iphone app
android app
iphone app android app
Πέμπτη 21 Σεπτεμβρίου 2017

ΝΕΑ ΗΜΕΡΑ 4Α ως 22


Η περίοδος που διανύουμε είναι επικίνδυνη, όχι μόνο γιατί μειώθηκε το εισόδημά μας αλλά και γιατί η αγορά επιδιώκεται να αλλάξει πρόσωπο. Η περιβόητη ανταγωνιστικότητα της χώρας και της οικονομίας δεν είναι κάτι παραπάνω από διευκολύνσεις στους επενδυτές, οι οποίοι συγχρόνως απαρτίζουν τις αγορές, και συχνά-πυκνά ακούμε να τους αποκαλούν και κερδοσκόπους. Πάρα ταύτα εμείς (σημ. οι πολιτικοί, με την ανοχή μας) εργαζόμαστε γι’ αυτούς. Η πραγματικότητα δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς ότι είναι η επιδίωξη ενός νέου περιβάλλοντος αγοράς στην Ελλάδα. Με όπλο την ελληνική γλώσσα - που δυστυχώς για τους Έλληνες ο καθένας έχει τη δυνατότητα να δημιουργεί προτάσεις που να παρουσιάζουν το μαύρο άσπρο και το άσπρο μαύρο και τα ΜΜΕ που έχουν τη δύναμη να διαμορφώνουν την κοινή γνώμη - θα έρθει αυτό το νέο περιβάλλον "ανώδυνα".
Λένε, λένε, λένε. Θεσπίζουν, θεσπίζουν, θεσπίζουν, για τον περιορισμό του κράτους, και στην ουσία τίποτα. Πρόφαση για όλες τις μεταρρυθμίσεις είναι ότι χρωστάει το κράτος. Εντάξει, χρωστάει. Σε ποιον χρωστάει; Πόσα χρωστάει; Από πότε τα χρωστάει; Και γιατί τα χρωστάει; Είναι τα απλά ερωτήματα ενός απλοϊκά σκεπτόμενου ανθρώπου. Οι απαντήσεις που δίνονται είναι εξίσου απλοϊκές και δυστυχώς δεν ξεσηκώνουν τον πολύ κόσμο. Ο λόγος είναι απλός: Του έχουν εμφυτεύσει στο μυαλό ότι φταίει και αυτός. Φταίει που δανείστηκαν οι πολιτικοί, εξ ονόματός του, για να βολεύουν τα "παιδιά" τους, για να κάνουν έργα, υποδομές, ακόμη και για την κοινωνική και προνοιακή πολιτική τους. Υποθήκευαν ή "επένδυαν" τα χρήματα που κατέβαλε για την ασφάλεια και τη σύνταξή του με μόνο σκοπό να πάρουν δάνεια, ενώ για τον ίδιο λόγο εξέδιδαν και "μαγικά χαρτιά" - γραμμάτια και ομόλογα τα λένε. Έτσι ζούσαμε όλοι στο δικό μας μαγικό κόσμο... Όμως τα χαρτάκια δεν ήταν "θεϊκά", ήταν "μαγικά", και όλα τα μαγικά έχουν ημερομηνία λήξης, και αφού δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς, καλούν πάλι τον απλό κόσμο να πληρώσει.
Πλήρωνε ο καθένας μας τόσα χρόνια και τα λεφτά αυτά εξανεμίστηκαν από τις "επενδυτικές-κοινωνικές" πολιτικές της ρεμούλας και της μίζας των ημετέρων. Και ξανά τα κορόιδα θα πληρώσουν. Γιατί και αυτοί (σημ. εμείς), μας λένε τώρα, έχουν μερίδιο ευθύνης! Ποιο είναι το μερίδιο; Ψηφίζατε, κύριοι. Η ψήφος σημαίνει αποδοχή της πολιτικής, νομιμοποίηση των πράξεων των κυβερνώντων. «Και μην ισχυριστείς, απλέ άνθρωπε, ότι παραπλανήθηκες, γιατί το σύστημα είχε και κόμματα που φώναζαν χρόνια ότι σε κλέβουν και συ τους κορόιδευες και έλεγες ότι δεν ξέρουν τι λένε»...
Ζητάνε τα λεφτά πάλι από τον απλό κόσμο για να ξεχρεώσουν τους δανειστές, και συγχρόνως θέλουν να εξυγιανθεί το κράτος ώστε να είναι βιώσιμο. Μαζί όμως με την εξυγίανση του κράτους θέλουν (απαιτούν) - λέει - οι δανειστές, τη χώρα μας ανταγωνιστική. Θέλουν πλήρη ελευθερία στα επαγγέλματα και τζάμπα εργατικό δυναμικό, έτοιμο να θυσιαστεί για την κερδοφορία των σημερινών δανειστών του κράτους, των επενδυτών δηλαδή, οι οποίοι ενίοτε και επιλεκτικά αναφέρονται και ως κερδοσκόποι. Δε θέλουν απλά να πάρουν τα λεφτά τους πίσω, θέλουν να τα παίρνουν όλα εσαεί και απ’ όλους.

Τι σχέση έχουν όλα αυτά με το περίπτερο;

Το όλο θέμα έχει να κάνει με το πολυσυζητημένο σκέλος της "ανταγωνιστικότητας" της χώρας, την απελευθέρωση των επαγγελμάτων και την κατάργηση προνομίων.
Το περίπτερο είναι ελληνική πατέντα (μόνο ένας Έλληνας θα μπορούσε να σκεφτεί κάτι τέτοιο, ειδικά την εποχή που εφευρέθηκε), που όμως δεν είναι επιχείρηση του δεδομένου ευρωπαϊκού "περιβάλλοντος" της "ελεύθερης" αυτής αγοράς. Το περίπτερο είναι προνόμιο, και τα προνόμια απαγορεύονται στην ευρωπαϊκή αγορά. Αυτό είναι ορισμένο και μη αμφισβητούμενο, ασχέτως αν η ελεύθερη αγορά που ευαγγελίζονται οι καπιταλιστές-ευρωπαϊστές ιδεολόγοι πολιτικοί οδηγεί στη δημιουργία ολιγοπωλίων ή μονοπωλίων.
Δεν είναι απλά προνομιακή η απόκτηση του περιπτέρου, που εν πάση περιπτώσει μπορούμε να πούμε ότι ευεργετούνται ασθενείς ομάδες του πληθυσμού, είναι προνομιακή επιχείρηση λόγω της χωροταξικής θέσης του στην αγορά, και της δυνατότητάς του να προωθεί προϊόντα και υπηρεσίες με τέτοια ευκολία ώστε στα "πόδια" του να σφάζονται μεγαθήρια πολυεθνικές.
Η οικονομική κρίση, με τον εκφοβισμό της χρεωκοπίας από τη μια, και η μη οργάνωση των επαγγελματιών του κλάδου, από την άλλη, οδήγησαν με μεγάλη ευκολία στον έλεγχο των επιχειρήσεων αυτών, στη μείωση της κερδοφορίας τους και στη μείωση της δυναμικής τους. Το κράτος, ξέροντας ότι οι μικρές αυτές επιχειρήσεις συναλλάσσονται τοις μετρητοίς, φρόντισε να επιβάλει στα προϊόντα που πωλούν τόσους επιπλέον έμμεσους φόρους, σε σημείο που έφτασε ένα προϊόν να φορολογείται με ελάχιστη απόδοση φόρου στη μεσο-σταθμισμένη τιμή του, με συντελεστή 100%! Ενώ ανέχτηκε και τη μονομερή, εκβιαστική και άνευ προηγουμένου μείωση των ποσοστών κερδοφορίας σε όλα τα διατιμημένα προϊόντα.
Το τελειωτικό χτύπημα, και αφού πλέον δε θα είναι χρήσιμες οι επιχειρήσεις αυτές, λόγω του περιορισμού της υπερκατανάλωσης, θα είναι η επίσημη αναγγελία τής μη αναγκαιότητας της ύπαρξής τους. Ήδη έχουν δει το φως της δημοσιότητας πολλά άρθρα που κατακρίνουν την ύπαρξη των περιπτέρων, με επιχειρήματα ανάλογα τα συμφερόντων που εξυπηρετούν. Άλλοι υπερασπίζονται τους πεζούς, άλλοι τους καταστηματάρχες που γειτνιάζουν, άλλοι την κακή αισθητική τους και άλλοι την πληθώρα του αριθμού τους. Σε αρκετά σημεία της κριτικής τους έχουν δίκιο. Πρέπει όμως να απομακρυνθούν ή να συμμορφωθούν σε ορισμένους κανόνες και όρια από τη στιγμή που καταλαμβάνουν δημόσιο χώρο; Το καλύτερο θα ήταν το δεύτερο, όχι για κανένα άλλο λόγο αλλά γιατί το περίπτερο είναι πλέον και πολιτιστικό στοιχείο της χώρας μας και η κάθε γειτονιά, πλατεία, ακόμη και κεντρικός δρόμος το έχει ανάγκη. Να φωτίζει, να δίνει πληροφορίες, να κάνει παρέα, να δίνει ζωή...
Δε θα πουν ότι οι επιχειρήσεις αυτές στρεβλώνουν την ελεύθερη αγορά όπως αυτή διαμορφώνεται στην Ευρώπη, που αν ήθελαν και αυτό θα το "τεκμηρίωναν"... Θα πουν ότι πλέον δεν υφίσταται λόγος ύπαρξης τους, γιατί πολύ απλά το καθεστώς των προϊόντων που στήριξε την ύπαρξη του περιπτέρου καταργήθηκε και τα αγαθά αυτά "απελευθερώθηκαν", οπότε ο καθένας μπορεί να δημιουργήσει μια επιχείρηση και να συμπεριλάβει όλα αυτά τα είδη.
Τα περίπτερα θα κλείσουν δηλαδή; Με σιγουριά δεν μπορεί να το πει κανείς αυτή τη χρονική στιγμή, όμως πολλά χρόνια τώρα μεθοδεύεται-προπαγανδίζεται η απομάκρυνσή τους. Τι θα τα αντικαταστήσει; Τα λεγόμενα καταστήματα "ευκολίας", ανάλογα των καταστημάτων διαρκούς εξυπηρέτησης - όπως λέγονται - της Κύπρου, που υφίστανται εδώ και χρόνια σε πολλές κατηγορίες επιχειρήσεων στην Ελλάδα. Είναι τα καταστήματα αυτά που βρίσκονται εντός του χώρου συναλλαγής ή σε ειδικά διαμορφωμένο κτίσμα εντός των εξωτερικών χώρων των πρατηρίων υγρών καυσίμων, και τα ειδικά διαμορφωμένα μικρά κτίσματα που υπάρχουν στις εισόδους και εξόδους των υπεραγορών και αλλού. Υπάρχουν και οργανωμένες αλυσίδες τέτοιων καταστημάτων που δεν τις πείραξε ποτέ κανείς. Δεν είναι λίγες οι φορές που βλέπουμε να "βαφτίζονται" και κιόσκια (kiosk). Για την ύπαρξη και ανάπτυξη των καταστημάτων αυτών ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό οι "ιδιοκτήτες" (ανάπηροι δικαιούχοι) των περιπτέρων και οι συνδικαλιστικοί εκπρόσωποί τους, οι οποίοι είτε δεν αντιδρούσαν ποτέ στη δημιουργία τους, είτε φρόντιζαν να τους εκμισθωθεί "άδεια λιανικής πώλησης καπνικών προϊόντων", για να εισπράττει ένας ακόμη δικαιούχος, προστατευόμενός τους, ένα μικρό εισόδημα. Προφανώς δεν περίμεναν ποτέ ότι θα "απελευθερωθεί" η πώληση των καπνικών προϊόντων και, τώρα που η συγκεκριμένη αγορά "ανοίγει", είναι αδύναμοι να αντιδράσουν.
Ελπίδα για τη διατήρηση του περιπτέρου δίνει η επιλογή καπνοβιομηχανιών να συνεχίζουν να χρηματοδοτούν διαφημιστικές εταιρείες για την αντικατάσταση κουβουκλίων, όμως και σε αυτήν την περίπτωση πρέπει να παρατηρήσουμε ότι επιλέγονται περίπτερα πλατειών και μεγάλης κυκλοφορίας οδών, και αυτά που αντικαθίσταται είναι πολύ λίγα σε αριθμό, παρά το μικρό κόστος αντικατάστασης για τα δεδομένα των καπνοβιομηχανιών.
Αν παρατηρήσει κανείς την κερδοφορία του περιπτέρου συνολικά, αλλά και μία-μία τις κατηγορίες των προϊόντων που πωλεί σήμερα, και την αντιπαραβάλει με την κερδοφορία του 2008, θα καταλήξει εύκολα στο συμπέρασμα ότι είναι αδύνατον να μην είναι εσκεμμένη και προσχεδιασμένη η συρρίκνωση που επήλθε.
Μένει να δούμε ποιος είναι ο σκοπός όλης αυτής της κατάστασης. Η κατάργηση των περιπτέρων; Ή η δραματική μείωση του αριθμού τους;
Οι Δήμοι έπιασαν ήδη δουλειά και το κράτος ακόμα εξετάζει την κατάσταση...


Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση