Ήλθε, είδε και απήλθε, μα χρήμα περίσσιο στα ταμεία δεν άφησε ο τουρίστας, ξένος και ντόπιος... Αυτό λένε με ένα στόμα, μια φωνή οι επιχειρηματίες της εστίασης στις περισσότερες περιοχές της Κρήτης και της χώρας ολόκληρης, μετρώντας απώλειες για τον Ιούλιο και προσδοκώντας στις καλύτερες ημέρες του Αυγούστου.
Σούπερ-μάρκετ, γρήγορο φαγητό και ντελίβερι κινούνται ικανοποιητικά λένε, καθότι ο νέος τύπος τουρίστα τη βγάζει όλο και περισσότερο με τυρόπιτα από τον φούρνο, σουβλάκι στο χέρι και αρκετό μαγείρεμα κατ’ οίκον.
Ενοχοποιώντας το Airbnb, αποδίδουν σε αυτό τη νέα τάση, καθώς, αν έχεις όλα τα κομφόρ διαθέσιμα, φούρνους, ψυγεία και πάει λέγοντας, η αλήθεια να λέγεται θα κόψεις από τις εξόδους για να παρατείνεις τη διαμονή έστω με στερήσεις. Κόβεις ταυτοχρόνως μία από τις μέγιστες καλοκαιρινές απολαύσεις, του να αποφύγεις δηλαδή κάποιες από τις βασικές υποχρεώσεις που η πεζή καθημερινότητα εμπεριέχει αλλά όλα σε τούτη τη ζωή ποιος τα ’χει; Όλες αυτές οι ειδήσεις για την αποκαλούμενη “φτώχια των διακοπών” αναπόφευκτα με γυρνούν δεκαετίες πίσω, τότε που τα ταπεράκια ήταν απαραίτητα αξεσουάρ κάθε οικογένειας στην παραλία. Ο αθάνατος ελληνικός κεφτές στο ένα, το καρπούζι, ζεστό και νερωμένο, στο άλλο και μια φρατζόλα ψωμί ήταν κάποτε τα απόλυτα συνοδευτικά για τα μπάνια του λαού...
Οι ξένοι επισκέπτες στη συντριπτική τους πλειοψηφία, η αλήθεια να λέγεται επίσης, τη ρετσινιά του “μία χωριάτικη στη μέση” δεν την απέβαλαν ποτέ και ακόμη και στις κακές μας οικονομικές εποχές ο Έλληνας έσωζε την παρτίδα, παραγγέλνοντας χωρίς τσιγγουνιές και τόσο όσο το μάτι να χορτάσει σε ποικιλία και ποσότητα. Στον βαθμό που η πληθωρική γαστρονομική μας φυσιογνωμία το επιτρέπει πλέον, το φρενάρισμα είναι αξιοσημείωτο. Σαν πας, θα φας μέχρι σκασμού. Αυτό δεν αλλάζει. Μα θα πας τόσο όσο πια και μέχρι εκεί που η τσέπη σου αντέχει. Θα κόψεις, θα ράψεις και θα τις φέρεις τις διακοπές στα μέτρα σου εν ολίγοις. Τις όποιες διακοπές σε διάρκεια και χαρακτηριστικά ποιότητας. Διότι μπορεί να μας λιβανίζει η κρατική τηλεόραση εδώ και μέρες με αλλεπάλληλες ζωντανές συνδέσεις και ρεπορτάζ, τη μεγάλη έξοδο των αδειούχων του Αυγούστου, μα πού πάνε, πού μένουν και για πόσο δεν το πολυακούμε.
Ποιος έψαξε ακτοπλοϊκά για οικογένεια ολόκληρη στις Κυκλάδες και απέφυγε τον κολπικό πτερυγισμό και την ταχυκαρδία; Κι αυτό είναι μόνο η αρχή... Γιατί στο ιδανικό σκηνικό διακοπών, που όλοι μας επιθυμούμε και μάλιστα διακαώς, πρέπει να προστεθεί διαμονή σε ξενοδοχείο περιωπής με πρωινό πλούσιο, φαγητό χωρίς τσιγγουνιές σε ταβερνάκια, εκεί που σκάει το κύμα, και με μία κάποια διάρκεια σε ημέρες... Όχι εξπρές, ούτε και μίνι, που κατ’ ανάγκη επιλέγουν οι περισσότεροι.
Γιατί ενώ στις περισσότερες χώρες της Ε.Ε. ο λεγόμενος “τουριστικός αποκλεισμός” μειώνεται, η Ελλάδα, λέει, ακολουθεί αντίστροφη πορεία, με τη Eurostat αναφανδόν να καταλήγει πως οι μισοί από εμάς διακοπές μίας εβδομάδας δεν μπορούμε να πάμε. Τελεία και παύλα κι όχι πως δεν το ξέραμε κιόλας. Αλχημείες κάνουμε το κατά δύναμιν, “βαφτίζοντας” διακοπές κομμένες και ραμμένες στα οικονομικά μας μέτρα και σταθμά. Του τύπου “δεν είναι Μαγιόρκα, δεν είναι Brasil, μα έχει σουβλάκι τζατζίκι και στυλ” που έγραψε και ο - πάντα μπροστά - Λουκιανός Κηλαηδόνης για οικονομικές διακοπές στις μαγευτικές “Μπραχάμες”.
