Για κάποιους είναι η έναρξη της ακαδημαϊκής σεζόν, για άλλους ο Ιανουάριος, ενώ για κάποιους ακόμα τα γενέθλιά τους.
Όποια εποχή κι αν έχεις επιλέξει, όταν φτάνει αυτή η περίοδος σκέφτεσαι τι πέτυχες, πόσο άλλαξες, τι έχασες και μερικές φορές θέτεις και στόχους για τη χρονιά που έρχεται.
Αυτή η εποχή είναι η ιδανική περίοδος για ανασκόπηση, αμφισβήτηση και αλλαγές. Η κατάλληλη αφορμή για να δεις τι σε κράτησε πίσω και τι δε σου ταίριαξε τη χρονιά που πέρασε και να το αφήσεις μια και καλή στο παρελθόν του έτους που φεύγει.
Πολλές φορές, όμως, οι άνθρωποι, έχοντας μία περίεργη σχέση με το τέλος, δυσκολεύονται να αφήσουν το παλιό να φύγει. Τον παλιό χρόνο με συνήθειες, ανθρώπους, μέρη και καταστάσεις που ίσως να μην ταιριάζουν στον καινούργιο που έρχεται. Όλοι οι άνθρωποι - όσο καλά και να το κρύβουν - δυσκολεύονται με τους αποχωρισμούς.
Αποχωρισμοί μικροί ή μεγάλοι. Με ανθρώπους, κατοικίδια ή αντικείμενα. Δεν υπάρχει μη οριστικός αποχωρισμός. Ακόμα κι αν γυρνάς, βιώνεις το τέλος. Όσο συνειδητός κι αν είναι ένας αποχωρισμός, το ψυχικό κόστος είναι αναπόφευκτο.
Ίσως, όμως, η μόνη απώλεια που θα έπρεπε να μας θλίβει είναι εκείνου που δεν υπήρξε ποτέ. Αποχωριζόμαστε μόνο κάτι που κάποτε ήταν ένα με εμάς, κομμάτι της πραγματικότητας μας.
Γι’ αυτό όσο μικρούς ή μεγάλους στόχους και να έχεις θέσει για το 2025, μην ξεχνάς να ακολουθείς τη ροή της ζωής σου. Η επιλογή είναι δική σου. Μπορείς είτε να είσαι η πέτρα που μένει σταθερή στον πυθμένα του ποταμού, είτε το ποτάμι το ίδιο. Για να είσαι, όμως, το ποτάμι και να πηγαίνεις με τη ροή, οφείλεις να μπορείς να αφήσεις το παλιό να φύγει και να προετοιμάσεις τον εαυτό σου να υποδεχτεί το νέο.
