Γιγαντιαίοι λούτρινοι αρκούδοι σφίγγουν στην αγκαλιά τους σοκολατάκια καρδούλα. Κόκκινα τριαντάφυλλα γεμάτα χρυσόσκονη δίπλα σε φούξια μπαλόνια σε σχήμα καρδιάς φυσικά. Όλα γύρω σου γεμίζουν κιτς αγαπησιάρικους στολισμούς. Εστιατόρια γεμάτα ερωτευμένα μεσήλικα ζευγάρια. Παγκάκια με ανήλικα παιδιά να χαράσσουν, μάντεψε τι; Καρδούλες. Θα σας αφήσω εδώ μία αργοπορημένη ωδή στον Άγιο Βαλεντίνο.
Μα καλά, έχουμε εμπορικοποιήσει ακόμα και τον έρωτα; Σαν να σε ακούω και έχεις δίκιο. Αυτοί οι Αμερικανοί μάς έφεραν τον Βαλεντίνο για να καταναλώνουμε. Να ψωνίζουμε λουλούδια, σοκολατάκια, αρκουδάκια και άλλες βλακείες που συναντιούνται όλες μαζί σε κάδους σκουπιδιών μετά από έναν χωρισμό. Καλά κάνεις και μπράβο σου που αντιστέκεσαι στον καταναλωτισμό.
Μπορεί κάθε μήνα να σου φεύγει ο μισός μισθός γεμίζοντας μία ντουλάπα που ήδη ασφυκτιά. Άλλες φορές μπορεί ο μοναδικός στόχος σου να είναι η απόκτηση ενός νέου, πιο εξελιγμένου μοντέλου κινητού, που ίσως και να μη χρειάζεσαι. “Χτυπάς” στη ρίζα, όμως, την εξαρτημένη σχέση που υιοθετούμε όλο και περισσότερο με τα αντικείμενα όταν αντιστέκεσαι σθεναρά στο να δώσεις δύο ευρώ για ένα τριαντάφυλλο στις 14 Φλεβάρη.
Μα, τον έρωτα τον γιορτάζεις κάθε μέρα. Και ναι, εσείς είστε η αγαπημένη μου κατηγορία. Και τη ζωή τη γιορτάζεις κάθε μέρα - φαντάζομαι ότι αυτές οι δύο φράσεις βγαίνουν από το στόμα του ίδιου ανθρώπου συνήθως - αλλά τούρτα σβήνεις στα γενέθλιά σου και τα δωράκια σου τα δέχεσαι.
Ας αφήσουμε τα γενέθλια στην άκρη κι ας πάμε στο θέμα μας, που είναι ο έρωτας. Πώς ακριβώς τον γιορτάζετε κάθε μέρα; Ανταλλάσσετε κάθε πρωί ευχές και λουλούδια; Αν το κάνετε είναι δεδομένο ότι θα ανταλλάξετε και του Αγίου Βαλεντίνου.
Κανείς ποτέ δε χώρισε - ελπίζω τουλάχιστον - επειδή δε γιόρτασε του Αγίου Βαλεντίνου. Γιορτάστε ή μη γιορτάσετε. Ευχηθείτε ή μην ευχηθείτε. Κάντε ό,τι θέλει η ψυχή σας.
Μην είστε μίζεροι, όμως, μόνο και μόνο γιατί έτσι έχετε μάθει. Μη φοβάστε να δοκιμάσετε μερικές φορές και κάτι γλυκανάλατο. Α, και μην ξεχάσετε να ερωτευτείτε!
