Νέα κυβέρνηση ανασχηματισμός

Η “ακτινογραφία” του ανασχηματισμού

Απόψεις
Η “ακτινογραφία” του ανασχηματισμού

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Οι κερδισμένοι, οι χαμένοι, οι εκπλήξεις, τα μηνύματα που δεν ελήφθησαν και η “ριγμένη” Κρήτη

“Σαρωτικό” ανασχηματισμό περιμέναμε, ανακύκλωση με... επικοινωνιακό πρόσημο μάς προέκυψε. Το γράφαμε και χθες, ότι η δεξαμενή των στελεχών είναι ρηχή και ότι ακριβώς οι υπουργοί που έχουν συγκεντρώσει τα περισσότερα παράπονα των πολιτών είναι εκείνοι που ο Μητσοτάκης θεωρεί “δικούς του” και... αναντικατάστατους. 

Γι’ αυτό και παρέμειναν στις θέσεις τους ο Χατζηδάκης (ενάντια στον οποίο πνέουν μένεα οι ελεύθεροι επαγγελματίες) και ο Γεωργιάδης (τον οποίο βρίζει όλη η Ελλάδα για τη διάλυση του ΕΣΥ) και αντ’ αυτών “Ιφιγένειες” έγιναν η Μιχαηλίδου (που... ανάθεμα κι αν πήρε χαμπάρι κανείς γιατί “φαγώθηκε”), ο Σκρέκας (ακρίβεια, γαρ), ο Αυγενάκης (που “έπρεπε” να θυσιαστεί για να εξευμενιστούν οι Θεσσαλοί αγρότες) και ο Καιρίδης (που παραήταν “soft” για το υπουργείο Μετανάστευσης). 

Βασικά, η Μιχαηλίδου “φαγώθηκε” διότι έπρεπε να αδειάσει ένα υπουργείο για να πάει η Κεραμέως, που έχει αφήσει “στάχτη και μπούρμπερη” από κάθε υπουργείο από το οποίο έχει περάσει, αλλά... καθώς σε όλες τις περιπτώσεις «εκτελούσε εντολές Μητσοτάκη», θεωρείται υπερ-απαραίτητη σε κάθε κυβερνητική σύνθεση. Ο Αυγενάκης έφυγε γιατί συγκεντρώνει υπερβολική προσοχή και γιατί οι Κρητικοί αγρότες δεν είναι (πλέον) το πρόβλημα, είναι οι Θεσσαλοί. Οπότε... χώνουμε έναν συντοπίτη τους (Τσιάρα) και τους αφήνουμε να τα βρουν μεταξύ τους! Ο Σκρέκας θα τρωγόταν (ήταν δεδομένο αυτό εξαρχής), κάποιος έπρεπε να... πληρώσει το μάρμαρο για την ακρίβεια. 

Ο ανασχηματισμός αυτός, που έγινε με τον τρόπο που έγινε και με τα πρόσωπα που επελέγησαν, είναι ένας αδιάψευστος μάρτυρας ότι η κυβέρνηση δεν “έλαβε το μήνυμα” της κάλπης. Ή μάλλον... το έλαβε και επέλεξε να το αγνοήσει. Εξάλλου τα γράψαμε και χθες, ότι ο Μητσοτάκης προανήγγειλε ότι πολιτική δε θα αλλάξει και οι “μεταρρυθμίσεις” θα εφαρμοστούν, οπότε... απλώς παίξαμε για μία ακόμη φορά μουσικές καρέκλες, με κάποιες (εν πολλοίς παντελώς άσχετες) “Ιφιγένειες” για το... επικοινωνιακό του πράγματος. 

Δεν “τρώγονται” με τίποτε 

Για τον Χατζηδάκη τα είπαμε και χθες, είναι ο “ψυχρός εκτελεστής” της κυβέρνησης Μητσοτάκη, ο άνθρωπος των ειδικών αποστολών, εκείνος που φέρνει εις πέρας τις πιο ζόρικες μεταρρυθμίσεις, δίχως φόβο και δίχως πάθος. Επίσης, είναι άνθρωπος (πολύ) μεγάλων συμφερόντων, με τα οποία ο πρωθυπουργός έχει στενότατες σχέσεις. Οπότε, όσο ο Μητσοτάκης θα είναι πρωθυπουργός, ο Χατζηδάκης θα είναι υπουργός σε κομβικά υπουργεία. Μάλιστα η “μικρή Ιφιγένεια” του υπουργείου Οικονομικών ήταν ο Θεοχάρης, που φυσικά... απλώς τον πήραν τα σκάγια, το φορολογικό των ελεύθερων επαγγελματιών είναι έμπνευση και εκτέλεση Χατζηδάκη. 

Το αυτό ισχύει και για τον Γεωργιάδη, ο οποίος επίσης είναι “κομάντο” του Μητσοτάκη, αν και περισσότερο σε επικοινωνιακό επίπεδο και εκτελεστικό, όχι και επιτελικό-σχεδιαστικό όπως ο Χατζηδάκης. Είναι στρατηγική επιλογή της κυβέρνησης η συνέχιση της απαξίωσης του ΕΣΥ και η περαιτέρω είσοδος ιδιωτών, γι’ αυτό και συνεχίζει ο Γεωργιάδης στο Υγείας, προκειμένου να ολοκληρώσει το έργο το οποίο ξεκίνησε με πολλή επιτυχία (ο πρώτος υπουργός Υγείας της χώρας που έκλεισε νοσοκομεία, μην το ξεχνάμε αυτό) προ 12ετίας στην κυβέρνηση Σαμαρά. 

Κάποια σχόλια θέλουν και τους δύο να έχουν “αρχηγικές φιλοδοξίες” για το μέλλον, όταν ο Μητσοτάκης αποφασίσει να “πάει Ευρώπη” και γι’ αυτό κλότσησαν στο ενδεχόμενο μετακόμισής τους σε άλλο υπουργείο, ωστόσο, ενώ αυτό είναι δεδομένο για τον Γεωργιάδη, ο οποίος δεν κρύβει τις φιλοδοξίες του, ο Χατζηδάκης δεν είναι ακριβώς “αρχηγική φιγούρα” και ειλικρινά δε θα μπορούσαμε να τον δούμε επικεφαλής ενός μεγάλου πολυσυλλεκτικού κόμματος, όπως η Ν.Δ. 

Από εκείνους που εθεωρούντο βέβαιοι ότι θα βρεθούν εκτός κυβέρνησης αλλά διασώθηκαν και μάλιστα δίχως να αλλάξουν υπουργείο, ξεχωρίζει ο Φλωρίδης. Όλα τα σενάρια τον ήθελαν να “τα μαζεύει” από το υπουργείο Δικαιοσύνης, αλλά εντέλει... ο Μητσοτάκης τον κράτησε. 

Δεν επέστρεψε ο Παπασταύρου 

Επίσης διαψεύστηκαν οι επίμονες πληροφορίες που ήθελαν τον Παπασταύρου να επιστρέφει στο Μαξίμου, μετά την άρον-άρον αποπομπή του λόγω του “ατυχούς ραντεβού”. Παρότι η απομάκρυνση ήταν “για τα μάτια του κόσμου” (αφού... εντολές πρωθυπουργού εκτελούσαν οι Παπασταύρου-Μπρατάκος) και παρότι ο Παπασταύρου θεωρείται εξαιρετικά χρήσιμος, δεν αποφασίστηκε η επιστροφή του. Οι πληροφορίες ως προς το “γιατί” είναι συγκεχυμένες και δεν είναι ξεκάθαρο αν η μη επιστροφή είναι απόφαση Μητσοτάκη ή... δεν υπήρξε ενθουσιώδης ο ίδιος ο Παπασταύρου. 

Μέσα στις καραμπόλες και τα πηγαινέλα, “φαγώθηκε” και ο Μάξιμος Σενετάκης, σε έναν (ακόμη) ανασχηματισμό- “κόλαφο” για την Κρήτη, αφού το νησί απώλεσε έναν υπουργό και έναν υφυπουργό και δεν αντικαταστάθηκαν από κανέναν Κρητικό, αφού ουδείς βουλευτής του νησιού βρίσκεται μεταξύ των 11 που υπουργοποιήθηκαν, είτε για πρώτη φορά είτε επανήλθαν. Ο Μάξιμος δεν είχε να παρουσιάσει κάποιο ψεγάδι στη σύντομη θητεία του, οπότε η καλύτερη “μαντεψιά” που μπορεί να κάνουμε είναι ότι ήταν θέμα εσωτερικών ισορροπιών. 

Έχει ενδιαφέρον το ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε να μη μεγαλώσει κι άλλο τη μεγαλύτερη κυβέρνηση στην πολιτική ιστορία της Ελλάδας. Παραμείναμε στους 62, αφού 11 είναι εκείνοι που αποχώρησαν και ισάριθμοι εκείνοι που ήλθαν στη θέση τους. 

Θεσσαλίας και Βορείου Ελλάδος

Είχαμε γράψει χθες ότι ο ανασχηματισμός θα δώσει βαρύτητα (διά της υπουργοποίησης) σε στελέχη που προέρχονται από τη Θεσσαλία, στην οποία η δυσαρέσκεια είναι έντονη, εξ ου και η απώλεια της Περιφέρειας και η κυβέρνηση αισθάνεται ότι τη “χάνει”, και τη Βόρεια Ελλάδα, που ανά πάσα στιγμή μπορεί να κάνει τη “στροφή” στην άκρα δεξιά. Αυτό επιβεβαιώθηκε και μάλιστα περισσότερο για τη Θεσσαλία, όπου η παρουσία βουλευτών της περιοχής είναι ισχυρότατη στο νέο κυβερνητικό σχήμα: Στη Θεσσαλία ειδικότερα εκλέγονται ο κ. Τσιάρας (Καρδίτσα, υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης), ο κ. Κέλλας (Λάρισα, υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης), η Κατερίνα Παπακώστα (Τρίκαλα, υφυπουργός Κοινωνικής Συνοχής) και ο Χρήστος Τριαντόπουλος (Μαγνησία, παραμένει υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας). 

Όσο για τη Βόρεια Ελλάδα, ο λαϊκοδεξιός (καραμανλικός) Παναγιωτόπουλος επανέκαμψε στο κρίσιμο για τη “δεξιά πολυκατοικία” υπουργείο Μετανάστευσης, ενώ ο Θεσσαλονικιός Κώστας Γκιουλέκας ανέλαβε το υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης. 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δε θυσίασε κανένα από τα “κομάντο” του, αλλά δε θυσίασε και κανέναν από τους πρωτοκλασάτους πασοκογενείς. Σημειώσαμε ήδη ότι κράτησε τον Φλωρίδη (που εθεωρείτο ότι θα ήταν η... Ιφιγένεια για εκείνους που θέλουν “αποπασοκοποίηση”) και φυσικά δεν κουνήθηκαν και τα υπόλοιπα στελέχη πρώτης γραμμής που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ: Άκης Σκέρτσος, Γιώργος Γεραπετρίτης, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, Γιώργος Φλωρίδης και βέβαια ο Κυριάκος Πιερρακάκης. Μάλιστα για τον Γεραπετρίτη είχαν υπάρξει σενάρια επιστροφής στο επιτελείο του Μαξίμου (υπουργός Επικρατείας) εφόσον ο Χατζηδάκης δεχόταν να αλλάξει υπουργείο και να πάει στο Εξωτερικών. Κάτι που δεν έγινε. Από τους λοιπούς του “στενού πυρήνα” Μητσοτάκη, έμειναν στις θέσεις τους και οι Θοδωρής Σκυλακάκης και Νίκος Ταχιάος. Και επανέκαμψε ο επίσης “του στενού κύκλου” Τάκης Θεοδωρικάκος, ο οποίος θα πάει στο ήδη ναρκοθετημένο υπουργείο Ανάπτυξης για να “αντιμετωπίσει την ακρίβεια”. Να πάρει αλεξίσφαιρο με κέβλαρ και οπλοπολυβόλο, γιατί η μάχη είναι άνιση, θα πούμε εμείς. 

Η αναβάθμιση του Γιώργου Μυλωνάκη δεν προκάλεσε κάποια έκπληξη, είναι στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού εδώ και χρόνια και αφού ο Παπασταύρου δεν επανέκαμψε, ήταν φαβορί για να ενισχύσει το επιτελείου του Μαξίμου. 
 

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr στο Google News