Είναι 2030 - και είναι πιο κοντά απ’ όσο ακούγεται - και ξυπνάς σε μία καθημερινότητα στην οποία η τεχνητή νοημοσύνη βρίσκεται παντού. Έχεις έναν σύμμαχο στις δουλειές του σπιτιού, η προετοιμασία των γευμάτων σου για την εβδομάδα γίνεται ταχύτερη, ενώ έχεις απαλλαγεί και από τη γραφειοκρατία. Εντάξει, στην Ελλάδα όχι απόλυτα. Τεχνητή νοημοσύνη είναι, όχι παράλληλο σύμπαν!
Η πόλη γύρω σου είναι προσβάσιμη για όλες και όλους, ενώ οι επιστημονικές εξελίξεις “τρέχουν” τόσο γρήγορα, που δεν υπάρχει πλέον νόσος εξαιρετικά απειλητική για τη ζωή. Αυτό είναι το ένα σενάριο υπερβολής.
Στο άλλο, το πιο δυστοπικό, η τεχνητή νοημοσύνη είναι και πάλι στη ζωή σου. Καθημερινά χρησιμοποιείς τα εργαλεία της για να γράψεις κείμενα που σου ζητάνε στην εργασία σου, ενώ το παιδί σου είναι απόλυτα εξοικειωμένο πλέον να δίνει με αυτόν τον τρόπο τις απαντήσεις του για τις σχολικές εργασίες. Η δουλειά που κάποτε επέλεξες γιατί σε κρατούσε δημιουργικό μετατράπηκε σε φασόν. Κάθε μέρα σε βρίσκει να “πετάς” στοιχεία σε μία μηχανή και να σου δίνει κείμενα, απαντήσεις αλλά ακόμα και ερωτήσεις. Σαν ένας εργάτης σε εργοστάσιο που κάθε μέρα καρφώνει το ίδιο καρφί στην ίδια καρέκλα.
Το δεύτερο σενάριο δεν είναι μακρινό. Για πολλούς αποτελεί μάλιστα ήδη πραγματικότητα. Πραγματικότητα χωρίς βάσανο, πολλή σκέψη και εντέλει προσωπική απόχρωση. Σε αυτό το σημείο, οφείλω να διασαφηνίσω ότι δε δαιμονοποιώ την τεχνητή νοημοσύνη. Αντιθέτως, τη θεωρώ ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο και αυτή εδώ η εξέταση των πτυχών της στη ζωή μας είναι σίγουρα απλοϊκή. Ωστόσο, έχουμε σκεφτεί ποια είναι η θέση της στην καθημερινότητά μας;
Αν θέλουμε μία πραγματική εξέλιξη της ζωής του ανθρώπου μέσω της τεχνολογίας, οφείλουμε να το “φιλοσοφήσουμε” λίγο. Η τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε να απαλλάξει τον άνθρωπο απ’ όλα τα συχνά “ανούσια” που απαιτούν χρόνο και κόπο. Θα μπορούσε να δώσει χώρο στη ζωή του για περισσότερη δημιουργικότητα σε πτυχές που είναι κατ’ ουσία σημαντικές και χρόνο για ενασχόληση με ό,τι ο καθένας ορίζει τέχνη. Προς το παρόν, βέβαια, φαίνεται να έχουμε “χαρίσει” σε αυτό το εργαλείο οτιδήποτε απαιτεί δημιουργικότητα και σκέψη. Έτσι, έχουμε “κερδίσει” περισσότερο χρόνο για δουλειές του σπιτιού, γραφειοκρατία και σκρολάρισμα.
