«Ω, τα παντέρμα λεφτά»
Μια βδομάδα πάει κι ακόμη το φυσά και δεν κρυώνει το χουνέρι το διπλό σε Ηράκλειο και Χανιά και κάθε που χτυπά το τηλέφωνο ακόμη ξιπάται. Γύρευε την τρομάρα τους για να πετάξει η μια 6 χιλιάρικα απ’ το μπαλκόνι, να βάλει η άλλη τάκα-τάκα στο φάκελο 15 σύνολο... Αυτοί δεν είναι μπλιο απατεώνες, σάικα... αυτοί είναι ηθοποιοί κλάσεως Χορν και βάλε... Έχει το νου της η Παρασκιώ, αλλά δεν έχει και δεκάρα τσακιστή. Πού διάτανο τα βρίσκουνε οι 80άρες plus τα κομποδέματα περιοπής κι αυτή η κακομοίρα και θύμα να πέσει - που δεν πέφτει γιατί ενημερώνεται κι είναι και τετραπέρατη - ρεζίλι θα γενεί γιατί κι ανάποδα να τη γυρίσουνε, κάτι ψιλά θα πέσουν. Κι αν στην αρχή σταυροκοπήθηκε πολλάκις, μάλλον τα κρύβουνε κι άλλοι πολλοί παγκοσμίως κατέληξε, αφού στις ειδήσεις το ’πανε καθαρά και ξάστερα πως το “κρυφτονόμισμα” έσπασε, λέει, ιστορικό ρεκόρ και γι’ αυτό πάλι ο Τραμπ φταίει.
«Γιάντα παράουρη είμαι;»
Άνευ διαθέσιμου μετρητού, πείσμα το ’βαλε να μην αφήσει το Παπούρι “ορφανό”. Ένα λιόφυτο το ’χει, κι αδήλωτο να πομείνει το λες κι άδικο και κρίμα. Αποφασισμένο το ’χει, επίσης, και θα το κάμει ο κόσμος να χαλάσει το Κτηματολόγιο κι ας είναι και ηλεκτρονικά κι αυτή κι αμοναχή τση. Το χρήμα της λείπει. Η εξυπνάδα όχι. Ο Κυρανάκης την έπεισε. Τελεία και παύλα. Απλά, σου λέει κοτζάμ υφυπουργός, είναι τα βήματα κι αυτή παράουρη δεν είναι. Στα ιντερνέτια μπορεί να υστερεί κομματάκι, μα έχει θέληση περίσσια και θα το σώσει το χωράφι μαγάρι να μην κάμει φέτος μακαρούνες, καθότι η προθεσμία λήγει παραμονές. Άσε που στη ζωγραφική... παπάδες έκανε στο σχολειό. Τουλάχιστον τη σχεδίαση την έχει σιγουράκι. Μόνο ο Θεός να πέψει να βρει εύκολα την απιδιά, που ’ναι το σύνορο από τη μια μπάντα του χωραφιού, την πιο κακοτράχαλη.
«Lyraris»
“Maestro” έκατσε και είδε με προσοχή η Παρασκιώ. Τέθοια παινέματα πέρα πόδε και να μην έχει άποψη δεν το σηκώνει ο οργανισμός της. Είναι και δικό μας κοπέλι, Κρητικός, ο Χριστόφορος. Αυτό πού το βάζεις; Μάνα μου, ντροπή δηλαδή να γράφουνε τα μηχανάκια τση τηλεθέασης και στον τόπο του να μην τονε θωρεί άθρωπος γεννημένος. Και μόνο την προσπάθεια του την αναγνώρισε ειδικά σε τούτονε τον κύκλο, γιατί έχει πολλά περασμένα τελευταία, με πατέρα στο νοσοκομείο και πρεμιέρα ταυτόχρονα. Μα, για τον Τίμιο Σταυρό κάμε κατά τα λοιπά, εμπέρδεψε ντηνε η σειρά και το γύρισε πάλι στη “Γη της Ελιάς”. Άσε που όσο το κλωθογύρισε... καλός κι άξιος κι αυτός, μα επάε μια σειρά δεν την ήκαμε κι ας έχομε παραλίες ζηλευτές και μουσικές το ίδιο. Να παίξει μια Ψαρομούρα από ψηλά κι αργά-αργά... Να βάλει το Σαμόλη να παίζει κι ανέ το πει και “Lyraris” να παίξει ο νους μου παλαμάκια σκιας...
«Αφρός! Αφρός!»
Που δεν έφαγε ο Νικολής τσοι κουραμπιέδες τση Ντόρας ως γευστικό ατόπημα τού το χρεώνει το λιγότερο, γιατί είναι, όπως μαθαίνει, σκέτος αφρός! Που δυο μέτρα Κρητίκαροι (που λέει ο λόγος, έστω κατά το ήμισυ) ήπιανε τελικά τσάι μεσημεριάτικα δε τση πολύ ’ρθε κιόλας, αλλά που ήταν πράσινο, ως χρωματική κίνηση πολιτικής αβρότητας του Κυριακού προς τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ το εξέλαβε. Που σάζει και πέμπει η αδερφή του αδερφού με τσοι δίσκους κουραμπιέδες και μελομακάρονα κάθε χρόνο πολύ τηνε συγκίνησε... Ωσά τα λιγοπρόγονα τα παρουσιάζανε κι αυτά είναι μονιασμένα... Κοντό Θε μου πέμπει του και καλιτσούνια με μαλάκα την Ανάσταση;
