- «...Καλησπέρα, πώς ξεπερνιέται ένας χωρισμός;».
- «Καλησπέρα σου και σ’ ευχαριστώ που μοιράζεσαι κάτι τόσο προσωπικό. Ο χωρισμός είναι από τις πιο δύσκολες εμπειρίες, δεν υπάρχει “σωστός” τρόπος να τον περάσει κανείς, αλλά υπάρχουν βήματα που μπορούν να βοηθήσουν ώστε να απαλύνει ο πόνος και να σταθείς ξανά στα πόδια σου».
Αφού το bot αραδιάσει μερικές τεχνικές διαχείρισης της κατάστασης, καταλήγει:
- «Αν θέλεις, μπορείς να μου πεις περισσότερα για το πώς νιώθεις ή τι δυσκολεύει πιο πολύ την καθημερινότητά σου αυτό το διάστημα. Είμαι εδώ για σένα...».
Και η ψευδαίσθηση ξεκινά...
Ψηφιακός παντογνώστης με φιλική διάθεση “θολώνει” το τοπίο. Αυτή η ψυχρή τεχνητή νοημοσύνη μάς “σερβίρει” σε δευτερόλεπτα πρακτικές πληροφορίες και συμβουλές με τον “μανδύα” του προσωπικού γιατρού, του νομικού, του καθηγητή-φωστήρα ή ακόμη και του ψυχολόγου. Ένας διαθέσιμος ψηφιακός... ώμος όταν θες να βρεις παρηγοριά 24/7 ανά πάσα ώρα και στιγμή.
Από τη μια η μαύρη τρύπα του scroll στο κινητό από την άλλη το chatbot και ο κίνδυνος συρρίκνωσης των κοινωνικών συναναστροφών που ήδη αποτελεί αντικείμενο έρευνας... τα κάψαμε τα εγκεφαλικά μας κύτταρα.
Η συναισθηματική προσκόλληση σε μηχανές αποτελεί τη νέα δυστοπική πραγματικότητα;
Διόλου τυχαία τα αποτελέσματα έρευνας που διεξήγαγε η εταιρεία τεχνητής νοημοσύνης OpenAI, η οποία αποφάσισε να διερευνήσει τον αντίκτυπό του στον ψυχο-συναισθηματικό κόσμο των χρηστών.
Μεταξύ άλλων, διαπιστώθηκε ότι δείγμα που παρουσιάζει συναισθηματική προσκόλληση στο bot ανέφερε υψηλότερα επίπεδα μοναξιάς και εξάρτησης, παράλληλα με χαμηλά επίπεδα κοινωνικοποίησης.
Η μανιώδης χρήση αποδείχθηκε πιο επιβλαβής για τις γυναίκες, καθώς μετά τις τέσσερις εβδομάδες του πειράματος ήταν λιγότερο πρόθυμες για κοινωνικές συναναστροφές.
Οι όποιες διαπιστώσεις σε επίπεδο ερευνών αποτυπώνονται και στην καθημερινότητά μας, η οποία βρίθει από παραδείγματα. Οι ιστορίες καθημερινής τρέλας πάμπολλες.
Πώς γίνεται όμως το άψυχο bot να “ξυπνά” συμπάθεια και μεγάλη προσκόλληση στον χρήστη;
Βασικό στοιχείο των συνομιλιών AI είναι ότι προσφέρουν την απόλυτη αποδοχή. Δεν κρίνουν και δεν απορρίπτουν τον χρήστη. Όπως ακριβώς ένας ψυχαναλυτής.
Έτσι οι άνθρωποι μπορούν να ανοιχτούν και να μοιραστούν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους.
Απαιτούνται μόνο λίγες φράσεις που αποτυπώνουν “φιλική διάθεση”, καλλιεργώντας μια πρώτης τάξεως ψευδαίσθηση πως πίσω από την οθόνη βρίσκεται ανθρώπινη οντότητα.
