iphone app
android app
iphone app android app
Δευτέρα 25 Σεπτεμβρίου 2017

Μια αληθινά αμετακίνητη κόκκινη γραμμή



ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ Ν. ΒΓΟΝΤΖΑ

Τα έκτροπα της Θεσσαλονίκης ξεπέρασαν τις κόκκινες γραμμές κάθε διαμαρτυρίας, κάθε οργής, κάθε αντίστασης. Ήταν προσβολή στο θεσμό του προέδρου της Δημοκρατίας, ως του κορυφαίου ενοποιητικού θεσμού της Δημοκρατικής Ελληνικής Πολιτείας. Θεσμού πάνω από τα κόμματα και τις τρέχουσες πολιτικές αντιπαραθέσεις. Ήταν αδικαιολόγητες ύβρεις προς το ίδιο το πρόσωπο του σημερινού προέδρου της Δημοκρατίας. Πάλεψε από τα 15 του χρόνια ενάντια στο φασισμό. Ακόμα και ως αντάρτης. Προσβολή και προς τα ιερά και όσια του έθνους μας και του λαού μας. Πριν από 71 χρόνια ο λαός μας αντιστάθηκε στο αποκρουστικό πρόσωπο του φασισμού. Ενωμένος. Σαν μία γροθιά. Έστω κι αν τη θέση του πρωθυπουργού κατείχε ένας αιμοσταγής και εμπαθής δικτάτορας.
Γνωρίζουμε όλοι μας τον ένοχο πολιτικό χώρο. Εκτιμώ ότι δε θα αργήσει να έρθει η ώρα που οι αδέξιοι και "όψιμοι" επαναστάτες θα δρέψουν τους καρπούς ανευθυνότητας και αφροσύνης τους. Όπως ακριβώς συνέβη και το Δεκέμβριο του 2008.
Δε βρίσκεται όμως σε αυτό το καυτό πρόβλημα της Ελλάδας. Ούτε αντιμετωπίζεται με τον αναπόδεικτο ισχυρισμό ότι πάνω από όλα υπάρχει μια σιωπηλή πλην κυρίαρχη πλειοψηφία.
Είναι βαθύτερο. Γιατί μία κοινωνία που ανέχεται ακόμη και τις προβοκάτσιες είναι μία κοινωνία που βουλιάζει σε μία κατάμαυρη κρίση.
Η πολιτική τάξη δε συστάθηκε για να απολαύσει προνόμια. Ούτε για να ανατροφοδοτήσει το βιοπορισμό των μελών της. Λύσεις πρέπει να διατυπώσει και λύσεις οφείλει να εφαρμόσει. Πρωτοβουλίες πρέπει να πάρει. Και να καταβάλει θυσίες που της αναλογούν. Σε ένα πλαίσιο εθνικής συνεννόησης. Κάτω από το μεγάλο ορίζοντα του διαχρονικό εθνικού και γενικού συμφέροντος.

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση