίθεσης στον δήμαρχο.
Με προϊστορία δικαστική
Αλήθεια, τα ίδια αυτά κέντρα μάλλον ξέχασαν ότι η υπόθεση έχει προϊστορία, είναι από την εποχή του Λαμπρινού, όπου και τότε, για να μην είμαι άδικος, με σκαιό τρόπο αντιμετώπιζε αντιδημάρχους του ο Κρήτης (ποιος είναι, βρε παιδί μου;) για το ίδιο θέμα. Αλλά τότε δε διάβαζα τέτοιο μένος των κέντρων και παράκεντρων να χτυπηθεί η δημοτική Αρχή. Η υπόθεση είναι η δικαστική αντιπαράθεση μεταξύ του Δήμου και της Αρχιεπισκοπής Κρήτης, αναφορικά με δύο ακίνητα στην πόλη του Ηρακλείου. Το πρώτο στην περιοχή της Αγίας Αικατερίνης, όπου σήμερα στεγάζονται το Πιτσουλάκειο Ίδρυμα, η Εκκλησιαστική Σχολή και ο Ραδιοφωνικός Σταθμός της Αρχιεπισκοπής. Το δεύτερο ακίνητο βρίσκεται στην οδό Παπαναστασίου, όπου λειτουργεί ιδιωτική επιχείρηση.
Επί Βασίλη Λαμπρινού, ο Δήμος Ηρακλείου είχε μπλοκάρει τον ΑΦΜ της Αρχιεπισκοπής Κρήτης, καθώς η Εκκλησία δεν είχε πληρώσει την εισφορά της γης που αφορά ακίνητο της Αρχιεπισκοπής Κρήτης στην περιοχή του Μπεντεβή και που έφτανε αρχικά το ποσό των 755.000 ευρώ. Η Αρχιεπισκοπή θεωρούσε πως, επειδή το επίμαχο ακίνητο είναι κοινωφελές, δεν έπρεπε να πληρώσει την εισφορά, κάτι που δε δέχονταν οι πολεοδομικές υπηρεσίες του Δήμου. Αρχικά η Αρχιεπισκοπή προσέφυγε στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Ηρακλείου, προσβάλλοντας την απόφαση για την πράξη εφαρμογής του σχεδίου πόλης.
Το δικαστήριο δικαίωσε σε πρώτο βαθμό την Εκκλησία της Κρήτης, ακυρώνοντας την πράξη εφαρμογής ως παράνομη. Η Αρχιεπισκοπή θεώρησε ότι, με την ακύρωση της πράξης εφαρμογής, ακυρώνεται και η επιβληθείσα οφειλή και ως εκ τούτου ο Δήμος θα έπρεπε να κινήσει τη διαδικασία άρσης της δέσμευσης του ΑΦΜ, με σχετική εντολή του προς την Εφορία. Όμως αυτό δεν έγινε ποτέ, καθώς ο Δήμος προσέφυγε, όπως επιβάλλει η νομιμότητα, στο Διοικητικό Εφετείο Χανίων.
Η απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Χανίων, που δικαίωσε ξανά την τοπική Εκκλησία, δεν έλυσε οριστικά το ζήτημα, αφού επί ημερών πλέον Καλοκαιρινού είχαμε εκ νέου προσφυγή του Δήμου στο Συμβούλιο της Επικρατείας, διεκδικώντας το ποσό του 1.700.000 ευρώ. Στο ζήτημα εμπλέκεται και η Περιφέρεια Κρήτης, η οποία πρόσφατα εξέδωσε απόφαση υπέρ της Αρχιεπισκοπής.
Η ορθή και με τον νόμο αντίδραση του Δήμου
Ο Δήμος λοιπόν, επί Καλοκαιρινού, προχώρησε σε προσφυγή ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, όπως ο νόμος ορίζει χωρίς εξαιρέσεις είτε για ιδιώτες είτε για την Εκκλησία. Ο Δήμος Ηρακλείου είναι υποχρεωμένος εκ του νόμου να εξαντλήσει όλα τα ένδικα μέσα για να προασπίσει το συμφέρον του, διαφορετικά κινδυνεύει να εγκληθεί για παράβαση καθήκοντος και απιστία περί του δημοσίου συμφέροντος.
Αυτά που δε λέγονται
Πάμε τώρα σε βάθος και σε αυτά που δε λέγονται. Οι οξύτατες και με βαριές για ιεράρχη εκφράσεις και πολιτικολογίες για το θέμα κατά της δημοτικής Αρχής μπορεί να βάζουν μπροστά τα δύο ακίνητα, αλλά ο ιεράρχης, μιλώντας συνολικά για το κοινωφελές έργο αναντίλεκτα της Εκκλησίας, μιλάει για το σύνολο των περιουσιακών της στοιχείων, να μην πληρώνουν προς τη δημοτική Αρχή. Αυτό θέλει ο Σεβασμιότατος να μας το εξηγήσει; Το ζητά γενικά για την εκκλησιαστική περιουσία κι όλα της τα ακίνητα ή μόνο για το ακίνητο των Ιδρυμάτων; Η παροχή υπηρεσιών στο Πιτσουλάκειο είναι δωρεάν ή εισπράττει ένα τίμημα από έκαστο ωφελούμενο από 700 έως 900 ευρώ μηνιαίως; Δηλαδή ο Δήμος να αποσυρθεί από την προσφυγή στο ΣτΕ και ένα δυνητικό έσοδο και να τον αντικαταστήσει σε αυτό η Εκκλησία;
Και τι θα γίνει με τα ακίνητα κατοικιών και επιχειρήσεων
Άραγε αν γενικώς τα “γαλλικά” είναι για “κάτω τα χέρια από την εκκλησιαστική περιουσία” κι όχι μόνο για τα κοινωφελή ιδρύματα, αυτό αφορά ακίνητα της Εκκλησίας που ενοικιάζει είτε σε πολίτες είτε σε επιχειρήσεις κι είναι δεκάδες απ’ όπου εισπράττει έσοδα από ιδιοκτησίες που περιήλθαν στα χέρια της από δωρεές πιστών εντός των ορίων του Δήμου. Και αυτά να απαλλαγούν;
Δύο μέτρα και δύο σταθμά;
Αλλά, αν η δημοτική Αρχή παραιτηθεί από αυτό που ο νόμος την υποχρεώνει μέχρι ανωτάτης βαθμίδας στο ΣτΕ, δηλαδή προσφυγή, και την αποσύρει για τις ιαχές του Αρχιεπισκόπου, τότε δε θα πρέπει να αποσυρθεί και από προσφυγές έναντι ιδιοκτητών που είναι σε ένδεια, αναξιοπαθούντες, ειδικές περιστάσεις ή άλλες κοινωφελείς δράσεις; Πώς, δύο μέτρα και δύο σταθμά, από τη στιγμή μάλιστα που ο νόμος δεν κάνει διάκριση αν είσαι πολίτης ή Εκκλησία και υποχρεώνει τον Δήμο να εξαντλήσει όλα τα ένδικα μέσα;
Η εύλογη απορία
Αλλά για να ρωτήσω αυτό που κανείς δε ρωτάει τον Αρχιεπίσκοπο. Από τη στιγμή που ο νόμος υποχρεώνει τον Δήμο να εξαντλήσει δικαστικά σε όλους τους βαθμούς τις προσφυγές του, ο ιεράρχης γιατί δεν ξεφωνίζει την κυβέρνηση, υπουργούς και πρωθυπουργό, να αλλάξουν τη νομοθεσία και να εξαιρούν από τέτοιες καταστάσεις την Εκκλησία; Τι, μόνο για συναντήσεις και φωτογραφίες θα είναι μαζί τους ή εκεί φοβάται μην του θυμώσουν και κοπούν τα πακέτα και τα προγράμματα χρηματοδοτήσεων;
Είναι σοβαροί;
Αλήθεια, ο Καλοκαιρινός θα απόσχει στις συναντήσεις με τον υπουργό Ταχιάο, με αυτή τη “θολή” ως προς τη λήψη της απόφαση της ΠΕΔ Κρήτης, να μην τον δουν οι δήμαρχοι αν δεν αλλάξει τη χυδαία εμμονή των υπουργείων για ραντάρ στη θέση του λόφου Παπούρα στο Καστέλι για το νέο αεροδρόμιο; Είναι όλοι τους σοβαροί, αντί να πάνε και να του τα τρίψουν στη μούρη και για την Παπούρα και για τα έργα όπως ο ΒΟΑΚ, τη διεκδίκηση έργων και του ΠΔΕ, θα του κάνουν “μουτράκια” εξ αποστάσεως και θα συγκινηθεί; Ή κωλώνουν γιατί είναι πρώτα τα “μπικικίνια” και οι φιέστες να τον βάλουν πόστα, οπότε θα κάνουν “αντάρτικο” από τα σπίτια τους;
H αξιωματική αντιπολίτευση
Κι έρχομαι τώρα στην αξιωματική αντιπολίτευση στον Δήμο. Ο επικεφαλής της, αν το εννοεί ότι θέλει να πάει ξανά για δήμαρχος, δεν μπορεί να μοιράζεται μεταξύ Ηρακλείου και προσωπικών επαγγελματικών υποθέσεων στην Αθήνα. Εκτός αν έχει αποδεχτεί τον ρόλο του “λαγού”, που τον προσέδωσαν στη συνάντηση που έχω γράψει στο γραφείο βουλευτή της πλειοψηφίας, ώστε ο βουλευτής στο πλήρωμα του χρόνου, χωρίς φθορά και αντιπαραθέσεις ο ίδιος με τη δημοτική Αρχή (για το καλό της πόλης βεβαίως-βεβαίως), αλλά διά του “λαγού”, να εμφανιστεί “ατσαλάκωτος” την κρίσιμη στιγμή. Ασφαλώς ο ηγέτης της αξιωματικής αντιπολίτευσης αναδεικνύει θέματα, ιδίως της καθημερινότητας, και καλά κάνει, και στην κριτική και στον έλεγχο.
Αλλά στην καθαριότητα, για παράδειγμα, ποια είναι η σωτήρια πρότασή του δεν κατάλαβα ακόμη. Έχουμε ένα δεδικασμένο, αρνητικό μεν αλλά δεδικασμένο. Δεκάδες συμβασιούχοι με δικαστικές αποφάσεις έφυγαν. Το κενό δεν καλύπτεται με τίποτα και για προσλήψεις μόνιμες, ας ρωτήσει την κυβέρνηση που τον στήριξε στις δημοτικές εκλογές. Φτάσαμε όπως φτάσαμε στον διαγωνισμό και τις ενστάσεις για ιδιώτη σε τμήμα της αποκομιδής, το 4μηνο πρόγραμμα-γέφυρα που απορρίπτει για λόγους νομιμότητας η Αποκεντρωμένη και που η Διεύθυνση Υγιεινής και Περιβάλλοντος της Περιφέρειας, για λόγους δημόσιας υγείας, στέλνει τον Δήμο στον εισαγγελέα. Και τι κάνει ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης;
Πρώτα στην Οικονομική Επιτροπή υπερψηφίζει το πρόγραμμα-γέφυρα, μετά την απορριπτική της Αποκεντρωμένης το καταψηφίζει και όχι μόνο αυτό, με έγγραφό του προς την επιτροπή της Περιφέρειας ζητάει και αυτός την παρέμβαση του εισαγγελέα, η οποία αν συμβεί θα γίνει διά αστυνομικών οργάνων...
Δηλαδή, για να καταλάβω, αιρετός της Αυτοδιοίκησης και μέλος της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας, αντί για πολιτική λύση, μας παραπέμπει στον εισαγγελέα και την Αστυνομία; Μήπως αυτή η εμπλοκή δικαστικών και αστυνομικών οργάνων με την πολιτική πρόταση για ένα μείζον δημοτικό θέμα τον έχει βραχυκυκλώσει; Αρχηγέ της αντιπολίτευσης, είπαμε, αν θες να πας ξανά για δήμαρχος, αυτός αν θυμάσαι εκλέγεται, ο στρατηγός διορίζεται...
Υπόμνηση
Και για να μην ξεχνιέται και ο δήμαρχος τέλος, είπαμε. Είναι ώρα για τις δικές σου αποφάσεις, όσο επώδυνες κι αν είναι και ο χρόνος λιγοστεύει διαρκώς, ή τώρα ή ποτέ. Από πρόσωπα που με τη μεγαλοκαρδία σου παραμένουν, όπως πρωταγωνιστής - και όχι σε μία - των επισυνδέσεων στον ΟΠΕΚΕΠΕ, δε γίνεται το αμερόληπτο της Δημοτικής Αστυνομίας να επαφίεται σε πολιτικό προϊστάμενο που κάνει εξυπηρετήσεις και οικογενειακές για επιδοτήσεις, όσο ικανό πρόσωπο κι αν είναι. Δε σε διευκόλυνε με μια παραίτηση, μέχρι να ξεκαθαρίσει η υπόθεση, τον διευκολύνεις όμως να έχει ακόμη θεσμικό ρόλο, ναι, αλλά η σύνδεση γίνεται ευθέως με το πολιτικό πρόσωπο που ανήκει στον κύκλο του και είναι υπό διερεύνηση στην εξεταστική της Βουλής. Για τους λοιπούς στα γράφω δύο μέρες τώρα.
Η Βικελαία και το “art” καφέ
Ομοίως επώδυνο μεν, αλλά να το ακούσεις, δήμαρχε. Δεν μπορεί άνθρωποί σου να επικοινωνούν πομπωδώς τη δημιουργία δύο καφέ σε Βικελαία και ΠΣΚΗ, με τον προσχηματικό τίτλο “art café” (να ’χει μια πρέζα το μπρίκι κι από κουλτούρα, αδερφέ μου, αστική, όχι σαν εκείνο του χωριάτικου στη χόβολη) και να μην “κοκκινίζουν” από την επική αυτή κωλοτούμπα, χωρίς μια εξήγηση. Στο γράφω εγώ, που όταν ανακαλύφθηκε επί δημαρχίας Κουράκη ότι στη μελέτη, που δεν ήταν δική του, για τη νέα Βικελαία υπήρχε και η ένδειξη “κατάστημα”, όταν επί των ημερών του έφυγαν από τη Βικελαία καφετέρια, μπουζουξίδικο και χαρτοπαικτική λέσχη από εκεί, δεν ήμουν από αυτούς που πρωτοστάτησαν στις διαδηλώσεις, τα συλλαλητήρια και τη συλλογή υπογραφή για τη σωτηρία της Βικελαίας από ένα καφε-μπαρ εντός της, έτσι αποκαλούσαν τότε την εγγραφή στη μελέτη “κατάστημα”, που δεν υπήρξε ποτέ τελικά.
Θα είχε ενδιαφέρον σήμερα, που με το πρόσχημα του “art café” - εμένα δε με χαλάει ούτε αυτό - θα είχε όμως ενδιαφέρον να δοθούν σήμερα στη δημοσιότητα όλα τα ονόματα όσων τότε υπέγραφαν κατά οποιουδήποτε άλλου καταστήματος στη Βικελαία, μίας καφετέριας, όπως έλεγαν τότε.
Σήμερα; Για να βοηθήσω λίγο, “art” πρόθεμα, αλλά το “café”, καφετέρια ή καφενές ελληνιστί δεν αλλάζει και τώρα γίνεται πράξη από αυτούς, που ήταν έτοιμοι να... “κρεμάσουν” τον Κουράκη στα Λιοντάρια στην ιδέα και μόνο, κάτι τέτοια έλεγαν τότε. Για δες το κι αυτό, δήμαρχε, “φίλος” του βιβλίου ο καφές μεν, φιλτάτη όμως η αλήθεια δε.
