Θα ήταν περιττό να τονίσει κάποιος την οργανική θέση του γάμου και της απορρέουσας, από αυτόν, οικογένειας, μέσα στο σώμα της κοινωνίας και του πολιτισμού, και ειδικότερα, να τονίσει ότι οι ανωτέρω δύο θεσμοί αποτελούν το θεμέλιο μιας κοινωνίας και του πολιτισμού της. Και είναι περιττό, γιατί είναι αυτονόητο. Δεν έχουμε άλλωστε παρά να φανταστούμε μια κοινωνία και ένα πολιτισμό να ξεριζώνουν από το σώμα τους τις αξίες του γάμου και της οικογένειας, για να καταλάβουμε ότι αυτό θα ισοδυναμούσε με αυτοκτονία.
Τα τελευταία χρόνια αυτοί οι θεσμοί βάλλονται. Βάλλονται εν ονόματι δήθεν του πολιτισμού και της προόδου.
Αυτοί που βάλλουν εναντίον τους θεωρούν ότι οι θεσμοί αυτοί είναι παρωχημένοι και αντιμάχονται την πρόοδο. Προοδευτικός είναι εκείνος που αποδέχεται ότι ανυψώνει τον άνθρωπο ως αξία. Οι θεσμοί του γάμου και της οικογένειας καταξιώνουν τον άνθρωπο ως αξία.
Η σύζευξη μεταξύ άνδρα και γυναίκας, δηλαδή διαφορετικού φύλου, αποτελεί την αναγκαία προϋπόθεση για την τέλεση έγκυρου γάμου. Αυτόν τον γάμο ευλόγησε ο Ιησούς Χριστός στην Κανά της Γαλιλαίας. Σε αυτόν τον γάμο αναφέρεται ο Απόστολος των εθνών Παύλος στην “προς Εφεσίους επιστολή” του. Αυτός ο γάμος κράτησε επί αιώνες σε όλες τις πολιτισμένες κοινωνίες προ και μετά τη γέννηση του Χριστού μας.
Σε αυτόν τον γάμο αναφέρεται και ο μέγιστος των φιλοσόφων Αριστοτέλης, όταν λέει ότι ο γάμος είναι «συνοδός ανδρός και γυναίκας επί τέκνων γενέσει και βίου κοινωνία».
Σε αυτόν τον γάμο γίνεται αναφορά σε όλα τα λεξικά και εγκυκλοπαίδειες και σε αυτόν τον γάμο το Σύνταγμά μας θέτει υπό την προστασία του κράτους, αλλά και ρυθμίζει ο Αστικός μας Κώδικας.
Η διαφορετικότητα του φύλου αποτελεί βασική προϋπόθεση τελέσεως γάμου, και προκύπτει με σαφήνεια τόσο και από το άρθρο 12 της ευρωπαϊκής συμβάσεως δικαιωμάτων του ανθρώπου, όσο και από το άρθρο 23 παρ. 2 του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα του ΟΗΕ, που κυρώθηκε από τη Βουλή το 1997.
Γάμος μεταξύ προσώπων του ίδιου φύλου είναι κατά την ελληνική έννομη τάξη, τη νομολογία και την επιστήμη ανυπόστατος.
Στην ελληνική κοινωνία ο γάμος και η οικογένεια έχουν ιδιαίτερη σημασία. Χάρη στην οικογένεια διασώθηκε το υπόδουλο στους Οθωμανούς γένος μας.
Η οικογένεια ανέθρεψε τις γενιές των σκλαβωμένων Ελλήνων με το εθνικό γάλα της πίστεως στην Ορθοδοξία, στις παραδόσεις του γένους, στην ιστορία του και στη γλώσσα του. Ο ρόλος των θεσμών αυτών (οικογένειας-γάμου) μέσα στην κοινωνία στέκει σήμερα εμπόδιο στα ισοπεδωτικά σχέδια των οργάνων της παγκοσμιοποίησης και του διεθνισμού.
Παρ’ όλες τις σφοδρές επιθέσεις σήμερα που δέχονται, οι θεσμοί αυτοί αντέχουν και εξακολουθούν να παίζουν σωστά τον ρόλο τους ως θεμέλιο συντήρησης και προαγωγής του έθνους μας. Η οικογένεια είναι η μήτρα της ελληνικής φυλής. Η οικογένεια είναι το λίκνο της ανθρωπότητας. Ο γάμος και η οικογένεια δεν είναι αυτοπεριορισμός και θυσία... αλλά οδηγός αυτογνωσίας και ελευθερίας.
* Ο Μιχάλης Γαυγιωτάκης είναι βουλευτής Ηρακλείου με το κόμμα των “Σπαρτιατών”.
