iphone app
android app
iphone app android app
Σάββατο 23 Σεπτεμβρίου 2017

άρθρο Σφακιανάκη



ΤΗΣ ΝΙΚΟΛΕΤΑΣ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗ

Ελλάδα περήφανη... Ελλάδα του ηρωισμού, της ιστορίας, του πολιτισμού... Ελλάδα, πατρίδα μας, μητέρα μας! Πού φτάσαμε, Ελλάδα; Τα παιδιά σου πονάνε και στις πλάτες τους γίνονται ακόμα διαχωρισμοί. Κάποτε, Ελλάδα, όλοι ήταν υπερήφανοι για εσένα. Και αναρωτιέμαι: Αρκούν κάποιοι λίγοι Έλληνες να κάνουν τόσους πολλούς άλλους Έλληνες να ντρέπονται για εσένα; Τα είδες χθες; Αφουγκράστηκες τον πόνο και τη διαμαρτυρία; Οι λίγοι (και αριθμητικά και ποιοτικά) σε φέρανε σε αυτό το σημείο, πατρίδα μου. Οι λίγοι κάνανε τους πολλούς χθες να μη βλέπουν μια επετειακή ημέρα, αλλά μια ημέρα στην οποία βρήκαν την ευκαιρία να πουν το δικό τους επικαιροποιημένο "όχι". "Όχι" σε αυτούς τους λίγους, Ελλάδα μου, που σε έχουν γονατίσει.
Ο κόσμος που χθες διαμαρτυρήθηκε σε μια τόσο συμβολική ημέρα έχει έρθει στα όριά του. Και πρέπει να του δείξεις εσύ ότι η προσπάθεια θα έχει αποτέλεσμα. Ότι η προσπάθεια είναι από όλους. Ότι τώρα δε χωράνε διαχωρισμοί.
Ελλάδα, τα παιδιά σου φεύγουν, ξενιτεύονται, απογοητεύονται καθημερινά. Μην ψάχνεις αλλού τους φταίχτες για την αντίδραση. Ψάξε να βρεις τη λύση. Γιατί πρέπει να ορθοποδήσεις ξανά. Θέλω να νιώσω ξανά υπερήφανη για εσένα, Ελλάδα μου, και να μην κατεβάζω το κεφάλι σε κανέναν. Θέλω όταν συναντώ επισκέπτες αυτού του τόπου να μη χάνω τα λόγια μου μπροστά στις δικές τους βωμολοχίες, επειδή άκουσαν ότι η χώρα είναι υπό διάλυση και με την πρώτη καθυστέρηση της βαλίτσας τους στο αεροδρόμιο μιλάνε για μια χώρα τριτοκοσμική. Θέλω να νιώθω τυχερή που γεννήθηκα σε αυτό τον ευλογημένο τόπο. Θέλω να έχω να αφηγούμαι μια όμορφη πατρίδα στα παιδιά μου.
Γιατί είσαι όμορφη, Ελλάδα μου, όμως τα παιδιά σου τη χάνουν αυτή την ομορφιά. Άλλωστε και ο πιο όμορφος πίνακας σε ένα άχρηστο πλαίσιο θα δείξει λίγος. Μην τους αφήσεις, Ελλάδα μου! Έχεις ματώσει, έχεις πονέσει και έχεις ορθοποδήσει και άλλες φορές. Όμως για να ορθοποδήσεις χρειάζεσαι τα παιδιά σου και αυτά εσένα.
Δεν πρέπει κανένας, Ελλάδα μου, να πιστέψει ότι έχασες τις δυνάμεις σου. Και εγώ δε θέλω να είμαι απλά μια ακόμη ονειροπόλος. Ούτε οι άλλοι νέοι αυτού του τόπου. Οπλίζονται με υπομονή και καρτερούν αυτά που κάποιοι τους έταξαν. Αυτά που τους αξίζουν και αυτά που τελικά, Ελλάδα μου, πιστεύω ότι θα τους δώσεις. Αυτά περιμένουν όσοι χθες βρέθηκαν στους δρόμους και θέλησαν υπερήφανα να χαιρετίσουν την ιστορία σου. Κρατούσαν τη σημαία σου, Ελλάδα, και έχουν ακόμα πίστη σε εσένα. Μην τους απογοητεύσεις. Σε χαιρετώ...

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση