Την ώρα που οι κεντρώοι, οι σοσιαλιστές και οι ρεπουμπλικάνοι, με... μπαλαντέρ τους πράσινους, συζητούν για το πώς η κυβέρνηση του Φρανσουά Μπαϊρού θα “επιβιώσει” των σκοπέλων που έχει μπροστά της (με πρώτο την ψήφιση του προϋπολογισμού), οι Γάλλοι αναλυτές φαίνεται να στρέφουν την προσοχή τους στη Λε Πεν, η οποία υπερψήφισε την πρόταση μομφής που κατέθεσε το Νέο Λαϊκό Μέτωπο και άρα συνέβαλε αποφασιστικά στη διάλυση της κυβέρνησης Μπαρνιέ.
Οι αναλύσεις αυτές έχουν σαφέστατη στόχευση: εγκαλούν τη Λε Πεν διότι - λέει - ψηφίζοντας υπέρ της αποπομπής Μπαρνιέ, καταστρέφει το “σοβαρό” προφίλ που προσπαθεί τα τελευταία χρόνια να καλλιεργήσει, με ιδιαίτερη προσπάθεια και μεθοδικότητα, είναι η αλήθεια.
Είναι ένα “πονηρό” σκεπτικό, το οποίο προσπαθεί να προκαταβάλλει τη στάση της Λε Πεν και του Εθνικού Μετώπου της, όταν με το καλό θα έλθει ξανά ο “κανονικός” προϋπολογισμός προς ψήφιση (έχει ήδη προαναγγείλει ότι θα ψηφίσει τον “προϋπολογισμό εκτάκτου ανάγκης”).
Βεβαίως, το σκεπτικό είναι “κουτοπόνηρο”. Θυμίζει τους ντόπιους αναλυτές της φακής, που προσπαθούσαν για χρόνια ολόκληρα, όταν ήμασταν υπό τον ζυγό των μνημονίων, να εξάρουν τις “υπεύθυνες πολιτικές δυνάμεις” που έκαναν “αυτό που ήταν αναγκαίο” για να “σώσουν τη χώρα”.
Βεβαίως “η χώρα” σώθηκε, οι κάτοικοί της όμως μεταβλήθηκαν μέσα σε μια δωδεκαετία στους φτωχότερους της Ευρώπης όλης, από εκεί που ήμασταν στην πρώτη δεκάδα. Οι “μενουμεευρώπηδες” δικαιώθηκαν κατά το ήμισυ εκ του αποτελέσματος, αφού το άλλο μισό... ήταν κόλαφος. Συνεχιζόμενος μάλιστα, αφού η κυβέρνηση Μητσοτάκη συνεχίζει τις νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις των μνημονίων... δίχως τα μνημόνια! Ιδία βουλήσει, ένα πράμα!
Ο παραλληλισμός με τα όσα συνέβησαν στην Ελλάδα δεν είναι τυχαίος: κι εκεί όπως (τότε) κι εδώ, το διακύβευμα ήταν οι νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις που θα έκαναν τη χώρα “αρεστή στις αγορές”. Οι οποίες “αγορές” τιμωρούν τη Γαλλία, διότι ο Μακρόν, παρά τις εξαιρετικά φιλότιμες προσπάθειές του, ζορίζεται πάρα πολύ να περάσει τις “απαραίτητες” νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις.
Οπότε κι εκεί ζητούνται κορόιδα (θύματα) να τα ζέψει στον πολιτικό του ζυγό ο Μακρόν, που μέχρι το 2027, που εκτός απροόπτου θα παραμείνει στην προεδρία, είναι αποφασισμένος να περνά νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις μέχρι την τελευταία στιγμή! Κι αν ο λαός δε συμφωνεί... τόσο το χειρότερο για τον λαό.
Τώρα το γαλλικό κατεστημένο έχει ρίξει τα δίχτυα του στους Σοσιαλιστές και τους Πράσινους. Κυρίως τους πρώτους. Να δούμε πώς θα το χειριστούν. Για τους Σοσιαλιστές είναι ζήτημα επιβίωσης πλέον, αφού αν μπουν “στο σακούλι” του Μακρόν, είναι τελειωμένοι. Οι Πράσινοι κάνουν μαχητική αντιπολίτευση και είναι έκπληξη ακόμη και το ότι συζητούν. Αλλά... είναι γλυκιά η εξουσία και ίσως θέλουν κι αυτοί να δείξουν ότι είναι “υπεύθυνοι”.
Η Λε Πεν έχει προκαλέσει ένα σκάλωμα στους αντίστοιχους “μενουμεευρώπηδες” της Γαλλίας, τους “υπεύθυνους”, διότι ενώ είχε αφήσει μετά τις συναντήσεις της με τον Μακρόν, σαφώς να εννοηθεί ότι θα στήριζε τον Μπαρνιέ, τελικώς... τον άδειασε. Η Λε Πεν έχει τις ίδιες περίπου εξαρτήσεις που έχει και ο Μακρόν - από μια μεγάλη μερίδα του γαλλικού οικονομικού κατεστημένου. Αυτό το κατεστημένο την ανέδειξε και την έβαλε στο παιχνίδι για τα “μεγάλα αξιώματα”.
Βεβαίως το “χρυσό παιδί” του κατεστημένου είναι ο Μακρόν, αλλά η Λε Πεν είναι η εναλλακτική. Όταν θα έχουν “καεί” και το κέντρο και η κεντροαριστερά (και ήδη από την εποχή Σαρκοζί έχει “καεί” η ρεπουμπλικανική Δεξιά) και οι Γάλλοι θα έχουν να επιλέξουν μεταξύ Λε Πεν και Μελανσόν. Με όλη τη μιντιακή μηχανή της Γαλλίας, που ήταν χέρια-πόδια υπέρ Μακρόν, να στηρίζει αναφανδόν τη Λε Πεν.
