iphone app
android app
iphone app android app
Παρασκευή 22 Σεπτεμβρίου 2017

Το "Όχι" του ’40 και η πραγματικότητα του 2011


ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΝΟΜΙΚΟΥ

Mια μικρή πινελιά από την ιστορία ταιριάζει σήμερα περισσότερο από ποτέ, καθώς το "Όχι" που οι Έλληνες είπαν το 1940 ήταν τότε το πρώτο σάλπισμα για την ελευθερία στην Ευρώπη, μια αντίσταση του αδυνάτου στον ισχυρό.
Επίκαιρο το "Όχι" του ’40 σήμερα, περισσότερο από ποτέ, όπως επίκαιρα όσο ποτέ είναι και τα λόγια των τότε ηγετών για τη μικρή Ελλάδα. Δείτε τι συμβαίνει σήμερα, τι λένε για μας σήμερα και τι έλεγαν τότε. Ο στρατάρχης Γιαν Σματς, πρωθυπουργός της Ν. Αφρικής, χαρακτήρισε την 28η Οκτωβρίου 1940 ως «ημέρα που άλλαξε το ρου της Ιστορίας». Και προσέθεσε: «Πραγματικώς εγενήθη μία νέα Ελλάς, όπως την ωνειρεύθησαν οι ποιηταί».
Με την εκδήλωση της ιταλικής επίθεσης, ο Winston Churchill απέστειλε το ακόλουθο τηλεγράφημα στην ελληνική κυβέρνηση: «Ο τρόπος με τον οποίον ο ελληνικός λαός, υπό την αξίαν εμπιστοσύνης ηγεσίαν σας, αντιμετώπισε τους κινδύνους και τις προκλήσεις των τελευταίων μηνών, κατέκτησε τον θαυμασμόν του βρετανικού λαού διά την Ελλάδα. Αι αρεταί αυταί θα ενισχύσουν τον ελληνικόν λαόν και κατά την παρούσαν στιγμήν της δοκιμασίας».
Η τότε ΕΣΣΔ, μέσω του ραδιοφωνικού σταθμού της Μόσχας, αναγνώρισε την καθοριστική συμβολή της Ελλάδας στην καθυστέρηση και τελική αποτυχία της γερμανικής επίθεσης εναντίον της ΕΣΣΔ (επιχείρηση "Barbarossa"): «Μικροί εναντίον μεγάλων και επικρατήσατε. Δεν ήτο δυνατόν να γίνει άλλως, διότι είσθε Έλληνες». Αλλά και όλοι οι ανώτεροι Γερμανοί αξιωματούχοι που κατέθεσαν στη δίκη της Νυρεμβέργης, είτε ως κατηγορούμενοι είτε ως μάρτυρες, μίλησαν για την Ελλάδα της αντίστασης στον κατακτητή. Γράφει ο Joseph Goebbels στο ημερολόγιό του, στις 8 Απριλίου 1941, δύο ημέρες μετά τη γερμανική επίθεση, εντυπωσιασμένος και αυτός από τη μαχητικότητα των Ελλήνων: «Προχωρούμε αργά στην Ελλάδα... Οι Έλληνες είναι γενναίοι μαχηταί».
Αλλά και οι ιαπωνικές εφημερίδες (Δεκέμβριος 1940): «Η χώρα μας, εις την οποίαν ιδιαιτέρως τιμάται η ανδρεία, παρακολουθεί με θαυμασμόν τον αγώνα των Ελλήνων εις την Αλβανίαν, ο οποίος μας συγκινεί τόσον ώστε, παραμερίζοντες προς στιγμήν παν άλλο αίσθημα, αναφωνούμε "Ζήτω η Ελλάς"».
Αυτές οι λίγες πινελιές από την ιστορία και το ένδοξο παρελθόν μας γυρίζουν 70 χρόνια πίσω... Τότε που ο αγώνας των Ελλήνων για όλο τον κόσμο, σε κάθε άκρη του κόσμου, ήταν αντικείμενο θαυμασμού. Η μικρή Ελλάδα αντιστάθηκε και η ψυχή, το θάρρος και η αντρειοσύνη νίκησαν τα όπλα και την υποταγή. Σήμερα, 70 χρόνια μετά, οι τότε θαυμαστές είναι σύμμαχοι αλλά επικριτές.
Η Ελλάδα έγινε για αυτούς η Ελλάδα της χλεύης της απαξίωσης. Ο υπερήφανος λαός της επαίτης για ένα μνημόνιο, για ένα κούρεμα, για μια αναπροσαρμογή του χρέους. Ενός χρέους που σίγουρα ποτέ δε δημιούργησε αυτός, αλλά οι κάθε λογής μέτριοι διαχειριστές της δικής του τύχης. Άραγε στην Ελλάδα του 2011 υπάρχει σήμερα μια δυνατή φωνή που θα πει ένα νέο OXI;
Ένα ΟΧΙ που δε θα το ψιθυρίσει απλά για να χαϊδέψει αφτιά, αλλά να ταρακουνήσει λαούς, ηγέτες και συνειδήσεις που θέλουν να επιβάλουν την οικονομική μας ολοκληρωτική υποταγή;

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση