Η κρίση εμπιστοσύνης στους θεσμούς φέρει ακέραιη τη σφραγίδα της σημερινής κυβέρνησης. Κατά γενική ομολογία, όλη η ελληνική κοινωνία, που παρακολούθησε τα όσα συνέβησαν την περασμένη Τρίτη και Τετάρτη εντός του Κοινοβουλίου, όπου συζητήθηκαν διαδοχικά οι προτάσεις της κυβέρνησης για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής και των κόμματων της αντιπολίτευσης για προανακριτική επιτροπή, προκειμένου να διερευνηθούν τυχόν πολιτικές ευθύνες για το σκάνδαλο στον ΟΠΕΚΕΠΕ, έγινε μάρτυρας μίας αήθους επίθεσης εναντίον του πολιτεύματος.
Πρωτοφανής η απαξίωση του Κοινοβουλίου, ακόμα και από τον ίδιο τον πρόεδρο του που δεν καταδέχτηκε ούτε καν να εμφανιστεί την Τετάρτη για να πάρει θέση σε όσα δραματικά εκτυλίχθηκαν για τη σύγχρονη κοινοβουλευτική ιστορία της χώρας μας μέσα στον ναό της Δημοκρατίας. Απαράδεκτη η κυβέρνηση που προσπαθούσε με κόλπα και μεθοδεύσεις να επιβάλλει αφενός την παραγραφή των αδικημάτων για τους δύο πρώην υπουργούς της, που για να λέμε τα πράγματα με το “όνομά” τους, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θεωρεί ότι έχουν άμεση εμπλοκή στο σκάνδαλο, και αφετέρου με την επιλογή της να απέχει από την ψηφοφορία για την προανακριτική, ώστε να μην υπάρξουν διαρροές που θα έθεταν ευθέως θέμα κυβερνητικής συνοχής και δεδηλωμένης.
Η δημοκρατία πληγώθηκε ανεπανόρθωτα. Η κοινωνία έχει χάσει την εμπιστοσύνη της απέναντι στην Πολιτεία, απέναντι στους θεσμούς και κυρίως απέναντι στη Δικαιοσύνη, καθώς όποιον πολίτη ρωτήσεις θα σου πει το ίδιο πράγμα. Ότι, δηλαδή, και στην περίπτωση του ΟΠΕΚΕΠΕ θα “κουκουλωθούν” οι ευθύνες, δε θα υπάρξει τιμωρία των ενόχων και οι υπεύθυνοι μετά από καιρό θα βγουν και θα μας κουνούν το δάχτυλο.
Επιχειρούν να μας επιβάλουν μία “καρικατούρα” Δημοκρατίας, όπου η Βουλή δε θα έχει κανένα ουσιαστικό ρόλο, οι βουλευτές δε θα ασκούν έλεγχο στην κυβέρνηση, όπως επιτάσσει Σύνταγμα, αλλά θα είναι απλοί χειροκροτητές, οι δικαστές δε θα μπορούν να εφαρμόσουν τον νόμο όπου κρίνουν επιβεβλημένο, αλλά θα πρέπει να περιμένουν την έγκριση του πολιτικού προϊσταμένου για να το κάνουν ή να μην το κάνουν, όταν θα βρίσκουν μπροστά τους “φραπέδες” και “χασάπηδες”, που πιστεύουν ότι, αν πέσει κάποιο τηλέφωνο από τον Μάκη ή από τον Φλωρίδη, το θέμα θα λήξει υπέρ τους και οι ίδιοι θα συνεχίσουν να παρανομούν και να διαπράττουν όποιο έγκλημα θέλουν.
Η σημερινή κυβέρνηση της Ν.Δ. καλλιέργησε στους πολίτες αυτής της χώρας ότι ήταν η μόνη πολιτική δύναμη που θα μπορούσε να κυβερνήσει, ακόμα και στους πολιτικούς της αντιπάλους που ξέχασαν προς στιγμήν να κάνουν αντιπολίτευση. Κρυπτόμενη πίσω από το 41% των εκλογών του 2023, η κυβέρνηση βυθίστηκε στην αλαζονεία και την αμετροέπεια. Ένιωσε ότι είχε τη δύναμη να κάνει τα πάντα, να κάνει “κουρελού” ακόμα και το πολίτευμα της χώρας, φέρνοντάς το στα μέτρα της, χωρίς να δώσει λογαριασμό σε κανέναν για τις πράξεις της.
Είναι όχι μόνο ανησυχητικό, αλλά και εξωφρενικό να παρατηρείς ότι όποια πέτρα κι αν σηκώσεις θα βρεις από κάτω και ένα σκάνδαλο διαφθοράς. Είναι εξωφρενικό να παρατηρείς ότι τα χρήματα που προορίζονται για τον λαό, για την ανάπτυξη του τόπου, για την καλυτέρευση της ζωής μας κατευθύνονται με απίστευτο θράσος σε τσέπες ημετέρων και κολλητών, που ζουν από τις κλοπές και τις ρεμούλες εις υγείαν όλων ημών των κορόιδων.
Ήρθε η ώρα να πούμε όλοι μαζί ένα “ως εδώ και μη παρέκει”. Πρέπει να μπει οριστικό τέλος στην κακοποιητική μεταχείριση του δημοκρατικού πολιτεύματος, από κάποιους που νομίζουν ότι η Βουλή είναι τσιφλίκι τους, το Σύνταγμα “παίγνιο” που θα το ερμηνεύουν ανάλογα με τις διαθέσεις τους και ο νόμος θα έχει διακοσμητικό χαρακτήρα, όταν πρόκειται να εφαρμοστεί για να τιμωρήσει διεφθαρμένους διαχειριστές της εξουσίας και την ομήγυρή τους. Τούτες τις δύσκολες στιγμές, όλες οι υγιείς δημοκρατικές δυνάμεις του τόπου, ανεξαρτήτου χρώματος και ιδεολογίας, πρέπει να παραμερίσουν τις διαφορές του και να ενώσουν τις δυνάμεις τους απέναντι σε ένα κοινό σκοπό, ώστε να στηθεί ένα ισχυρό δημοκρατικό τοίχος απέναντι στην απαξίωση των θεσμών. Μόνο έτσι θα αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη με τους πολίτες αυτής της χώρας.
