Εκτύπωση

Η αποκάλυψη της ιδεολογίας του Φωτός


ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΛΛΕΡΓΗ (*)

Η γλώσσα, ως γνωστό, είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο που εξελίσσεται διαρκώς. Όμως η δομή και ο γλωσσικός της πλούτος οφείλονται κυρίως στο αλφάβητό της, που αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο για τη δημιουργική εξέλιξή της, με καθοριστικό παράγοντα τον ίδιο τον άνθρωπο και το φυσικό του περιβάλλον. Ο γεωγραφικός χώρος της Ελλάδας και το εύκρατο μεσογειακό κλίμα της πληροί όλες τις ανωτέρω προϋποθέσεις, δίνοντας σημαντικό προβάδισμα στη γλωσσική μας εξέλιξη. Οι Έλληνες, ως γηγενής λαός εδώ και με αρκετές χιλιετίες ύπαρξης, ήδη από τα προϊστορικά χρόνια δέχτηκαν τις επιδράσεις εκείνες της γενέτειρας γης τους, που μετέτρεψαν από πολύ νωρίς σε σχέση με άλλους λαούς τον έναρθρο λόγο τους σε γραπτά σύμβολα (άλφα-βήτα). Έτσι τα γράμματα έγιναν συλλαβές, οι συλλαβές λέξεις, οι λέξεις προτάσεις, παράγραφοι, ρητά, κείμενα καταγραφής ιστορικών γεγονότων, ποίηση, θεατρικά έργα, φιλοσοφικές ιδέες και θεωρίες με επιστημονική σκέψη.
Πόσοι από εμάς γνωρίζουμε την αληθινή καταγωγή και την αποκρυπτογράφηση του ελληνικού αλφάβητου;
Αρκετοί ίσως βιαστούν να απαντήσουν ότι το ελληνικό αλφάβητο άρει την καταγωγή του από το φοινικικό... (Αναφορά του Ηροδότου).
Σύμφωνα λοιπόν με τον Ηρόδοτο, αναφέρεται από τον ίδιο σαν εικασία ότι είναι αυτοί (οι Φοίνικες) που ήρθαν με τον Κάδμο στην Ευρώπη και έφεραν το αλφάβητό τους στους Έλληνες. «Οι δε Φοίνικες ούτοι, οι συν Κάδμω απικόμενοι των ήσαν οι Γεφυραίοι, εισήγαγον διδασκαλίαν ες τους Έλληνες και δη τα γράμματα, ουκ εόντα πριν Έλλησι ως εμοί δοκέει (καθώς εγώ νομίζω) πρώτα μεν τοισί και άπαντες, χρέωνται Φοίνικες» (Ηρόδοτος Τερψιχόρη 57-59).
Είναι όμως αυτή η πραγματικότητα ή κάτι τελείως διαφορετικό απ’ αυτό που νομίζει ο Ηρόδοτος;
Στην περιοχή της Φαιστού στη Μεσαρά η αρχαιολογική σκαπάνη ανακάλυψε το "δίσκο της Φαιστού" (Γραμμική γραφή, 17ος αιώνας π.Χ.). Στις Γραμμικές Α’ και Β' διακρίνονται σχήματα πανομοιότυπα προς τα 17 από τα 24 γράμματα του ελληνικού αλφάβητου. Η αποκρυπτογράφηση της Γραμμικής Β' από τον Άγγλο Μ. Ventris (1952) απέδειξε ότι την εποχή εκείνη στο παλάτι της Κνωσού μιλούσαν την ίδια (ελληνική) γλώσσα που μιλούσαν και οι Αχαιοί στην ηπειρωτική Ελλάδα. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τη Γραμμική Α' που είναι η εξέλιξη των κρητικών "ιερογλυφικών". Τα ελληνικά "ιερογλυφικά" δημιουργούνται στην Κρήτη από τους Έλληνες του νησιού, Πρωτοέλληνες ή Πελασγούς. Φαίνεται δε από τις γραφές αυτές ότι μόνο οι Έλληνες δημιούργησαν πολιτισμό την προϊστορική περίοδο της Ελλάδας στο νησί της Κρήτης (μινωικός πολιτισμός). Οι Φοίνικες και η γραφή τους σύμφωνα με τις ιστορικές μαρτυρίες παρουσιάζονται ως πολιτισμός το 13ο π.Χ. αιώνα.
Πώς λοιπόν το 17ο π.Χ. αιώνα υπήρχαν ελληνικά γράμματα, αφού οι Έλληνες, κατά τα λεγόμενα, "δανείστηκαν" και χρησιμοποίησαν το φοινικικό αλφάβητο; Μήπως οι νεότεροι σε πολιτισμό Φοίνικες διδάχτηκαν από τους αρχαιότερους Πελασγούς-Έλληνες (μινωική Κρήτη) το αλφάβητο και στοιχεία του πολιτισμού τους;
Η άποψη εκείνη ότι οι Έλληνες έλαβαν το αλφάβητο από τους Φοίνικες είναι μια ιστορική ανακρίβεια που δυστυχώς πολλοί Έλληνες την έχουν αποδεχτεί και που διπλά δυστυχώς διδάσκεται στα ελληνικά σχολεία! Η φοινικική γραφή και όχι το αλφάβητο ήταν ένα φτωχό συλλαβάριο χωρίς φωνήεντα. Οι Έλληνες πρώτοι δημιούργησαν το αλφάβητο διότι επινόησαν φωνήεντα που συμπλήρωναν φωνητικά τα σύμφωνα. Για παράδειγμα, γράφοντας το γράμμα "Μ" (οι Φοίνικες) δεν προσδιόριζαν αν πρόκειται για ΜΑ ή ΜΙ ή ΜΟ ή ΜΕ, σε αντίθεση με τους Έλληνες που έκαναν την χρήση των φωνήεντων για να προσδιορίζουν ηχητικά τα σύμφωνα: Μπορούμε να πούμε με σιγουριά πλέον ότι συνέβη το εντελώς αντίθετο!
«Οι Φοίνικες παρέλαβαν τη γραφή από τους Κρήτες αποίκους κατά το 13ο αιώνα π.Χ., όταν αποίκησαν στις ακτές της Παλαιστίνης, ως Φιλισταίοι» (Άρθουρ Έβανς 1851-1941, Άγγλος αρχαιολόγος- δημοσιογράφος). «Οι Φοίνικες έλαβαν το αλφάβητο από τους Έλληνες και μάλιστα από τους Πρωτοέλληνες της Κρήτης» (Ρενέ Ντισό, Γάλλος αρχαιολόγος). Από την εξέλιξη της Γραμμικής Β’ προέκυψε το ελληνικό αλφάβητο διότι αρκετά σύμβολα της Γραμμικής Β’ έχουν μεγάλη ομοιότητα με τα γράμματα του ελληνικού αλφάβητου. Όσοι το αμφισβητούν, δεν έχουν παρά να το ερευνήσουν!
Προσωπικά, αλλά και κάθε σοβαρός Έλληνας ή ξένος μελετητής των γραμμάτων της ελληνικής γλώσσας, είμαστε σίγουροι ότι η ελληνικότητα του αλφάβητου μας είναι γηγενής και σε καμιά περίπτωση δεν το πήραμε από τους Φοίνικες ή, όπως ισχυρίζονται μερικοί "γλωσσολόγοι-ιστορικοί", από τους Εβραίους! Μια ακόμη απόδειξη ότι το ελληνικό αλφάβητο δεν είναι αντιγραφή του φοινικικού βρίσκεται στη γλωσσική έρευνα του Σωκράτη Μανουσαρίδη με τίτλο "Η αληθινή σημασία του ελληνικού αλφάβητου".
«Η διαδοχή των γραμμάτων στην πλήρη εκφώνησή τους δεν είναι καθόλου τυχαία, αλλά πίσω από αυτήν υπολανθάνει μία πλήρης γραμματική, συντακτική και νοηματική συνέχεια ανωτέρας αντιλήψεως.
Σύμφωνα με αυτήν τη γνωστή μας εκφώνηση, τα ελληνικά γράμματα (αφού προσθέσουμε και το εξαφανισμένο σήμερα έκτο γράμμα: στίγμα ή δίγαμα F) ακούγονται και γράφονται ως εξής: ΑΛΦΑ - ΒΗΤΑ - ΓΑΜΑ - ΔΕΛΤΑ - ΕΨΙΛΟΝ ΣΤΙΓΜΑ - ΖΗΤΑ - ΗΤΑ - ΘΗΤΑ - ΙΩΤΑ - ΚΑΠΠΑ ΛΑΜΒΔΑ - ΜΙ - ΝΙ - ΞΙ - ΟΜΙΚΡΟΝ - ΠΙ - ΡΟ - ΣΙΓΜΑ -ΤΑΥ - ΥΨΙΛΟΝ - ΦΙ - ΧΙ - ΨΙ - ΩΜΕΓΑ. Αποκωδικοποιώντας τη γνωστή αυτή διάταξη, που έγινε σύμφωνα με τις αρχές της ερμητικής φιλοσοφίας, έχουμε τα ακόλουθα:
ΑΛΦΑ, ΒΗΤΑΓΑ, (Α)ΜΑΔΕ
(Ε)ΛΤΑ ΕΨΙΛΩΝ, ΣΤ(Η)
ΙΓΜΑ, ΖΗΤΑ, ΗΤΑ, ΘΗΤΑ
ΙΩΤΑΚΑΠΑΛΑΜΔΑ, ΜΗ
ΝΥΞΗ, Ο ΜΙΚΡΟΝ, ΠΥΡΟΣ
ΙΓΜΑ ΤΑΦΗ(Ε)ΨΙΛΩΝ
ΦΥΨΥΧΗ Ο ΜΕΓΑ.
Στη συνέχεια, αφού προσθέσουμε τα εννοούμενα συνδετικά και ρήματα που παραλείπονται, έχουμε την ανάδυση μιας θαυμάσιας κοσμογονικής προσευχής-επίκληση προς την πηγή του Φωτός.
ΑΛΦΑ, ΒΗΤΑΓΑ!
ΑΜΑ ΔΕ ΕΛ ΤΑ ΕΨΙΛΩΝ
ΣΤΗ ΙΓΜΑ ΚΑΤΑ ΠΑΛΛΑΝ ΔΑ
(ΙΝΑ) ΜΗ ΝΥΞΗ, Ο ΜΙΚΡΟΝ(ΕΣΤΙ),
ΠΥΡΟΣ (ΔΕ)
ΙΓΜΑ ΤΑΦΗ ΕΨΙΛΩΝ, ΦΥ (ΟΙ)
ΨΥΧΗ
Ο ΜΕΓΑ (ΕΣΤΙ).
Ελεύθερη μετάφραση:
ΑΛ, ΕΣΥ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΦΩΣ,
ΕΛΑ ΣΤΗ ΓΗ! ΚΑΙ ΕΣΥ ΕΛ (ΗΛΙΕ) ΡΙΞΕ ΤΙΣ
ΑΚΤΙΝΕΣ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΙΛΥ ΠΟΥ ΨΗΝΕΤΑΙ (που βρίσκεται σε κατάσταση αναβρασμού)
ΑΣ ΓΙΝΕΙ ΕΝΑ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΑ (μια ξηρά γαλήνης)
ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΕΓΩ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ,
ΝΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΝ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΠΑΛΛΟΜΕΝΗ ΓΗ.
ΑΣ ΜΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΕΙ Η ΝΥΚΤΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΙΚΡΟΝ
ΚΑΙ ΚΙΝΔΥΝΕΨΕΙ ΝΑ ΤΑΦΕΙ (να σβήσει, να χαθεί)
ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΑ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ (η ξηρά της γνώσης)
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΒΡΑΖΟΥΣΑ ΙΛΥ (μέσα σε μια χαώδη κατάσταση).
ΚΑΙ ΑΣ ΑΝΑΠΤΥΧΘΕΙ Η ΨΥΧΗ,
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟ,
ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ ΟΛΩΝ!
Σημείωση: ΑΛ= ο Θεός του Φωτός.
Η ΝΥΞ=το σκοτάδι, οι δυνάμεις του κακού.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ: Το ελληνικό αλφάβητο είναι το θεμελιώδες κύτταρο της ελληνικής παιδείας και η βάση πάνω στην οποία στηρίζεται η ιδεολογία του Φωτός (Ελληνισμός).

(*) Ο Γιώργος Καλλέργης είναι εκπαιδευτικός.

  Εκτύπωση