Arthro

Ψυχική ανθεκτικότητα

Απόψεις
Ψυχική ανθεκτικότητα

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η θλίψη, ο πόνος, η απογοήτευση, η οργή είναι μέρος της διαδικασίας που κάνει τους ανθρώπους να αντέχουν

Οι δυσκολίες, τα αναπάντεχα και καμιά φορά τα τραυματικά γεγονότα αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής όλων μας.

Η αναγνώριση και η αποδοχή των δυσκολιών και ενίοτε των σκληρών συνθηκών και καταστάσεων μάς βοηθά να παραμείνουμε πιο ψύχραιμοι στην αντιμετώπισή τους.

Αρκετοί άνθρωποι καταφέρνουν και επιβιώνουν παρά τις δυσκολίες που προέκυψαν στη ζωή τους. Ενώ πόνεσαν, δε βούλιαξαν στην απελπισία. Αντίθετα, κατάφεραν να ανακάμψουν βγαίνοντας δυνατότεροι μέσα από τις δυσκολίες αυτές. Οι άνθρωποι αυτοί, όχι μόνο ξεπέρασαν το όποιο τραυματικό γεγονός ήρθε στη ζωή τους, αλλά εξελίχθηκαν μέσα από αυτό, ανασυγκροτήθηκαν και τελικά αναπλαισίωσαν θετικά τα δύσκολα γεγονότα της ζωής τους.

Οι άνθρωποι αυτοί θα λέγαμε ότι διαθέτουν ψυχική ανθεκτικότητα.

Τι είναι όμως αυτό που ωριμάζει και δυναμώνει αυτούς τους ανθρώπους μέσα από τη δυσκολία του τραύματος, που αναδιατάζει τις εσωτερικές “τεκτονικές” πλάκες τους και τελικά τους κάνει θριαμβευτές της ζωής τους;

Τι είναι όμως η ψυχική ανθεκτικότητα;

Ψυχική ανθεκτικότητα είναι η ικανότητα να αντιμετωπίζουμε αποτελεσματικά τις μεγάλες προκλήσεις και τις δυσκολίες της ζωής μας. Είναι η ικανότητα να προσαρμοστούμε θετικά και να ανακάμψουμε μετά από ένα δύσκολο-επώδυνο γεγονός στη ζωή μας.

Πολλές μελέτες μάλιστα συμπεραίνουν ότι η ψυχική ανθεκτικότητα είναι κάτι παραπάνω από την ικανότητα προσαρμογής του ανθρώπου στις δύσκολες καταστάσεις. Αυτό συμβαίνει γιατί ο άνθρωπος δε δείχνει ψυχική ανθεκτικότητα παρά τις δυσκολίες, αλλά χάρη σε αυτές.

Δυσχερείς και αντίξοες συνθήκες μπορούν να ενεργοποιήσουν σ’ έναν άνθρωπο δυνατότητες που δε φανταζόταν ποτέ ότι είχε. Οι ψυχικά ανθεκτικοί άνθρωποι δεν αφήνουν τα συμβάντα να τους παραλύουν, αλλά αναλαμβάνουν δράση.

Η θλίψη, ο πόνος, η απογοήτευση, η οργή είναι μέρος της διαδικασίας που κάνει τους ανθρώπους να αντέχουν.

Είναι οι άνθρωποι που κατάφεραν μέσα από ένα τραύμα να βγουν μεταμορφωμένοι, δυνατότεροι από πριν. Είναι οι άνθρωποι που, σαν φοίνικες, αναγεννήθηκαν μέσα από τις στάχτες τους και άνοιξαν τα “φτερά” τους με τη δύναμη της επίγνωσης πως αυτό που μένει στο τέλος είναι αλώβητο, δυνατότερο, σοφότερο, δημιουργικό και επιτυχημένο.

Είναι εκείνοι οι άνθρωποι που μετά από ένα τραυματικό γεγονός, όχι μόνο ανέκαμψαν, αλλά πέτυχαν σε πολλούς και διαφορετικούς τομείς της ζωής τους.

Είναι εκείνοι που λένε: «Την επιτυχία μου τη χρωστώ στο σκληρό μου παρελθόν. Στους ανθρώπους που με πίεσαν και με απέρριψαν χρωστώ τη δύναμή μου και την τόλμη μου».

«Στα βασανιστικά συμβάντα του παρελθόντος μου. Ό,τι μου προκάλεσε πόνο και οδύνη, ταυτόχρονα μου πρόσφερε κι ένα κρυφό δώρο».

Ο πρόσφατα βραβευμένος με Όσκαρ Β’ ανδρικού ρόλου, για την ερμηνεία του στην ταινία “Οπενχάιμερ”, γνωστός ηθοποιός Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ, όταν παρέλαβε το βραβείο ξεκίνησε τις ευχαριστίες του λέγοντας: «Ευχαριστώ πολύ τα φρικτά παιδικά μου χρόνια».

Οι άνθρωποι αυτοί, λοιπόν, ανακατευθύνουν τις σκέψεις τους, αλλάζουν κατεύθυνση προς κάτι επόμενο που η ψυχή τους έχει αποφασίσει, ότι χρειάζεται για να ζήσουν. Αναδιατάσσουν τα “εντός” τους προς κάτι ωφέλιμο για τον εαυτό τους.

Από τι εξαρτάται όμως η ψυχική ανθεκτικότητα;

Η ψυχική ανθεκτικότητα δεν είναι ένα χαρακτηριστικό με το οποίο κανείς γεννιέται. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι που μπορεί ο καθένας μας να ενισχύσει τη δική του ψυχική ανθεκτικότητα.

Η ψυχική ανθεκτικότητα έχει ορισμένα χαρακτηριστικά.

Μπορεί κάποιος να αυξήσει την ψυχική ανθεκτικότητα, αν καλλιεργήσει αυτά τα χαρακτηριστικά, τα οποία είναι:

- η θετική αυτο-εικόνα του (να γνωρίζει τα θετικά στοιχεία του),

- ο αυτοέλεγχος (η ικανότητα να ελέγχει τα συναισθήματά του),

- η ύπαρξη νοήματος και σκοπού στη ζωή του (τι είναι αυτό που γεμίζει και νοηματοδοτεί την ύπαρξή του),

- η συναισθηματική επάρκεια (η ικανότητα να αντιλαμβάνεται τα συναισθήματά του, ώστε να έχει επίγνωση όταν είναι στρεσαρισμένος - η δυνατότητα να εκφράζει αποτελεσματικά τα συναισθήματά του),

- η βίωση θετικών συναισθημάτων (μπορούν να αντισταθμίσουν τον πόνο και την οδύνη),

- η αισιοδοξία του (συμβάλλει σε μια θετική νοηματοδότηση της τραυματικής εμπειρίας),

- το χιούμορ του,

- η ύπαρξη υποστηρικτικού οικογενειακού περιβάλλοντος (προστατευτικός παράγοντας),

- η επικοινωνία του με ανθρώπους,

- το υποστηρικτικό φιλικό και κοινωνικό περιβάλλον του (προστατευτικός παράγοντας),

- η διάθεσή του για ευελιξία,

- η ικανότητά του για επίλυση προβλημάτων (δυνατότητα να βρίσκει κανείς εναλλακτικές λύσεις σε ένα πρόβλημα),

- η διάθεσή του να είναι ανοιχτός στις αλλαγές (διάθεση για ανανέωση, για βελτίωση) και

- δεκτικός στην ψυχοθεραπεία (στα πλαίσια της αυτογνωσίας και της ενίσχυσης των δυνάμεων και των ικανοτήτων του).

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι καταφέρνουν να αντέξουν την τραυματική εμπειρία και να τη δουν με ένα λειτουργικό τρόπο, που τους βοηθά να προσαρμοστούν, να αποδεχτούν τη νέα κατάσταση και να εξελιχθούν μέσα από αυτή.

Το ερώτημα λοιπόν είναι:

«Θα μπορούσαμε να δούμε τις αντιξοότητες σαν μια πρόκληση και δοκιμασία; Και τι θα μπορούσαμε να μάθουμε μέσα από αυτές;».

 

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr στο Google News