Τα προβλήματα που συσσωρεύονται, ακόμη και με τις πυρκαγιές, είναι πολλά. Θα γίνουν περισσότερα αν οι μεταρρυθμίσεις και η ανάκαμψη καθυστερήσουν.
Πώς συνδέονται αυτά; Η ανάκαμψη δηλαδή “σφιχταγκαλιασμένη” με τις μεταρρυθμίσεις. Δεν το κάνουμε εμείς. Μας έχει προλάβει η ίδια η κυβέρνηση.
Του Γιώργου Κράλογλου
Πώς το πέτυχε; Δίδοντας στην Ε.Ε. εικόνα του πακέτου των μεταρρυθμίσεων που υποτίθεται ότι έχει τοποθετήσει σε ένα μόνιμο χρονοδιάγραμμα.
Με τον τρόπο αυτό εξασφαλίζει ταχύτερη ροή στις δόσεις των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης και διευκολύνει την άντληση πόρων για το ΕΣΠΑ. Που όλα μαζί μας κάνουν τα 70 δισ. ευρώ, τα οποία και επίσης έταξε η κυβέρνηση το 2020.
Ως εδώ όλα καλά. Άλλωστε, μέχρι τώρα έχουμε στον κορβανά 11 δισ. ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης και ετοιμαζόμαστε για ακόμη 1,72 δισ., όπως μας πληροφορεί και το ρεπορτάζ του capital.gr.
Να μην ξεχνάμε όμως ότι για το 2023 φιλοδοξούμε να μεταφέρουμε στα Ταμεία μας, από τους πόρους της Ε.Ε., άλλα περίπου 5 δισ. ευρώ με τις ίδιες τακτικές και πολιτικές που κρατήσαμε ως τώρα. Σύνδεσης δηλαδή των πόρων για την ανάκαμψη με τις μεταρρυθμίσεις. Και ας είναι ακόμη σε σκέψεις και στα χαρτιά... Θα τα καταφέρουμε;
Να λοιπόν και ο λόγος αναφοράς του σημερινού σημειώματος της στήλης στη σημασία που έχουν τα 70 δισ. της Ε.Ε. (ΕΣΠΑ και Ταμείο Ανάκαμψης) για να λυθούν προβλήματα που εμποδίζουν την ανάκαμψη.
Μεταρρυθμίσεις δε βλέπουμε. Χρονοδιάγραμμα για μεταβολές σε ό,τι λέμε συμμετοχή του κράτους στην οικονομική ανάπτυξη, αλλά και την αναγκαία άμεση ανάκαμψη, επίσης δε βλέπουμε.
Τι βλέπουμε;
Ότι τεράστια κενά και ανεπίτρεπτες ελλείψεις στη δομή και λειτουργία τους κράτους αρχίζουν να συνδέονται και με τα 70 δισ. του Ταμείου Ανάκαμψης και του τελευταίου ΕΣΠΑ του 2021-2027.
Το εξωφρενικών διαστάσεων πρόβλημα, 10ετιών στο Ελλαδιστάν, της επικινδυνότητας στη διανομή ηλεκτρικού ρεύματος με τις εναέριες γραμμές και καλωδιώσεις θα συνδεθεί και με το Ταμείο Ανάκαμψης. Το ίδιο θα γίνει και με τα επίσης απαράδεκτα δίκτυα των σιδηροδρόμων μας σε εξαιρετικά ενδιαφέρουσες περιοχές σε ολόκληρη την περιφέρεια της χώρας.
Από εκεί και πέρα, περιβαλλοντικά προβλήματα συνδεδεμένα και με την ύδρευση είναι ενταγμένα σε σχέδια που καταλήγουν στους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης.
Τι μας φοβίζει;
Ότι οι πρωτοβουλίες του κράτους ακόμη και για τον εκσυγχρονισμό της δικής του θλιβερής δομής σε ότι ελέγχει (ενέργεια, μεταφορές, υποδομές) θα είναι σε βάρος και της ταχύτητας που επιβάλλεται για την ανάκαμψη της οικονομίας προς την οποία κατευθύνονται οι πόροι και του Ταμείου και των ΕΣΠΑ. Πόροι για επενδύσεις, ιδίως για εκείνες που διασφαλίζουν βιώσιμες θέσεις εργασίας.
Και ότι αυτό το ανακάτεμα θα προκαλέσει (για μια φορά ακόμη) συνέπειες σε βάρος της οικονομίας.
Τα προηγούμενα 160 δισ. ευρώ από την Ε.Ε. για περιφερειακή και άλλη ανάπτυξη, που πήγαν και σε Δήμους και Κοινότητες για τοπικές επιστρώσεις δρόμων, λίγο πριν τις δημοτικές εκλογές... βεβαίως και μας τρομάζουν και ενόψει των ίδιων εκλογών, του προσεχούς Οκτωβρίου...
Και πού καταλήγουμε;
Να συνεχίσει μεν η κυβέρνηση να συνδέει τους πόρους και του Ταμείου Ανάκαμψης (ας σημειωθεί ότι είναι και οι τελευταίοι που περιμένουμε από την Ε.Ε.) με τις μεταρρυθμίσεις όσο και με το πολυδιαφημισμένο “Ελλάδα 2.0”, αλλά να γίνουν πράξη αυτά που έχει ήδη υποσχεθεί στα επιτελικά όργανα της Ε.Ε.
Να κάνει μεταρρυθμίσεις και να αποδείξει ότι θα τις εφαρμόσει. Αν δε γίνουν όμως εδώ και τώρα, να μη θεωρεί άδικες τις σημερινές (έντονες) επιφυλάξεις της αγοράς ότι πάλι κάτι δεν πάει καλά με τους πόρους της Ε.Ε.
