iphone app
android app
iphone app android app
Σάββατο 23 Σεπτεμβρίου 2017

ΑΡΘΡΟ Γ. Καρκάνης


ΤΟΥ Γ. ΚΑΡΚΑΝΗ

Τον τελευταίο καιρό οι Έλληνες δέχονται μια πανσπερμία ειδήσεων, δηλώσεων, σχολίων, αποφάσεων κι ενίοτε ανήθικων εικόνων (βλέπε "focus"), που στο σύνολό τους είναι άκρως προσβλητικές της εθνικής υπερηφάνειας. Όλη αυτή η πανσπερμία σπιρουνιάζει την αξιοπρέπεια, το φιλότιμο του Έλληνα που καμαρώνει για την προσφορά του στην ανθρωπότητα από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι και σήμερα είτε σε ειρηνικές είτε σε πολεμικές περιόδους.
Η προσφορά αυτή ακουμπάει κάθε τομέα που δρα η ανθρώπινη δραστηριότητα.
Ο Έλληνας δε βαρύνεται με εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, το όνομά του δεν είναι καταχωρισμένο στις μαύρες σελίδες της παγκόσμιας ιστορίας. Δε βομβάρδιζε τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι σπέρνοντας πρωτοφανή συμφορά, δεν έφτιαξε τα «απάνθρωπα» κρεματόρια για να αποτεφρώνουν ομαδικά τους σωρούς από τα πτώματα των αιχμαλώτων που μάζευαν από τους θαλάμους αερίων: παιδιά, γέρους, γυναίκες, άντρες. Άουσβιτς, μια κακόηχη λέξη, που κάνει τα μάτια να γουρλώνουν από τρόμο και φρίκη! Ευχαριστούμε - δεν θα πάρουμε! Χάρισμά σας και το Άουσβιτς και ο Χίτλερ, στο επίπεδό σας δε θα κατέβουμε.
Ο Έλληνας «ψηλώνει» όταν μιλάει για τους προγόνους του και τους επιφανείς, ξακουστούς συμπατριώτες του, που μεγαλουργούν διεσπαρμένοι σε όλη την Οικουμένη.
Οι φονιάδες των λαών δε νομιμοποιούνται να μιλούν για «ενάρετες» πράξεις, ο ανήθικος δε νομιμοποιείται να μιλάει για ηθική. Οι απόγονοι αυτών των φονιάδων, αντί να βγάζουν το σκασμό και να παρακαλούν «ν’ ανοίξει η γης και να τους καταπιεί», αντί να περπατούν σαν τα ανυπόληπτα ανθρωπάρια, με τα κεφάλια μέσα στα σκέλια, αποθρασύνονται και μέσα από το βούρκο της κτηνώδους ζηλοφθονίας και της αχαλίνωτης απανθρωπιάς σαν αφηνιασμένα άτια καλπάζουν πάνω στο ελληνικό φιλότιμο. Ψάχνουν απεγνωσμένα και χονδροειδέστατα να εντοπίσουν τη νερομάνα από την οποία πηγάζει αυτό το φιλότιμο, με στόχο να τη στερέψουν, να την εξαφανίσουν.
Μπορούμε, όμως, οι έντιμοι Έλληνες να σας πούμε: «Στα τσακίδια, στον αγύριστο, δε γουστάρουμε άλλη κατοχή, με τη μορφή οποιασδήποτε επιτήρησης, πάρτε τη μισητή τρόικά σας κι αδειάστε μας τη χώρα στο τάκα-τάκα. Μαζέψτε τα «σέα και τα μέα σας» και βουρ στο υγρόν κι ανήλιαγο τσαρδί σας, τυφλοπόντικες της συμφοράς. Μόνο που βλέπει κανείς τη σκληρή και αγέλαστη φάτσα σας κι ακούει την κακόηχη στριγγλή φωνή σας, σας πετάει κατάμουτρα: ράους, ράους...». Η ιστορία επαναλαμβάνεται!
Μας χρωστάτε, δε σας χρωστάμε, παρότι η κτηνωδία δεν αποτιμήθηκε ποτέ σε χρήμα, ούτε θα εκφραστεί με όρους οικονομικούς. Ανθρωπόμορφα σκιάχτρα κατακτήσατε τη χώρα μας, αλλά η περήφανη ψυχή μας σάς έκανε τσαλίμια, ξεγλίστρησε απ’ τη βαρβαρότητα της αποκρουστικής μπότας σας και δεν υποδουλώθηκε ποτέ.
Δώστε μας τα νομίμως χρωστούμενα και τις επιδικασμένες πολεμικές αποζημιώσεις κι άντε... Αυτός ο τόπος είναι βλογημένος και το αιματοβαμμένο χώμα για να αποκρούσει στυγνούς κατακτητές σαν την αφεντιά σας είναι ιερό, δε σας επιτρέπει να το μολύνετε. Όλοι οι Γερμανοί είστε persona non grata, με πρώτη αυτή την ασυμπάθιστη παγοκολόνα, την ατσούμπαλη καγκελάριό σας, τρομάρα σας!
Αποκηρύσσω μετά βδελυγμίας και σιχαίνομαι τη λέξη εθνικιστής. Με γεμίζει η λέξη πατριώτης και δε θέλω αυτό το κείμενο να θεωρηθεί υστερικό, εθνικιστικό λιβελογράφημα. Αν υπήρχε ένας κατάλογος με καταχωρισμένους τους «έντιμους» Έλληνες, ίσως το όνομά μου να ήταν τελευταίο σε αυτόν ή να μην υπήρχε και καθόλου. «Πήρα αμπάριζα», όμως, τους μισητούς Γερμαναράδες, τη «μάγισσα» Μέρκελ, γιατί ένιωσα βαθιά μέσα μου ότι εκ συστήματος και σκοπίμως μας εξαπατά, μας μειώνει, μας καθυβρίζει με βλοσυρότητα και σκαιότητα, αφού με το χαμόγελο έχει πάρει διαζύγιο από γεννησιμιού της... εκ κατασκευής.
Κάποιος ή κάποιοι, γιατί όχι όλοι οι Έλληνες ομονοούντες και ομοφωνούντες, να μην πάρουν σβάρνα, φαλάγγι όσους επιβουλεύονται την εθνική μας κυριαρχία, τώρα που η χώρα μας βρίσκεται ενώπιον εθνικών κινδύνων;
«Ίτε παίδες Ελλήνων» να επικαιροποιήσουμε το νέο «ΟΧΙ», να γράψουμε μια νέα χρυσή σελίδα στο «παλμαρέ» των εθνικών απελευθερωτικών και αμυντικών αγώνων. Η μοίρα μάς προκαλεί, η σάλπιγγα της εθνικής επιβίωσης σαλπίζει εκκωφαντικό συναγερμό, θα προσποιηθούμε ότι δεν τον ακούμε; Ε! Δε μας πάει... «Του Έλληνος ο τράχηλος ζυγόν δεν υποφέρει», μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει και ξανά προς τη Δόξα τραβά...».
Είμαστε «καταδικασμένο», προορισμένο γένος-έθνος να θαμπώνουμε τον κόσμο με τα επιτεύγματά μας κατά τακτά χρονικά διαστήματα σε βάθος πεντακονταετίας. Μας δίνεται τώρα η ευκαιρία. Να την αφήσουμε να πάει στράφι; Ε! Δε λέει! Θα μας κλαιν’ και οι ρέγκες! Πάμε για νέες Θερμοπύλες;
Τα ζόρια και οι θυσίες αέναα κυλούν μέσα στο αίμα μας, το ενστερνιζόμαστε και το υλοποιούμε. ΕΜΠΡΟΣ ΜΑΡΣ... και καλό βόλι.... για να δώσουμε σάρκα και οστά στο ΘΕΛΩ = ΜΠΟΡΩ, που λειτουργεί σαν εφαλτήριο για κάθε πετυχημένη προσπάθεια σε όλες τις εκφάνσεις της ανθρώπινης δραστηριότητας, ακόμη και στην αποφυγή άτεχνων τρικλοποδιών. Τα άγαρμπα τομάρια σας κάτι ξέρουν από τα ελληνικά μαεστρικά σαμποτάζ.

Κοινοποιήστε

  Εκτύπωση