Το ανεκπλήρωτο αίτημα της υποχρεωτικής παράστασης των δικηγόρων στα συμβόλαια, δεν εξαρτάται καν από τον Υπουργό Δικαιοσύνης, απλά αποτελεί το τυρί στη φάκα, το οποίο αποδυναμώνει, αν δεν συκοφαντεί, τα μείζονα θεσμικά αιτήματα μας , τα οποία αποτελούν τον σημαντικότερο λόγο παράτασης της πολυήμερης αποχής μας.
Προσωπικά πιστεύω ότι, τα αιτήματα που δεν συνδέονται άμεσα με τις αυταρχικές, δογματικές και δρακόντειες αλλαγές του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, οι οποίες αποδυναμώνουν το δικαίωμα των πολιτών σε δίκαιη δίκη, πρέπει να ατονήσουν, στη φάση αυτή, ώστε να φωτισθεί και να αναδειχθεί η επικινδυνότητα των επιχειρούμενων αλλαγών για τους πολίτες, τους λειτουργούς της δικαιοσύνης και την ποιότητα της δημοκρατίας μας εν τέλει, ανεξάρτητα από τις προθέσεις του ή των εμπνευστών τους.
Οι αλλαγές αυτές, όπως επιτηδευμένα σερβίρονται, επιδιώκουν να αντιμετωπίσουν την «μικρομεσαία εγκληματικότητα», στην οποία περιλαμβάνονται όλα τα πλημμελήματα, τα οποία θα εκδικάζονται από ένα δικαστή, ανεξάρτητα από τη βαρύτητα, το βαθμό της υπαιτιότητας (άμεσο, ενδεχόμενο δόλο ή αμέλεια), τις δυσχέρειες αξιολόγησης τους ή τις συνέπειες που μπορούν να επιφέρουν, στον αθώο κατηγορούμενο σε περίπτωση εσφαλμένης δικαστικής κρίσης, η οποία περιορίζεται σημαντικά όταν οι συνθέσεις είναι τριμελείς.
Στα εγκλήματα αυτά περιλαμβάνονται μεταξύ των άλλων τα χρέη στο δημόσιο και στα ασφαλιστικά ταμεία , που εκ των πραγμάτων λόγω της παρατεταμένης οικονομικής κρίσης, αφορούν όλες τις οικογένειες, αν όχι όλους τους ενήλικους πολίτες, που ασκούν επαγγελματική δραστηριότητα, ως ελεύθεροι επαγγελματίες, οι οποίοι κινδυνεύουν να βρεθούν στις φυλακές μέχρι έξι μήνες αν η ποινή τους υπερβαίνει τα δύο και μέχρι τρία έτη, να εκτίσουν το σύνολο της ποινής αν υπερβαίνει τα τρία έως πέντε έτη, χωρίς δικαίωμα αναστολής εκτελέσεως της ποινής, στην καλύτερη περίπτωση να εκτίσουν την ποινή φυλακίσεως μέχρι δύο έτη με εναλλακτικούς τρόπους, δηλαδή, την μετατροπή της ποινής σε χρήμα η οποία επανέρχεται θριαμβευτικά η με την παροχή κοινωφελούς εργασίας, η οποία ισχύει ως δυνατότητα και δικαίωμα των κατηγορουμένων.
Το έγκλημα αυτό το οποίο αφορά κυρίως τους πλέον ευάλωτους συμπολίτες μας, εξομοιώνεται με μοναδικό κριτήριο το ύψος της ποινής με τα πλημμελήματα, της εκδικητικής πορνογραφίας, της γενετήσιας πράξης με ανταλλάγματα εις βάρος ανηλίκου ηλικίας άνω των 15 ετών, της προσβολής της γενετήσιας αξιοπρέπειας, της παράνομης κατακράτησης, της εγκατάλειψης εγκυμονούσης, την πλαστογραφίας, της απάτης, της κλοπής , της συκοφαντικής δυσφήμησης της απιστίας, της διασποράς ψευδών ειδήσεων, της κατάχρησης εξουσίας , της νόθευσης δικαστικού εγγράφου, της παραβίασης δικαστικού απορρήτου, της τοκογλυφίας σε βαθμό πλημμελήματος κλπ.
Εντελώς ενδεικτικά οφείλω να επισημάνω ότι: α. Η αισχροκέρδεια η οποία αποτελεί το μεγαλύτερο, μαζικά τελούμενο έγκλημα των πολυεθνικών και των ολιγοπωλίων της ανεξέλεγκτης και ασύδοτης αγοράς εις βάρος όλων των καταναλωτών, δεν διώκεται ποινικά αλλά μόνον διοικητικά.
Η κακουργηματική τοκογλυφία των τραπεζών και των εισπρακτικών εταιρειών οι οποίες διαχειρίζονται όχι μόνο τα κόκκινα αλλά και τα ρυθμισμένα και με δυσκολία εξυπηρετούμενα δάνεια, είναι πλήρως νομιμοποιημένη , αναγνωρισμένη και ευλογημένη από τους «θεσμούς», το νομοθετικό σώμα και τη δικαιοσύνη η οποία απλά εφαρμόζει τον νόμο, την ίδια ώρα που οι αδύναμοι οφειλέτες του δημοσίου και των ταμείων, θα εκτίουν τις ποινές τους στα ανύπαρκτα σωφρονιστικά καταστήματα, παρέα με τους πλέον επικίνδυνους εγχώριους ή αλλοδαπούς εγκληματίες.
Δηλαδή, ενώ η προτεινόμενη μεταρρύθμιση δεν ακουμπά το οργανωμένο έγκλημα, το οποίο, εξελίσσεται, εκσυγχρονίζεται και αναπτύσσεται παντού. Ακόμη και εντός των καταστημάτων κράτησης, ο επικοινωνιακός ανασχηματισμός, με την ανακύκλωση των πρόθυμων και διαθέσιμων έγινε για να «εμπεδωθεί» η ασφάλεια των πολιτών, σε συνδυασμό με την ατελέσφορη νομοθεσία του «Δράκοντα», η οποία απευθύνεται πρωτίστως στο ακροατήριο των ευρωεκλογών, βάζοντας σε κίνδυνο θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών.
β. Η κακόβουλη παραβίαση της διατροφής, ακόμη και αν με την παραβίαση της εκτίθενται σε κίνδυνο η υγεία και η ζωή ανήλικων παιδιών, τιμωρείται ανέκαθεν με ποινή φυλακίσεως μέχρι ενός έτους , για την επιβολή της οποίας απαιτείται μέχρι σήμερα έγκληση. Ο Υπουργός της Δικαιοσύνης έχει ήδη ανακοινώσει, όχι την αύξηση της προβλεπόμενης ποινής, όπως θα ανέμενε κάθε εχέφρων γονέας και πολίτης αλλά μόνον την αυτεπάγγελτη δίωξη των κακόβουλων δραστών, χωρίς να συνεκτιμήσει ότι η παραβίαση των δικαιωμάτων διατροφής και περιποίησης των συμπαθών ζώων συντροφιάς, διώκεται ήδη αυτεπάγγελτα και επισύρει μεγαλύτερες ποινές, ακόμη και αν τελεσθούν με παράλειψη, χωρίς να απαιτείται κακόβουλη συμπεριφορά του δράστη, όπως στην περίπτωση των πεινασμένων παιδιών.
γ. Η αυτεπάγγελτη πλέον δίωξη της απιστίας των τραπεζικών στελεχών, η οποία προτάσσεται προδήλως για επικοινωνιακούς λόγους στα κείμενα του Υπουργείου Δικαιοσύνης, εκτός του ότι δεν ωφελεί τους ευάλωτους δανειολήπτες, αλλά τις εισπρακτικές εταιρείες οι οποίες επικαλούνται ήδη τον κίνδυνο δίωξης των στελεχών τους, για να αποφύγουν το κούρεμα δανείων που αγόρασαν με την «οκά» για τα οποία είχαν καταβληθεί ήδη υπέρογκα ποσά, λόγω της αύξησης των επιτοκίων και των αυθαίρετων χρεώσεων δαπανών, ιδίως αν υπάρχουν εμπράγματες διασφαλίσεις η φερέγγυοι εγγυητές, χωρίς να προβλέπονται ταυτόχρονα διαδικασίες ασφαλούς πληροφόρησης και άμυνας των ευάλωτων δανειοληπτών.
Η αποσπασματική, πρόχειρη, ευκαιριακή, δογματική τροποποίηση των Κωδίκων δεν αποτελεί επιστημονικά δόκιμη και συνταγματικά συμβατή διαδικασία, απλά υπηρετεί την επείγουσα ανάγκη βελτίωσης των ποιοτικών δεικτών των δημοσκοπήσεων, και του ο χρόνου έκδοσης των αποφάσεων, ποινικών και πολιτικών, χωρίς όμως να ενδιαφέρει η ποιότητα και η πληρότητα των εκδιδομένων αποφάσεων.
Γνωρίζω την εντιμότητα, την αποφασιστικότητα και την επιστημονική επάρκεια του Υπουργού Δικαιοσύνης κ. Φλωρίδη λόγω της σύντομης συνεργασίας μας στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση , έτσι, όντας βέβαιος ότι δεν συμβιβάζεται με την αποτυχία, και συνεκτιμώντας τη θεμιτή φιλοδοξία να συνδέσει την παρουσία του στην ηγεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης, με μία αξιόπιστη μεταρρύθμιση, θα του πρότεινα εντελώς καλόπιστα να αναθεωρήσει τις προτάσεις του και να μελετήσει σοβαρά την απλοποίηση, όλων των διαδικασιών απονομής δικαιοσύνης και να απελευθερώσει επί τέλους τον ουσιαστικό δικαστή , ο οποίος γνωρίζει το νόμο, να αναζητά αυτεπάγγελτα την αλήθεια, με προσήλωση στο ουσιαστικό δίκαιο αλλά και απόλυτο σεβασμό στις ομογενοποιημένες, εύληπτες, λειτουργικές διαδικασίες και στα θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών.
*Δικηγόρος Ηρακλείου
