iphone app
android app
iphone app android app
Κυριακή 24 Σεπτεμβρίου 2017

ΑΡΘΡΟ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΝΕΑΣ ΚΡΗΤΗΣ


«Εάν η κοινωνία ιδεολογικοποιήσει την αντίδραση, τότε αυτό θα μετατραπεί σε μίσος». Σε μια πρόταση ο φιλόσοφος Στέλιος Ράμφος συμπυκνώνει μία μεγάλη αλήθεια, αλλά και τον κίνδυνο που πλέον είναι ορατός αλλά και διάχυτος αυτές τις ζοφερές ημέρες που ζούμε.
Αυτό το μη αναμενόμενο από πολλούς φαινόμενο το βλέπει κανείς παντού, το βλέπει στις αντιπαραθέσεις των πολιτικών, το βλέπει στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, το βλέπει στις θέσεις όλων των ήδη βολεμένων που χάνουν τα προνόμιά τους, το βλέπει στις αντιδράσεις των καθηγητών και λοιπών πνευματικών ανθρώπων, το βλέπει τελικά κανείς στις αντιδράσεις της κοινωνίας, όπου μαζικά διαχέεται. Το βλέπουν δυστυχώς και αυτοί οι οποίοι όφειλαν να γνωρίζουν και δεν κάνουν τίποτε να το αποτρέψουν. Τουναντίον, ρίχνουν λάδι στη φωτιά είτε ηθελημένα είτε ακούσια.
Κανείς απ’ αυτούς δεν μπορεί να συμφωνήσει με κανένα και πουθενά. Όλοι υπεραμύνονται των θέσεων που έχουν ή είχαν διατυπώσει από παλιά και δεν έχουν καταλάβει ότι τα δεδομένα αλλάζουν κάθε στιγμή. Δεν έχουν καταλάβει ότι η ενότητα της κοινωνίας μας κινδυνεύει.
Το ποιος φταίει θα το βρούμε σε ώρες ηρεμίας. Τώρα χρειάζεται συναίνεση, καλόπιστη και ειλικρινής συνεργασία και κινήσεις τέτοιες που και να βγάλουν τη χώρα μας από το αδιέξοδο αλλά και να προστατέψουν τους πολίτες από τη μισαλλοδοξία και το μίσος που φαίνεται, κατά το φιλόσοφο, ότι έρχεται.
Κάποιοι επιτέλους πρέπει να πάρουν στα χέρια τους αυτή τη μεγάλη υπόθεση, μέσα πάντα από δημοκρατικές διεργασίες. Πολιτικοί, πνευματικοί άνθρωποι, άνθρωποι με πειθώ, αναγνωρισμένες προσωπικότητες κ.λπ. ας σταθμίσουν την κρισιμότητα της εποχής και ας βάλουν νερό στο κρασί τους.
Εάν δεν το κάνουν πολύ γρήγορα, θα κληθούν να δώσουν εξηγήσεις για την έκρυθμη κατάσταση που διαμορφώνεται στη χώρα και το λαό της.
Είναι πολύ πιθανό και τότε ακόμη να το παίζουν πάλι τιμητές, να υπεραμύνονται των θέσεών τους ότι, τάχα μου, το προέβλεπαν, και άλλα τέτοια. Πάλι στόχος τους θα είναι οι μονόπλευρες απόψεις και θέσεις των, πάλι η άρνηση οποιασδήποτε συνεργασίας κ.λπ.
Τότε όμως ποιος θα τους ακούει; Τώρα που κάποιοι ακόμα τους ακούν, ας κάνουν κάτι για να αποσοβήσουν τη λαίλαπα που έρχεται εξαιτίας της έλλειψης ηθικού, συνοχής, ελπίδας, αισιοδοξίας, προοπτικής και δυναμικής της κοινωνίας μας.
Χάνουν κάθε ώρα, κάθε στιγμή την ιστορική ευκαιρία να συνεννοηθούν όλοι για το καλό της πατρίδας, αγνοώντας το δικό τους πρόσκαιρο συμφέρον. Τι να την κάνουν τη δικαίωση των θέσεών τους όταν δε θα υπάρχει έδαφος να τις υλοποιήσουν;
Ας συνεννοηθούν επιτέλους και ας μας δείξουν πειστικά το δρόμο, ας μας δώσουν ηθικό ή έστω ένα χαμόγελο αισιοδοξίας στην κοινωνία.
Ας βρουν μέσα από τα τόσα προβλήματα της χώρας μας ένα ίχνος φωτός στο βάθος, ας μας δώσουν μια ελπίδα, ας εστιαστούν και ας βρουν επιχειρήματα ότι όλοι μαζί μπορούμε να ορθοποδήσουμε, αλλά και τον τρόπο που θα πρέπει να προσπαθήσουμε. Βαρεθήκαμε να τους βλέπουμε να τσακώνονται και να μαλλιοτραβιούνται όλοι μέσα από παράθυρα. Πολιτικοί, ειδικοί, οικονομολόγοι, καθηγητές, συνδικαλιστές, κ.λπ.
Ας αλλάξουν οι ίδιοι με πειστικές εμφανίσεις, με τον αισιόδοξο λόγο τους, όπου υπάρχει, τη μέχρι τώρα κακή νοοτροπία τους ή την κακή τακτική των μέσων μαζικής ενημέρωσης που ψάχνουν το φόβο, δυστυχώς το φόβο, για να κερδίσουν προσωρινά την επιδιωκόμενη ακροαματικότητα ή τηλεθέαση. Δύο χιλιάδες ραδιόφωνα και εκατό τηλεοράσεις στην Ελλάδα καθημερινά αναπαράγουν την άθλια και δραματική εικόνα που μεταδίδουν κάθε ημέρα και από πολύ πρωί, δύο τρία κεντρικά κανάλια. Δυστυχώς έτσι είναι τα πράγματα. Ακόμη και η πιο καθαρή σκέψη και πρωτοβουλία που ήταν προνόμιο της περιφέρειας ή της επαρχίας, όπως έλεγαν παλιά, έχει ταυτιστεί και αναπαράγει την κακομοιριά, την απαισιοδοξία και το φόβο του κέντρου, λες και άτυπα κατευθύνεται.
Ο λαός γνωρίζει πλέον την κρισιμότητα της κατάστασης. Την έχει εμπεδώσει πλήρως, μέσα στο πετσί του. Την πληρώνει καθημερινά. Και ψάχνεται από πού να πιαστεί, ποιον να εμπιστευτεί και ποιον να πιστέψει.
Το ότι όλες οι κυβερνήσεις αλλά και οι αντιπολιτεύσεις, αξιωματικές ή μείζονες, έκαναν ή κάνουν λάθη είναι βέβαιο. Ασφαλώς και είναι έτσι, αν κρίνουμε τα διαχρονικά αποτελέσματα, αλλά εδώ το θέμα είναι πολύ πιο σημαντικό από τη δική τους πορεία.
Έχει να κάνει με την ενότητα της χώρας μας, με τη συνοχή και το ηθικό ολόκληρης της κοινωνίας μας. Έχει να κάνει με την αισιοδοξία, το ηθικό και την προοπτική που πρέπει να εμπνεύσουν όλοι οι ταγοί αυτής της χώρας, μέσα από τις σημερινές δύσκολες καταστάσεις.
Χωρίς τα παραπάνω θεμελιώδη στοιχεία που χρειάζεται η κοινωνία μας, δεν πάμε πουθενά, ούτε μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα δεινά που έρχονται.
Καιρός είναι αντιληφθούμε όλοι ότι το παιχνίδι τελείωσε και ότι πρέπει να ξαναξεκινήσουμε, με αφετηρία το πού είμαστε σήμερα. Όχι, τι κάναμε χθες, αλλά πού είμαστε πραγματικά σήμερα. Με ρεαλισμό και υπευθυνότητα. Το ποιοι φταίνε θα το βρούμε μετά, όταν θα έχουμε την πολυτέλεια αλλά και το καθαρό μυαλό να αποδώσουμε ευθύνες.
Γιατί τώρα δυστυχώς κυριαρχεί ο θυμός, η αγανάκτηση και η αντίδραση. Σαν αυτή που λέει ο φιλόσοφος Στ. Ράμφος ότι είναι επικίνδυνη να μετατραπεί σε μίσος. Δηλαδή σε μια ανεξέλεγκτη κατάσταση που, πάση θυσία, πρέπει να αποτρέψουμε να συμβεί. Ας το καταλάβουν όλοι αυτοί οι κύριοι που έπρεπε να γνωρίζουν, και ας το μεταδώσουν με τις ενέργειες και πράξεις στο λαό μας. Αμέσως.
ΝΕΑ ΚΡΗΤΗ

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση